მესამე მეფეთა 17

ლოცვა წმინდა წერილის წაკითხვამდე

1. და ჰრქუა ელია წინაწარმეტყუელმან, რომელი-იგი იყო თეზიბით გალადისაჲთ, აქაბს: ცხოველ არს უფალი ღმერთი ძალთა, ღმერთი ისრაჱლისა, რომლისა წინაშე ვდგა მე, უკუეთუ იყოს ცვარი გინა წვიმა ამათ წელთა თჳნიერ სიტყუათა პირისა ჩემისათა.2. და იყო სიტყუაჲ უფლისა ელიასსა და ჰრქუა:3. წარვედ ამიერ მზისა აღმოსავალად კერძო და დაიმალე ნაღვარევსა მას ქორათისასა, რომელ არს პირისპირ იორდანესა.4. და იყოს შენდა სუმა წყლისა ნაღვარევისა მისგან და ყორანთა უბრძანო და გზრდიდენ შენ მუნ.5. და წარვიდა ელია ბრძანებითა უფლისათა, მივიდა და დაჯდა ნაღვარევსა მას ქორათისასა, პირისპირ იორდანესა.6. და ყორანნი მოართუმიდეს მას პურსა და ჴორცსა. განთიად - პურსა და ჴორცსა - მწუხრად, და ნაღვარევისა მისგან სუმიდა წყალსა.7. და იყო შემდგომად დღეთა მათ და განჴმა ნაღვარევი იგი.8. და იყო სიტყუაჲ უფლისა ელიას მიმართ და ჰრქუა:9. აღდეგ და წარვედ სარეფთად სიდონიისსა და დასჯდე მუნ და, აჰა, მიმცნებიეს მე დედაკაცისა ერთისა ქურივისა გამოზრდად შენი.10. და აღდგა და წარვიდა სარეფთად ბჭეთა მათ მის ქალაქისათა და, აჰა, მუნ დედაკაცი ერთი ჰკრეფდა შეშასა და ჴმა-უყო ელია და ჰრქუა მას: მომართუ მცირედ ჭურჭლითა წყალი და ვსუა.11. და წარვიდა მოღებად და ჴმა-უყო მას უკანა ელია და ჰრქვა: მომართუ მე კოტორი ერთ პურიცა ჴელითა შენითა.12. ჰრქუა მას დედაკაცმან: ცხოველ არს უფალი ღმერთი შენი, დაღათუ მიც ჴუეზა ერთ და მჭელ ერთ ფქვილი საფქვილესა შინა და მცირედ ზეთი რქასა შინა და აჰა, შევკრებ შეშასა ამას, შევიდე და შევქმნე იგი ჩემდა და ყრმათა ჩემთა, შევჭამოთ და ხვალე მოვსწყდეთ.13. და ჰრქუა მას ელია: ისწრაფე და შევედ და შეჰქმენ სიტყჳსაებრ შენისა და ჰქმნე მისგან პირველად ჩემდა ჴუეზა ერთი მცირე და მომართუ მე, და მერმე ჰქმნე შენდა და ყრმათა შენთათჳს.14. რამეთუ ესრეთ იტყჳს უფალი ღმერთი ისრაჱლისა: საფქვილესა შენსა არა მოაკლდეს ფქვილი და საზეთესა შენსა არა მოაკლდეს ზეთი ვიდრე ყოფად წჳმისა უფლისა მიერ პირსა ზედა ქუეყანისასა.15. და წარვიდა დედაკაცი იგი სიტყჳსა მისებრ ელიაჲსისა, მოართვა და ჭამა მან და შვილთა მისთა.16. და მიერ დღითგან არა მოაკლდა საფქვილესა ფქვილი და საზეთესა მას არა მოაკლდა ზეთი მსგავსად სიტყჳსა მის უფლისა, ვითარცა იტყოდა უფალი ჴელითა ელიასითა.17. და იყო, შემდგომად სიტყუათა ამათ დასნეულდა ძე დედოფლისა მის სახლისა. და იყო სენი იგი ძნელ ფრიად, ვიდრე არა დაშთა სამშჳნველიცა მის თანა.18. და ჰრქუა ელიას: რა ძეს შენი და ჩემი, კაცო ღმრთისაო, შემოხუედ ჩემდა აღჴსნებად უწესობათა ამათ ჩემთა და მოკუდინებად ძისა ამის ჩემისა.19. და ჰრქუა ელია დედაკაცსა მას: მომეც აქა შვილი ეგე შენი! და მოიქვა იგი მჴართაგან მისთა და აღიყვანა ქორსა მას, რომელსა იყოფოდა იგი, და დადვა ცხედარსა მას თჳსსა.20. და ღაღად-ყო ელია და თქუა: ჵ უფალო, მოწამეო ამის ქურივისაო, რომლისა თანა მე დამკჳდრებულ ვარ, შენ ჰგუემე ძე მაგისი სიკუდილითა?21. და დაჰბერა სამგზის ყრმასა მას და ხადოდა უფალსა და თქუა: უფალო, ღმერთო ჩემო, მოიქეცინ სამშჳნველი ყრმისა ამის ამისავე! და იყო ეგრე.22. და ისმინა უფალმან ღაღადებაჲ ელიასი და მოიქცა სამშჳნველი ყრმისა მის გვამადვე მისა და განცოცხლდა.23. და გარდმოიყვანა ელია ყრმა იგი ქორისა მისგან სახიდ და მისცა დედასა თჳსსა და ჰრქუა ელია: იხილე, რამეთუ ცოცხალ არს ძე ეგე შენი.24. და ჰრქუა ელიას დედაკაცმან: აწ უწყი, რამეთუ კაცი ღმრთისა ხარი შენ და სიტყუაჲ ღმრთისა ჭეშმარიტ არს პირსა შენსა.

წინა თავი შემდეგი თავი

მესამე მეფეთა 17 განმარტებები

დამოწმებები (3)

„მე ვარ უფალი" — ჰომილია 7

წინასწარმეტყველება ესაიასი 45:7

წმინდა იოანე ოქროპირი

მთ: Sasoeba.ge

რედ: Sasoeba.ge

მესამე მეფეთა 17:1

5.:

...როცა ებრაელთა ერი ურჯულოების უკიდურესობამდე მივიდა, მაშინ დიდმა ელიამ, ზეცათა ღირსმა, რომელსაც სურდა უდებებიდან წარმოშობილი სნეულება აღმოეფხვრა და გამოესწორებინა, დასძინა და თქვა: „ცხოველ არს უფალი, რომლის წინაშე ვდგავარ: არ იქნება წვიმა, თუ არა ჩემი პირით“ ().⁸ და მან, ვისაც მხოლოდ ცხვრის ტყავის მოსასხამი ჰქონდა, ცა დაკეტა: ასეთი კადნიერება ჰქონდა მას ღმერთის წინაშე. ხედავ, რომ სიღარიბე ბოროტება არ არის? თორემ ყოველ ადამიანზე უღარიბესი კაცი ვერ ეზიარებოდა ასეთ კადნიერებას, რომ მიწაზე მავალს ერთი სიტყვით ასეთი ძალა ეჩვენებინა.

ამრიგად, ეს რომ თქვა, სიყმილი მოაწია, როგორც საუკეთესო აღმზრდელი და მომხდარი ბოროტებების გამომსწორებელი. და თითქოს მძვინვარე ციება ჩავარდნილიყო სხეულში, თვით მიწის ძარღვებიც გამოშრა, ნიაღვრები და ბალახები გაქრა, და მიწის წიაღნი უკვე უნაყოფო იყო. და მაშინ ერმა არამცირე სარგებელი...

ფსალმუნი 117-ის განმარტება

ფსალმუნნი 117

წმინდა იოანე ოქროპირი

მთ: Sasoeba.ge

რედ: Sasoeba.ge

მესამე მეფეთა 17:8

3. უფლის სახელით ძლევა გამოუვალობაში:

...2. არ გინახავს სიუხვით გარემოცული კაცი, რომელიც შიმშილობდა? არ გინახავს ქვრივი, რომელიც შიმშილის ჟამს სიუხვეში იყო ()?

როცა საქმეები გამოუვალ მდგომარეობაში ჩავარდება, მაშინ განსაკუთრებით იქონიე სასოება. რადგან მაშინ განსაკუთრებით აჩვენებს ღმერთი თავის ძალას: არა დასაწყისშივე, არამედ როცა ადამიანური მხრიდან ყველაფერი უიმედოდ ჩაითვლება. რადგან სწორედ ეს არის ღვთის შეწევნის ჟამი. ამიტომ არც ყრმები გამოიყვანა დასაწყისშივე, არამედ ღუმლის შემდეგ (); არც დანიელი - ჩავარდნამდე, არამედ შვიდი დღის შემდეგ (). ამიტომ ნუ მიაქცევ ყურადღებას საქმეთა ბუნებას, რომელიც სასოების წარკვეთაში აგდებს, არამედ ღვთის ძალას, რომელსაც უიმედოდ მიჩნეული საქმეები კეთილ სასოებამდე მიჰყა...

საუბარი 42. „აღდგეს კაცნი იგი მიერ და შთახედნეს პირსა ზედა სოდომთა და გომორთასა" (დაბ 18:16)

დაბადებისა 18:16-33

წმინდა იოანე ოქროპირი

რედ: Sasoeba.ge

მესამე მეფეთა 17:9მესამე მეფეთა 17:10მესამე მეფეთა 17:11მესამე მეფეთა 17:12მესამე მეფეთა 17:13

6. სარეფთელი ქვრივის სტუმართმოყვარეობა:

...ნასწარმეტყველმა, შურითა და დიდი გულმოდგინებით აღძრულმა, ასეთი დიდი სასჯელი მოავლინა მთელ ქვეყანაზე, რათა თავადაც არ დაზარალებულიყო ამ სასჯელისგან და უღმრთოებივით არ ევნო, ეუბნება: „აღდეგ და წარვედ სარეფთად სიდონიისსა, რადგან იქ ვუბრძანე დედაკაცსა ერთსა ქურივსა გამოზრდად შენი. და აღდგა და წარვიდა" (). შენიშნე, საყვარელო, სულიწმინდის მადლი. გუშინაც მთელი ჩვენი საუბარი სტუმართმოყვარეობით შემოიფარგლა; და აი, დღესაც ეს სტუმართმოყვარე ქვრივი დაასრულებს ჩვენს სიტყვას. და მივიდა, ნათქვამია, ქვრივთან, ნახა, შეშას კრეფდა და უთხრა: მომეცი ცოტა წყალი „და ვსუა" (). ის დაემორჩილა. და კვლავ ეუბნება: გამიკეთე უფუარი პურები, „და ვჭამო" (). ხოლო ის მაშინ უკიდურეს სიღარიბეს გადაუშლის, უფრო კი — გამოუთქმელ სიმდიდრეს, რადგან სიღარიბის გაძლიერებამ სიმდიდრის სიდიადე აჩვენა. მან უთხრა: არაფერი არ არის შენი მხევლისა, „დაღათუ მიც ჴუეზა ერთ და მჭელ ერთ ფქვილი საფქვილესა შინა და მცირედ ზეთი რქასა შინა"; შევკრეფ შეშას, „შევიდე და შევქმნე იგი ჩემდა და ყრმათა ჩემთა, შევჭამოთ და ხვალე მოვსწყდეთ" (

წინა თავი შემდეგი თავი