ფსალმუნნი 102

ლოცვა წმინდა წერილის წაკითხვამდე

1. აკურთხევს სული ჩემი უფალსა და ყოველი გონებაჲ ჩემი - სახელსა წმიდასა მისსა.2. აკურთხევს სული ჩემი უფალსა, და ნუ დაივიწყებ ყოველსა მოცემულსა მისსა,3. რომელმან გილხინა შენ ყოველთა უსჯულოებათა შენთაგან, რომელმან განკურნნა ყოველნი სნეულებანი შენნი;4. რომელმან იჴსნა განხრწნისაგან ცხორებაჲ შენი და გჳრგჳნოსან-გყო შენ წყალობითა და შეწყნარებითა;5. რომელმან აღავსო კეთილთა მიერ გულისთქმა შენი; განახლდეს, ვითარცა ორბისა, სიჭაბუკე შენი.6. ყუნის წყალობანი უფალმან და სამართალი ყოველთათჳს დაწუნებულთა.7. აუწყნა გზანი მისნი მოსეს და ძეთა ისრაჱლისათა - ნებანი მისნი.8. შემწყნარებელ და მოწყალე არს უფალი, სულგრძელ და დიდად მოწყალე.9. არა სრულიად განრისხნეს, არცა უკუნისამდე ძჳრი იჴსენოს;10. არა ცოდვათა ჩუენთაებრ მიყო ჩუენ, არცა უსჯულოებათა ჩუენთაებრ მომაგო ჩუენ.11. რამეთუ რავდენ მაღალ არიან ცანი ქუეყანისაგან, განაძლიერა უფალმან წყალობაჲ მისი მოშიშთა მისთა ზედა;12. რაოდენ განშორებულ არიან აღმოსავალნი დასავალსა, განმაშორნა ჩუენგან უსჯულოებანი ჩუენნი.13. ვითარცა სწყალობს მამაჲ შვილთა, შეიწყალნა უფალმან მოშიშნი მისნი.14. რამეთუ მან უწყის დაბადებაჲ ჩუენი; მოიჴსენა, რამეთუ მიწანი ვართ.15. კაცი, ვითარცა თივა, არიან დღენი მისნი; ვითარცა ყუავილი ველისა, ეგრეთ აღყუავდეს;16. რამეთუ განვლო სულმან მის შორის, და არღარა იყოს, და არცა იცნას ადგილი მისი.17. ხოლო წყალობაჲ უფლისაჲ საუკუნითგან და ვიდრე უკუნისამდე მოშიშთა მისთა ზედა, და სიმართლე მისი - შვილითი შვილადმდე,18. რომელთა დაიმარხიან აღთქმა მისი და მოიჴსენიან მცნებანი მისნი და ყვნიან იგინი.19. უფალმან ზეცას განჰმზადა საყდარი მისი, და სუფევა მისი ყოველთა ზედა ეუფლების.20. აკურთხევდით უფალსა ყოველნი ანგელოზნი მისნი, ძლიერნი ძალითა, რომელნი ჰყოფენ სიტყუასა მისსა, სმენად ჴმაჲ სიტყუათა მისთა.21. აკურთხევდით უფალსა ყოველნი ძალნი მისნი, მსახურნი მისნი, რომელნი ჰყოფენ სიტყუასა მისსა.22. აკურთხევდით უფალსა ყოველნი ქმნილნი მისნი ყოველსა ადგილსა უფლებისა მისისასა; აკურთხევს სული ჩემი უფალსა. დიდება

წინა თავი შემდეგი თავი

ფსალმუნნი 102 განმარტებები

დამოწმებები (14)

ფსალმუნი 113-ის განმარტება

ფსალმუნნი 113

წმინდა იოანე ოქროპირი

მთ: Sasoeba.ge

რედ: Sasoeba.ge

ფსალმუნნი 102:1

5. ღვთის კურთხევა და ცოცხალთა ქება:

...სა, აკურთხა სახლი აჰრონისი, აკურთხნა უფალმან მოშიშნი მისნი“** (). რას ნიშნავს: „აკურთხა“? ამბობს: უთვალავი სიკეთით აღავსო. რადგან ადამიანიც აკურთხებს ღმერთს, როგორც მაშინ, როცა ამბობს: „აკურთხევს სული ჩემი უფალსა“ (). მაგრამ ვინც ღმერთს აკურთხებს, თვითონვე იგებს: საკუთარ თავს უფრო ბრწყინვალეს ხდის და მას არაფერს ანიჭებს; ხოლო როცა ღმერთი აკურთხებს, ჩვენ გვხდის უფრო ბრწყინვალეთ, თვითონ კი არაფერს იძენს. რადგან საღვთო ბუნება არაფერს საჭიროებს; ამიტომ ორივე მხრივ სარგებელი ჩვენია. და როგორ აკურთხა ისინი? პური მისცა მათ ზეციდან, წყალი კლდიდან აწვიმა, მათი შესვლანი და გამოსვლანი დაიცვა, მათი საქონელი და ფარები გაამრავლა, საკუთარ ხალხად და სამეფო სამღვდელოებად უწოდა, რჯული მისცა და წინასწარმეტყველნი მოუვლინა. ამას სხვაგანაც ქადაგებს და ამბობს: „არა უყო ესრეთ ყოველსა ნათესავსა და სამართალნი მისნი არა გამოუცხადნა მათ“ (). სხვაც ამბობს: **„რამეთუ რომელი არს ნათესავი დიდი, რომლისაჲმცა უფალ...

ფსალმუნი 5-ის განმარტება

ფსალმუნნი 5

წმინდა იოანე ოქროპირი

მთ: Sasoeba.ge

რედ: Sasoeba.ge

ფსალმუნნი 102:4

6. ღმერთით კვეხნა და მართლის გვირგვინი:

...რადგან რა არის იმ კაცზე უფრო ძლიერი, ან რა არის იმაზე უფრო მშვენიერი, ვინც ზეგარდამო მარჯვენით არის შემოზღუდული? ეს გვირგვინი წყალობისგანაც იწნება, როგორც იგივე დავითი სხვაგან ამბობს: „გჳრგჳნოსან-გყო შენ წყალობითა და შეწყნარებითა“ (). იგივე გვირგვინი სიმართლისგანაც არის, როგორც პავლე ამბობს: „ამიერითგან მიმელის მე სიმართლისა იგი გჳრგჳნი“ (). არსებობს მადლის გვირგვინიც, როგორც სხვა ამბობს: „რათა მოსცეს თავსა შენსა გჳრგჳნი მადლისაჲ და გჳრგჳნითა საშუებელისათა შეგეწიოს შენ“ ().

არსებობს დიდების გვირგვინიც, როგორც ესაია ამბობს: „გჳრგჳნ სასოებისა, შეთხზულ დიდებისა“ (). რადგან ეს გვირგვინი ყოველივე ამას შეიცავს: კაცთმოყვარეობას, სიმართლეს, მადლს, დიდებასა და შვენიერებას. ეს ღვთის ნიჭია, მრავალსახოვანი მადლის მომტანი....

თარგმანებაჲ იოანეს სახარებისაჲ თავი კვ

სახარებაჲ იოვანესი 3:6-10

წმინდა იოანე ოქროპირი

ფსალმუნნი 102:5

ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „ვითარ შესაძლებელ არს ესე ყოფად? ჰრქუა მას იესუ: შენ ხარ მოძღუარი ისრაჱლისაჲ და ესე არა უწყია?“ (3,9-10).:

...აქმჱ, რომელი იორდანეს განწმდა, - და ესე ყოველნი ნათლის-ღებისა სახესა მოასწავებდეს. და კუალად მრავალი თქუეს ამისთჳს წინაჲსწარმეტყუელთა, ვითარცა იტყჳს, ვითარმედ: „ერსა მას შობადსა, რომელ ქმნა უფალმან“; და ვითარმედ: „განახლდეს, ვითარცა ორბისა, სიჭაბუკჱ შენი“; და: „ნათელ-იღე, ნათელ-იღე, იერუსალჱმ!“ და: „ნეტარ არიან, რომელთა მიეტევნენ უშჯულოებანი“. და კუალად შობაჲ ისაკისი ბერწისაგან და სხუათა მრავალთაჲ სახჱ იყო ამისვე შობისაჲ, და ქალწულისაგან შობისაჲცა. და ამას ყოველსა მოაჴსენებს მას და ეტყჳს, ვითარმედ: „შენ ხარ მოძღუარი ისრაჱლისაჲ და ესე არა უწყია? ამენ, ამენ, გეტყჳ შენ, რამეთუ: რომელი ვიცით, ვიტყჳთ, და რომელი ვიხილეთ, ვწამებთ, და წამებასა ჩუენსა არავინ შეიწყნარებს“ (3,10-11).

ენება, რაჲთამცა სრულიად გულსავსე-ყო იგი; ამისთჳს თქუა, ვი-თარმედ: „რომელი ვიცით, ვიტყჳთ, და რომელი ვიხილეთ, ვწამებთ“. რამეთუ ვინაჲთგან ჩუენ მიერ უფროჲს ყოვლისა თუალნი სარწმუნო არიან, და რაჟამს ვის ვეტყოდით დარწმუნებად, ესრეთ ვიტყჳთ, ვი-თარმედ: თუალითა ჩუენითა გჳხილავს, ეგრეთვე ქრისტე კაცობრივ ეტყჳს მას უძლურებისა...

წინა თავი შემდეგი თავი