ფსალმუნნი 102:6

...ელივეში, რაშიც მოვუხმობთ მას?“** (მეორ 4:7)⁵ და დავითიც კვლავ ამბობს: „ყუნის წყალობანი უფალმან და სამართალი ყოველთათჳს დაწუნებულთა“ (ფსალმ 102:6). „აუწყნა გზანი მისნი მოსეს და ძეთა ისრაჱლისათა - ნებანი მისნი“ (ფსალმ 102:7). და იერემიაც: „ეს არის ჩვენი ღმერთი; სხვა არ შეირაცხება მის გვერდით“ (ბარუქ 3:36)⁶. „მოიპოვა ყოველი გზაჲ ზედმიწევნულებისაჲ. და მისცა იგი იაკობსა, ყრმასა თჳსსა, და ისრაილსა, შეყუარებულსა მის მიერ“ (ბარუქ 3:37).

მაგრამ, შესაძლოა, ვინმემ თქვას: თუ დანარჩენ ადამიანებს არ გამოუცხადა, როგორ სჯის მათ? რომ ის სჯის როგორც რჯულამდე მცხოვრებთ, ისე ყველგან, მთელ...

...ლი დაწერილი. და შემდგომად ამის ყოვლისა განგუაახლნა ჩუენ მეორითა მით შჯულითა განახლებისაჲთა, რამეთუ პირველიცა იგი წყალობისაჲ იყო და მადლისაჲ. ისმინე, რასა იტყჳს დავით: „ყვნეს წყალობანი უფალმან და სამართალნი მისნი ყოველთათჳს დაწუნებულთა. უჩუენნა გზანი მისნი მოსეს და ძეთა ისრაჱლისათა - მცნებანი ღმრთისანი“; (ფსალმ. 102,6-7) და კუალად იტყჳს: „ტკბილ და წრფელ არს უფალი; ამისთჳს შჯულიერ-ყვნის ცოდვილნი გზასა“. (ფსალმ. 24,8) წყალობისა უკუე და შეწყნარებისა და მადლისა საქმე იყო მოცემაჲ შჯულისაჲ. ამისთჳს იტყჳს: „მადლი მადლისა წილ“, რაჲთამცა გამოაჩინა დიდებულებაჲ იგი უკუანაჲსკნელთა მათ საქმეთაჲ. ამისთჳსცა შესძინებს და იტყჳს:

ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „რამეთუ შჯული მოსესგან მოეცა, ხოლო მადლი და ჭეშმარიტებაჲ ქრისტეს იესუჲს მიერ იყო“ (1,17).

თ ა რ გ მ ა ნ ი: იხილეთ, ვითარ მცირედ-მცირედ ნათლისმცემელიცა იოვანე და მახარებელიცა უმაღლესისა გულისხმის-ყოფისა მიმართ აღიყვანებენ გონებასა მსმენელთასა, ვინაჲთგან პირველ მდაბალთა მიერ სიტყუათა გონებანი მათნი დააწყნარნეს, რამეთუ მან თავისა თჳსისა უზეშთაესად გამოაჩინა და შეუმსგავსებელად უზეშთაესი იგი და ქადაგა და თქუა, ვითარმედ: „უძლიერესი ჩემსა“, და: „რომელი პირველ ჩემსა იყო“. ხოლო ამან უზე...