განმარტებები

ხედავდით უკვე ნათქვამიდან, რა დიდია კაცთმოყვარეობა და რა ზღვარგადასულია ღვთის სულგრძელობა? ხედავდით, როგორ გაძლიერდა მაშინდელ (ნოეს თანამედროვე) ადამიანთა უღმრთოება? შეიტყვეთ, როგორი იყო მართლის სათნოება ასეთ უღმრთოთა სიმრავლეს შორის და როგორ არაფერმა ავნო მას — არც ამ ადამიანთა ერთსულოვნება, უღმრთოებისკენ მიდრეკილი, არც ის, რომ მათ შორის მარტო დარჩა და საპირისპირო გზით მიდიოდა? მან, ვითარცა შესანიშნავმა მესაჭემ, გონების სადავეს დიდი ფხიზლობით რომ...

სარჩევი

•1. ნოეს სათნოება და ღვთის სულგრძელობა

•2. წერილის ზედმიწევნითობა ნოეს მართლის შესახებ

•3. ადამიანთა ქების უარყოფა და ღვთის მიმართ მზერა (6:9)

•4. ადამიანის სახელი მხოლოდ სათნოს ეკუთვნის (6:3)

•5. ჭეშმარიტი საგვარტომო სათნოებით იზომება (1:26)

•6. შეგონება ეშმაკის ნაცვლად საკუთარი ნების ბრალდებისკენისკენ

თავი ჱ̂. ჰურიათა აღდგომისათჳს სტეფანეს ზედა და ქვითა განტჳნვისა მისისა

საქმე წმიდათა მოციქულთაჲ 6:8-7:58

წმინდა იოანე ოქროპირი

მთ: წმინდა ეფრემ მცირე

რედ: Titus

ხოლო სტეფანე სავსე იყო მადლითა და ძალითა, იქმოდა ნიშებსა და სასწაულებსა დიდ-დიდსა ერსა შორის (6,8).

თარგმანი: იხილე, ვითარ შჳდთა დიაკონთაცა შორის ჯერ-იყო ყოფაჲ უპირატესისაჲ, ვითარ-ესე იყო სტეფანე, რომელი ვინაჲთგან ნათლისღებისა მიერ სავსე იყო სულითა წმიდითა და აქუნდა არა ლიტონი ოდენ, არამედ ძლიერი და მდიდარი სარწმუნოებაჲ, რამეთუ ორ-სახე არს სარწმუნოებაჲ: პირველი-იგი — ახალთაჲ, რაჲთა ჰრწმენეს და ნათელიღონ, ხოლო მეორე — სრულთაჲ, რაჲთა აქუნდეს სარწმუნოებაჲ სასწაულთა მოქმედებისაჲ, ვიდრე მთათა...

სარჩევი

•ხოლო სტეფანე სავსე იყო მადლითა და ძალითა, იქმოდა ნიშებსა და სასწაულებსა დიდ-დიდსა ერსა შორის (6,8).

•აღ-ვინმე-დგეს კრებულისა მისგან, რომელსა ჰრქჳან ლიბირტიმელთა და კჳრინელთაჲ და ალექსანდრელთაჲ და კილიკიაჲთ და ასიაჲთ, და გამოეძიებდეს სტეფანეს თანა სიტყუასა და ვერ შეუძლებდეს წინა-დადგომად სიბრძნითა მით სულისა წმიდითა, რომლითა იტყოდა იგი (6,9-10).

•მაშინ აბირნეს ვინმე კაცნი, რომელნი იტყოდეს, ვითარმედ: გუესმეს მაგისგან სიტყუანი გმობისანი, რომელთა იტყოდა მოსესთჳს და ღმრთისა. და აღძრნეს ერი იგი და მოხუცებულნი და მწიგნობარნი და ზედა მიადგეს და აღიტაცეს იგი და მოიყვანეს წინაშე კრებულისა (6,11-12).

•და წარმოადგინნეს მოწამენი ცრუნი, რომელთა თქუეს: კაცი ესე არა დასცხრების სიტყუად სიტყუათა გმობისათა ადგილისა ამისთჳს წმიდისა და შჯულისა, რამეთუ გუესმა მაგისგან, იტყოდა რაჲ, ვითარმედ: იესუ ნაზარეველმან ამან დაარღჳოს ადგილი ესე და ცვალოს შჯული, რომელი მომცა ჩუენ მოსე (6,13-14).

•და მიჰხდეს მას ყოველთა, რომელნი სხდეს კრებულსა შინა და იხილეს პირი მისი, ვითარცა პირი ანგელოზისაჲ (6,15).

•ჰრქუა მას მღდელთმოძღუარმან მან: უკუეთუ ესე ესრეთ არსა? (7,1).

•ხოლო მან თქუა: კაცნო, ძმანო და მამანო, ისმინეთ ჩემი (7,2).

•ღმერთი დიდებისაჲ ეჩუენა მამასა ჩუენსა აბრაჰამს, ვიდრე იყო-ღა იგი შუა მდინარეს პირველ დამკჳდრებისა მისისა ქარანს შინა, და ჰრქუა მას: გამოვედ ქუეყანისაგან შენისა და ნათესავისაგან შენისა და მოვედ ქუეყანად, რომელი მე გიჩუენო შენ (7,2-3).

•მაშინ გამოვიდა ქუეყანისაგან ქალდეველთაჲსა და დაეშენა ქარანს შინა (7,4).

•და მიერ შემდგომად სიკუდილისა მამისა მისისა, დაამკჳდრა იგი ქუეყანასა ამას, რომელსა-ესე აწ თქუენ დამკჳდრებულ ხართ. და არა სცა მას სამკჳდრებელი მას შინა, არცა ფერჴის წარსადგმელ, და აღუთქუა მიცემად მას იგი სამკჳდრებელად, და ნათესავსა მისსა შემდგომად მისსა. და არა ესუა მას შვილი (7,4-5).

თავი გ̂ * ა

1 კორინთელთა მიმართ 6:9-10, 6:12-20

წმ. კირილე ალექსანდრიელი

მთ: ღირსი ექვთიმე ათონელი

რედ: Titus

არცა მეძავთა, არცა კერპთმსახურთა, არცა ჩუკენთა, არცა მემრუშეთა, არცა მამათმავალთა, არცა მპარავთა, არცა ანგაჰრთა, არცა მომთრვალეთა, არცა მაგინებელთა, არცა მტაცებელთა, სასუფეველი ღმრთისაჲ ვერ დაიმკჳდრონ (6,9-10).

თარგმანი: რაჲსათჳს, რომელ მომთრვალენი და მაგინებელნი მემრუშეთა თანა და კერპთმსახურთა დააწესნა? პირველად, რამეთუ ქრისტემანცა ბრძანა, ვითარმედ: რომელმან ჰრქუას ძმასა თჳსსა ცოფ, თანამდებ არს გეჰენიასა, და რამეთუ ისრაჱლნი მთრვალობითა მოვიდეს კერპთმსახურებად, და მეორედ, რამეთუ კორინთელნი...

სარჩევი

•მოციქულისაჲ: და ესრეთ ოდესმე იყვენით, არამედ განიბანენით, განიწმიდენით, არამედ განჰმართლდით სახელითა უფლისა ჩუენისა იესუ ქრისტესითა და სულითა ღმრთისა ჩუენისაჲთა თარგმანი: ესე საქმენი გაქუნდესო პირველ, ურწმუნო რაი იყვენით, არამედ იხილეთ ქრისტეს ქველისმოქმედებაჲ, რამეთუ განგბანნა თქუენ და წმიდა-გყვნა და განგამართლნა სახელითა თჳსითა და მამისაჲთა სულისა მიერ წმიდისა.

•მოციქულისაჲ: ყოველივე ჯერ-არს ჩემდა, არამედ არა ყოველივე კეთილ არს (6,12).

•მოციქულისაჲ: ყოველივე ჯერ-არს ჩემდა, არამედ მე არა ვისსა ჴელმწიფებასა დავემორჩილო (6,12).

•მოციქულისაჲ: ჭამადი მუცლისათჳს და მუცელი ჭამადისათჳს (6,13).

•მოციქულისაჲ: ხოლო ღმერთმან იგიცა და ესეცა გან-ვე-აქარვოს (6,13).

•მოციქულისაჲ: ხოლო ჴორცნი ესე არა სიძვისათჳს, არამედ უფლისათჳს და უფალი ჴორცთათჳს (6,13).

•მოციქულისაჲ: ხოლო ღმერთმან უფალიცა აღადგინა და ჩუენცა აღგუადგინნეს ძალითა მისითა. არა უწყითა, რამეთუ ჴორცნი ეგე თქუენნი ასონი ქრისტესნი არიან? აწ უკუე აღვიხუნე-ა ასონი ქრისტესნი? (6,14-15).

•მოციქულისაჲ: და ვყვნე ასო მეძვის? ნუ იყოფინ! ანუ არა უწყითა, რამეთუ, რომელი შეეყოს მეძავსა, ერთჴორც არიან? რამეთუ წიგნი იტყჳს: "იყვნენ ორნივე ერთჴორც". ხოლო რომელი შეეყოს უფალსა, ერთსულ არს. ევლტოდეთ სიძვასა. ყოველი ცოდვაჲ, რომელი ქმნეს კაცმან, გარეშე ჴორცთა არს, ხოლო რომელი ისიძვიდეს, თჳსთა მიმართ ჴორცთა ცოდავს (6,15-18).

•მოციქულისაჲ: ანუ არა უწყითა, რამეთუ ჴორცნი ეგე თქუენნი ტაძარნი თქუენ შორის მყოფისა მის სულისა წმიდისანი არიან, რომელ-ეგე გაქუს ღმრთისაგან, და არა ხართ თავთა თჳსთანი, რამეთუ სასყიდლით სყიდულ ხართ (6,19-20).

საღმრთო ლიტურგია | ქადაგება 11.12.2014

1 ტიმოთეს მიმართ 6:17-21; სახარებაჲ ლუკაჲსი 20:9-18

მამა თეოდორე გიგნაძე

რატომ ვერ ცნობს ადამიანი ქრისტეს? I ქადაგება 15.12.2022

1 ტიმოთეს მიმართ 6:17-21; სახარებაჲ ლუკაჲსი 20:9-18

მამა თეოდორე გიგნაძე

საუბარი 24. „და შვნა ნოე სამნი ძენი" (დაბ 6:10-11)

დაბადებისა 6:10-7:5

წმინდა იოანე ოქროპირი

რედ: Sasoeba.ge

1. საღვთო წერილის გულმოდგინე კვლევის შეგონება

გუშინ არცთუ მცირე სარგებელი მოგვიტანა მართალი ნოეს მოდგმის ისტორიამ. ჩვენ საკვირველი გვარტომობის წესი შევიტყვეთ და დავინახეთ, რომ მართალი დიდებას იხვეჭს არა წინაპართა კეთილშობილებით, არამედ საკუთარ ზნეთა სიკეთით. სწორედ ამის გამო მიიღო მან ასეთი მაღალი მოწმობა საღვთო წერილისგან: „ნოე კაცი მართალი სრული იყო ნათესავსა შინა მისსა, ღმერთსა სათნო ეყო ნოე" (). ამ მოკლე სიტყვებს გუშინ მთელი სწავლება...

სარჩევი

•1. საღვთო წერილის გულმოდგინე კვლევის შეგონება

•2. ნოეს თავშეკავება და ქვეყნის განხრწნა (6:12-13)

•3. ღვთის სასჯელის გამოცხადება და კიდობნის აგების ბრძანება (6:14-16)

•4. წარღვნის მუქარა და ნოესთან აღთქმის დადება (6:17-18)

•5. წმიდა და არაწმიდა ცხოველთა განსხვავება (6:19-7:3)

•6. შვიდი წყვილის მიზეზი და ნინეველთა მაგალითი (7:4)

•7. ნინეველთა სინანული და ნოეს თანამედროვეთა მოუნანიებლობა (7:5)

•8. შეგონება სინანულისა და სათნოებისკენ

თავი ი̂. მცნებაჲ სახისმეტყუელებითა აღჭურვისაჲთა ძალთა მიმართ და ჴელმწიფებათა ბნელისათა ძალითა ქრისტესითა

ეფესელთა მიმართ 6:10-24

წმინდა იოანე ოქროპირი

მთ: წმინდა ეფრემ მცირე

რედ: Titus

მოციქულისაჲ: ამიერითგან, ძმანო ჩემნო, განძლიერდით უფლისა მიერ და სიმტკიცითა ძლიერებისა მისისაჲთა (6,10).

თარგმანი: ვინაჲთგან ზემოსა თავსა შინა კეთილად განაწესნა თითოეული თჳსითა წესითა, და დასასრულსა სიტყჳსასა ამით შეაძრწუნნა უფალნი მონათათჳს, ვითარმედ: "ნუ გგონიეს, თუმცა შენ თუალ-გახუნა ღმერთმან უფლებისათჳს, და არა შური იძია შენგან უწყალოებისათჳს მონათაჲსა, ამისთჳს აწ ყოველთა ზოგად ნუგეშინის-სცემს და განაძლიერებს წყობად წინააღმდგომისა, სასოებითა უფლისაჲთა, რამეთუ თჳნიერ ყოვლადძლიერისა...

სარჩევი

•მოციქულისაჲ: ამიერითგან, ძმანო ჩემნო, განძლიერდით უფლისა მიერ და სიმტკიცითა ძლიერებისა მისისაჲთა (6,10).

•მოციქულისაჲ: შეიმოსეთ ყოვლადსაჭურველი იგი ღმრთისაჲ, რაჲთა შეუძლოთ თქუენ წინა-დადგომად მანქანებათა მათ ეშმაკისათა (6,11).

•მოციქულისაჲ: რამეთუ არა არს ბრძოლაი ჩუენი სისხლთა მიმართ და ჴორცთა, არამედ მთავრობათა მიმართ და ჴელმწიფებათა (6,12).

•მოციქულისაჲ: სოფლის მპყრობელთა მიმართ ბნელისა მის ამის საწუთროჲსათა, სულთა მიმართ უკეთურებისათა, რომელნი არიან ცასა ქუეშე (6,12).

•მოციქულისაჲ: ამისთჳს აღიღეთ ყოვლადსაჭურველი იგი ღმრთისაჲ, რაჲთა შეუძლოთ წინა-დადგომად დღესა მას ბოროტსა (6,13).

•მოციქულისაჲ: და ყოველსავე იქმოდეთ, რაჲთა სდგეთ. მტკიცედ უკუე დეგით (6,13-14).

•მოციქულისაჲ: მოირტყენით წელნი თქუენნი ჭეშმარიტებითა და შეიმოსეთ ჯაჭჳ იგი სიმართლისაჲ, და შეისხენით ფერჴთა თქუენთა განმზადებულებაჲ სახარებისა მის მშჳდობისაჲ (6,14-15).

•მოციქულისაჲ: ყოველსა შინა აღიღეთ ფარი იგი სარწმუნოებისაჲ, რომლითა შეუძლოთ ყოველთა მათ ისართა ბოროტისათა განჴურვებულთა დაშრეტად (6,16).

•მოციქულისაჲ: და ჩაფხუტი იგი ცხორებისაჲ დაიდგთ და მახჳლი იგი სულისაჲ, რომელ არს სიტყუაჲ ღმრთისაჲ (6,17).

•მოციქულისაჲ: ყოვლითა ლოცვითა და ვედრებითა ილოცევდით ყოველსა ჟამსა სულითა (6,18).

საღმრთო ლიტურგია I ქადაგება 09.12.2012