განმარტებები

წყარო

ავტორი

ბიბლიის წიგნი

თავის დასაწყისი

თავის დასასრული

მუხლის დასაწყისი

მუხლის დასასრული

მოიძებნა 2298 განმარტება

საღმრთო ლიტურგია | ქადაგება 08.12.2016

2 თესალონიკელთა მიმართ 2:13-3:5; სახარებაჲ ლუკაჲსი 18:31-34

მამა თეოდორე გიგნაძე

საღმრთო ლიტურგია | ქადაგება 15.11.2018

2 თესალონიკელთა მიმართ 2:13-3:5; სახარებაჲ ლუკაჲსი 11:47-12:1

მამა თეოდორე გიგნაძე

საღმრთო ლიტურგია | ქადაგება 05.12.2019

2 თესალონიკელთა მიმართ 2:13-3:5; სახარებაჲ ლუკაჲსი 18:31-34

მამა თეოდორე გიგნაძე

მირქმა | ქადაგება 15.02.2021

1 პეტრე 2:21-3:9; სახარებაჲ მარკოზისი 12:13-17

მამა თეოდორე გიგნაძე

ქრისტესმიერი სიხარული რომ გვქონდეს | ქადაგება 09.12.2021

2 თესალონიკელთა მიმართ 2:13-3:5; სახარებაჲ ლუკაჲსი 18:31-34

მამა თეოდორე გიგნაძე

ქრისტეს ერთგულების შენარჩუნების აუცილებელი პირობა I ქადაგება 18.11.2024

კოლასელთა მიმართ 2:13-20; სახარებაჲ ლუკაჲსი 12:13-15, 12:22-31

მამა თეოდორე გიგნაძე

ჩვენი ცხოვრების ღვთის განგებულებასთან შესაბამისობა | ქადაგება 03.02.2025

1 პეტრე 2:21-3:9; სახარებაჲ მარკოზისი 12:13-17

მამა თეოდორე გიგნაძე

სიტყუანი კორინთელთა ა ებისტოლისანი თავი 2

1 კორინთელთა მიმართ 2:14

წმინდა იოანე ოქროპირი

მთ: ღირსი ექვთიმე ათონელი

რედ: Titus

პავლესი: მშჳნვიერმან კაცმან არა შეიწყნარის სულისაჲ (2,14).

თარგმანი: მშჳნვიერად მას უწესს, რომელნი საქმეთა მათ, რომელნი გონებისაგან მათისა არა მიწთომილ იქმნებოდინ, არა შეიფარებდენ, ხოლო სულიერად — რომელნი ყიველსავე სარწმუნოვებით შეიწყნარებდენ.

თავი დ̂. ვითარმედ არა სარწმუნოებითა ხოლო, არამედ საქმეთაგან; და არა საქმეთაგან ხოლო, არამედ ორკერძოვე განმართლდების კაცი

იაკობ 2:14-26

წმინდა იოანე ოქროპირი

მთ: წმინდა ეფრემ მცირე

რედ: Titus

მოციქულისაჲ: რაჲ სარგებელ არს, ძმანო ჩემნო, უკუეთუ ვინმე თქუას — სარწმუნოებაჲ მაქუს, — და საქმენი არა ჰქონდინ. ნუ ძალ-უც-მე-ა სარწმუნოებასა ხოლო ცხოვნებად მისსა? (2,14).

თარგმანი: ვინაჲთგან ცუდ სახელ არს და არა ჭეშმარიტ სიტყუაჲ მისი, რომელი იტყოდის სარწმუნოებასა ქონებად თჳნიერ საქმეთა, ამისთჳს არა იტყჳს, ვითარმედ: რად სარგებელ არს სარწმუნოებაჲ; არამედ: რად სარგებელ არსო თქუმაჲ მისი, რომელი არა იყოს, ვითარმცა სარწმუნოებაჲ ვისმე აქუნდა თჳნიერ საქმეთა, რამეთუ უსრულ და მკუდარ არს სარწმუნოებაჲ...

სარჩევი

•მოციქულისაჲ: რაჲ სარგებელ არს, ძმანო ჩემნო, უკუეთუ ვინმე თქუას — სარწმუნოებაჲ მაქუს, — და საქმენი არა ჰქონდინ. ნუ ძალ-უც-მე-ა სარწმუნოებასა ხოლო ცხოვნებად მისსა? (2,14).

•მოციქულისაჲ: რამეთუ უკუეთუ ძმაჲ გინა დაჲ შიშუელ იყვნენ და ნაკლულევან მდღევრისა საზრდელისა და ჰრქუას ვინმე მათ: წარვედით მშჳდობით, განძეღით და განტეფით; და არა სცეთ მათ საჴმარი ჴორცთაჲ, რაჲ სარგებელ არს? ეგრეცა სარწმუნოებაჲ; უკუეთუ არა აქუნდენ საქმენი, მკუდარ არს იგი ხოლო (2,15-17).

•მოციქულისაჲ: არამედ თქუას ვინმე: შენ სარწმუნოებაჲ გაქუს და მე საქმენი მქონან. მიჩუენე მე სარწმუნოებაჲ შენი საქმეთაგან შენთა, და მე გიჩუენო შენ საქმეთაგან ჩემთა სარწმუნოებაჲ ჩემი. შენ გრწამს, ვითარმედ ერთ არს ღმერთი. კეთილად იქმ. და ეშმაკთაცა ჰრწამს და ძრწიან მისგან (2,18-19).

•მოციქულისაჲ: გნებავს-ა ცნობად, ჵ კაცო ამაოო, ვითარმედ სარწმუნოებაჲ თჳნიერ საქმეთასა მკუდარ არს? აბრაჰამ, მამაჲ ჩუენი, არა საქმეთაგან განმართლდა-ა? რამეთუ შეწირა ისაკი, მე თჳსი, საკურთხეველსა ზედა ხედავ-ა, რამეთუ სარწმუნოებაჲ შეეწია საქმეთა მისთა, და საქმეთაგან სარწმუნოებაჲ, იგი სრულ იქმნა. და აღესრულა წერილი იგი, რომელი იტყჳს: ჰრწმენა აბრაჰამსა ღმერთი და შეერაცხა მას სიმართლედ, და მეგობარ ღმრთისა ეწოდა. ჰხედავთა, რამეთუ საქმეთაგან განმართლდების კაცი და არა სარწმუნოებისაგან ხოლო? (2,20-24).

•მოციქულისაჲ: ეგრეთვე და რააბცა მეძავი არა საქმეთაგან განმართლდა-ა, რამეთუ შეიწყნარნა მსტოვარნი იგი და სხჳთ გზით წარავლინნა? (2,25).

•მოციქულისაჲ: რამეთუ ვითარცა ჴორცნი თჳნიერ სულისა მკუდარ არიან, ეგრეთვე სარწმუნოებაჲ თჳნიერ საქმეთასა მკუდარ არს (2,26).

საღმრთო ლიტურგია | ქადაგება 18.11.2012