ფილიპელთა მიმართ წარსცემს ჰრომით, რამეთუ ეხილვნეს იგინი და ესწავა მათდა. და ესე არს მიზეზი ებისტოლისაჲ ამის: წარეძღუანა ფილიპელთა პავლესდა სამსახურებელი, და ვიეთნიმე მიმომავალნი განჰრყუნიდეს სასმენელთა მარტივთასა მიზეზითა ძუელისა შჯულისა აჩრდილთაჲსა და წინადაცუეთისაჲთა. ესე ცნა მოციქულმან და მიუწერს მათ. და პირველად შეიწყნარებს სარწმუნოებასა მათსა და აუწყებს ჴსენებად მისსა, და მერმე მიუთხრობს, ვითარ-იგი სიტყუა-უგო ჰრომს, და ვითარმედ ვიეთნიმე მძიმე...
ა̂. მადლობაჲ ფილიპელთა სათნოებისაჲ და ლოცვაჲ სრულებისათჳს მათისა.
ბ̂. მითხრობაჲ მოთმინებისა თჳსისა და გულსმოდგინებისაჲ.
გ̂. სწავლაჲ ღმრთისა მიერ ერთობისა მათისა და საღმრთოჲსა ცხორებისაჲ.
დ̂. ტიმოთესთჳს და ეპაფროდიტესა, რომელნი მიავლინნა მათდა.
ე̂. სულიერისა ცხორებისათჳს და არა ჴორციელისა, რომელი-იგი არს მსგავსებაჲ სიკუდილსა ქრისტესსა.
ვ̂. მცნებაჲ ვიეთიმე განთჳსებულად, და კუალად — ზიარად და ზოგად ყოველთაჲ.
ზ̂. მადლობაჲ წარმოცემულისა მისთჳს საჴმრისა...
კოლასელთა მიმართ წარსცემს ჰრომით. არღა სადა ეხილვნეს იგინი, არამედ ასმიოდა მათთჳს. და ესე არს მიზეზი ებისტოლისაჲ ამის, რამეთუ კოლასელთაჲ ენება ვიეთმე ცთუნებაჲ სიბრძნითა საწარმართოჲთა ქრისტეს სარწმუნოებისაგან და შჯულიერთა ჭამადთაგან და წინადაცუეთისა. ესე უკუე ცნა მოციქულმან, და მიუწერს წიგნსა ამას სახითა სწავლისაჲთა.
და პირველად ჰმადლობს ღმერთსა და აუწყებს მოქცევასა მათსა ბნელისაგან ნათლად ჭეშმარიტებისა, და ვითარმედ ქრისტე, რომლისა მიმართ ჰრწმენა, ხატი...
ა̂. მადლობაჲ კოლასელთაჲ საკუთრებისათჳს ღმრთისა სასოებითა.
ბ̂. ლოცვაჲ მათთჳსვე, სიბრძნისათჳს სულიერისა და მოღუაწებისა საქმეთა მიერ; და ძალისათჳს მოთმინებისა, მადლობითურთ, და თჳსებისა მისთჳს სიწმიდით.
გ̂. ქრისტეს მიერ გამოჴსნისათჳს და დაბადებისა და განახლებისა, შეერთებითა ღმრთეებისაჲთა.
დ̂. დაგებისათჳს წარმართთაჲსა გუამითა მით ქრისტესითა და ვნებითა სარწმუნოებისა მიერ.
ე̂. ტკივილთა შინა და ჭირთა სწავლისა მისისათჳს და მოძღურებისა, რაჲთა განახლებულნი წარუდგინნეს...
გალატელთა მიმართ მისწერს ჰრომით. ეხილვნეს იგინი და ესწავა მათდა, და ამის პირისათჳს დასწერს ამას, რამეთუ სწავლულ იყვნეს გალატელნი მოციქულისა მიერ კეთილად, და გულსავსებით მორწმუნე ქრისტესა ქმნილ იყვნეს. ხოლო შემდგომად მათგან წარსლვისა მოციქულისა აღტაცებულ იქმნნეს ვიეთგანმე, რაჲთა წინა-დაიცჳთონ. ესე უკუე ცნა მოციქულმან და მისწერს მათდა. ხოლო პირველად ეწამების მათ სარწმუნოებისა მისთჳს, რომელი აქუნდა ერთგულებით სიყუარულისათჳს ქრისტესისა. და მერმე აბრალებს...
ა̂. შემდგომად დაწყებისა ებისტოლისა — თხრობაჲ ჰურიაობისაგან მოქცევისა თჳსისაჲ გამოცხადებით.
ბ̂. მოციქულთა მიერ წამებისათჳს და სარწმუნოებით ცხორებისა და ერთობისა მის მათისა.
გ̂. პეტრეს მიმართ სიტყჳსგებისათჳს, ვითარმედ სარწმუნოებითა და არა შჯულითა არს ცხორებაჲ.
დ̂. ვითარმედ სარწმუნოებისა მიერ მიეცემის სიწმიდე და არა შჯულისა.
ე̂. ვითარმედ აბრაჰამიცა სარწმუნოებითა განმართლდა და სახე ჩუენდა იქმნა.
ვ̂. ვითარმედ შჯული არა განამართლებს, არამედ ამხილებს და წყევასა...
ეფესელთა მიმართ წარსცემს ჰრომით, არღა ეხილვნეს იგინი, არამედ ასმიოდა მათთჳს.
და ესე არს მიზეზი ებისტოლისაჲ ამის, რამეთუ ეფესელთა შეეწყნარა ქრისტეს ღმრთისა ჩუენისა სარწმუნოებაჲ და მტკიცედ ეგნეს სარწმუნოებასა ზედა მისსა და სიყუარულსა ყოველთა წმიდათასა, და ენება, რაჲთა პავლეს მიერცა დაემტკიცნენ. ესე ცნა მოციქულმან და მისწერს მათდა წიგნსა ამას წესითა სწავლისაჲთა. და პირველად აუწყებს, ვითარმედ არა ახლად გამოჩინებულ არს ძალი საიდუმლოჲსა ჩუენისაჲ, არამედ...
ა̂. ქრისტეს მიერ რჩეულებისა ჩუენისათჳს და დაწყებისა და დასრულებისა.
ბ̂. ლოცვაჲ, რაჲთა ვიცნნეთ ქრისტეს მიერ მინიჭებულნი ჩუენდა კეთილნი.
გ̂. წარმართთა და ჰურიათა განკუთნვისათჳს ღმრთისა მიმართ ქრისტეს მიერ, სასოებით და მადლით.
დ̂. საღმრთოჲსა მისთჳს სიბრძნისა, მოცემულისა მისდა განმანათლებელად წარმართთა და მხილებად ეშმაკთა.
ე̂. ლოცვაჲ ეკლესიისათჳს ძლიერად და დიდებად ღმრთისა და სიყუარულად.
ვ̂. სწავლაჲ სიყუარულისათჳს ერთობითისა და განყოფისათჳს მადლთაჲსა,...
მეორედ მიწერილსა ამას ებისტოლესა კორინთელთა მიმართსა მაკედონიაჲთ მისწერს ამის მიზეზისათჳს, რამეთუ შეიწყნარეს კორინთელთა პირველი ებისტოლე და შეწუხნეს ცოდვასა მას ზედა, რომელსა-იგი მამის ცოლი შეერთო, თუ ვითარ უგულებელს-ეყო ესევითარი იგი ცოდვაჲ, და რამეთუ აღიტაცებოდეს მათ მიერ, რომელნი-იგი იყვნეს მიზეზნი შფოთთა და ჴდომათანი, რაჲთა შეიტკბობდენ წერილსა შჯულისასა, და რაჲთა არარაჲთ უმეტეს შეერაცხოს ქრისტეს მიერი ესე მადლი; და ამის თანა...
ა̂. მადლობად შეწევნისათჳს ღმრთისა, რომლისათჳს იტყჳს მოსავ ყოფად, რაჲთა მისსა მიმართ დავდვათ სასოებაჲ.
ბ̂. სიყუარულისათჳს მათისა და რიდობისა, რაჲთა არა შეაწუხნეს, დაღათუ ფრიად სარგებელ ეყოფვის შეწუხებაჲ, ვითარცა-იგი მისთჳს, რომელმან ისიძვა, და შეჰრისხნა, რომელსაცა შეუნდობს.
გ̂. სულიერისა მის და საღმრთოჲსა სარგებელისა მისისათჳს, რომელნი ღირს იყვნენ, რომელთათჳს იტყჳს, ვითარმედ: წამებულ არს იგი ღმრთისა მიერ.
დ̂. სულიერისა მის მსახურებისა მისისათჳს სულისა მიერ,...
ხოლო კორინთელთა მიმართ პირველსა წიგნსა მისწერს ეფესოჲთ ასიისაჲთ, რამეთუ ეხილვნეს იგინი და ესწავა მათდა, რომელსაცა-იგი მოაჴსენებს წიგნითა ამით.
ხოლო მიზეზი ებისტოლისაჲ ამის ესე არს, რამეთუ კორინთელნი მრავალთა რათმე ცილობათაგან განიწვალებოდეს გონებითა; და იყვნეს მათ შორის ჴდომანი და განხეთქილებისა მათისათჳს უდებ-ყვეს, რომელმან-იგი მამის ცოლი შეირთო. და სხუათა ენება განშორებაჲ ცოლთა მათთაჲ მიზეზითა...
ა̂. შემდგომად დაწყებისა ასწავებს, რაჲთა არა განიწვალებოდინ ურთიერთას დიდებისმოყუარებისაგან და კაცობრივისა სიბრძნისა,
რომელსა შინა იტყჳს საღმრთოჲსა სიბრძნისათჳს,
რომელსა შინა იტყჳს საღმრთოთა მათ მსახურთათჳს,
და არა განკითხვისათჳს მოძღუართაჲსა,
და რაჲთა არა ვიყვნეთ განლაღებულ და ზუავ.
ბ̂. მეძავთა მიმართ და სიძვისა, და რომელნი ამათ ეზიარებოდინ გინათუ თანა-აღერეოდინ.
გ̂. რაჲთა არა საჴმარ იყვნენ სამართლობანი და სარჩელნი, და უფროჲსღა ურწმუნოთა...
მჴედართა ამის სოფლისათა რაჟამს იხილიან ახლად მოსრული ვინმე უცხოჲსა ქუეყანისა მჴედარი, ახოვანი და სახელგანთქუმული, მეყსეულად ყოველნი შეკრბიან ხილვად ჴელოვნებისა მისისა და ბრძოლისა და წარმოადგინიან შორის მათსა, და ბევრეულნი სიმრავლენი ჰხედვიდიან მისთა საქმეთა, და ყოველი გონებაჲ მათი მუნ არნ.
და კუალად უკუეთუ მსახიობელი ვინმე საკჳრველი მოვიდის, ეგრეთვე მსგავსად ერნი შემოკრბიან და დაუტევიან ყოველი საქმჱ მათი და აღვიდიან ადგილსა მაღალსა...
გუაკურთხენ, უფალო! კურთხეულ არს ღმერთი ყოვლადვე აწ და მარადის და უკუნითი უკუნისამდე, ამენ! ლოცვა-ყავთ გლახაკისა ევთჳმესთჳს, წმიდანო ღმრთისანო.
ჯერ-იყო ჩუენდა, ძმანო, რაჲთამცა არა გუეჴმარებოდა წერილთამიერი შეწევნაჲ, არამედ ესევითარიმცა გუაქუნდა მოქალაქობაჲ სავსე სიწმიდითა და სათნოჲ ღმრთისაჲ, რაჲთამცა მადლი იგი სულისა წმიდისაჲ განანათლებდა სულთა ჩუენთა წიგნთა წილ, და ვითარცა წიგნნი იწერებიან მელნითა, ეგრეთმცა გულნი ჩუენნი იწერებოდეს...