1 ტიმოთეს მიმართ 1:3

„პავლე, მოციქული იესუ ქრისტესი, ბრძანებითა ღმრთისა და მაცხოვრისა ჩუენისაჲთა, და უფლისა იესუ ქრისტეს – სასოებისა ჩუენისაჲთა, ტიმოთეს, ერთგულსა შვილსა სარწმუნოებით, მადლი, წყალობაჲ და მშჳდობაჲ ღმრთისა მიერ მამისა ჩუენისა და ქრისტე იესუჲს მიერ, უფლისა ჩუენისა.“ (1 ტიმ 1:1–2).

1. მოციქულობის ბრძანება და ქრისტეს სასოება

დიდი იყო მოციქულის ღირსება, დიდი და საკვირველი; ყველგან ვხედავთ, რომ პავლე ამ ღირსების მიზეზებს წინ წარმოაჩენს — არა როგორც პატივის მიმტაცებელი, არამედ როგორც ღირსებამინდობილი და აუცილებლობით შეკრული. რამეთუ როცა საკუთარ თავს „პავლე, ჩინებული მოციქული იესუ ქრისტესი ნებითა ღმრთისაჲთა" (1 კორ 1:1) უწოდებს, როცა ამბობს, რომ „პავლე, მონაჲ იესუ ქრისტესი, ჩინებული მოციქული, რჩეული სახარებასა მას ღმრთისასა" (რომ 1:1), და კვლავ სხვაგან: „რამეთუ უნებელი ზედა-მაც მე" (1 კორ 9:16), და როცა...

...სა მოსლვაჲ“** (1 ტიმ 2:4), ამბობს. რომელი ჭეშმარიტებისა?

ღმერთისადმი რწმენისა. და უკვე წინასწარაც თქვა: „ამცნო ვიეთმე, რაჲთა არა სხუასა რასმე მოძღურებდენ“ (1 ტიმ 1:3); ხოლო რათა ვინმემ მტრებად არ მიიჩნიოს ისინი და აქედან ბრძოლები არ წარმოშვას, ამბობს: „რომელსა ყოველთა კაცთაჲ ჰნებავს ცხორებაჲ და მეცნიერებასა ჭეშმარიტებისასა მოსლვაჲ“ (1 ტიმ 2:4). შემდეგ, ამის თქმის შემდგომ, დაუმატა: „რამეთუ ერთ არს ღმერთი და ერთ არს შუა-მდგომელ ღმრთისა და კაცთაჲ“ (1 ტიმ 2:5). თქვა: „მეცნიერებასა ჭეშმარიტებისასა მოსლვაჲ“ (1 ტიმ 2:4), და ამით აჩვენა, რომ ქვეყნიერება ჭეშმარიტებაში არ არის. კვლავ თქვა: „რამეთუ ერთ არს ღმერთი“ (1 ტიმ 2:5), და ამით აჩვენა, რომ ღმერთები მრავალნი არ არიან, როგორც ზოგიერთნი ფიქრობენ....

...რადგან, როცა თავიანთი ძმები არ უყვარდათ, წარჩინებულების შურდათ; შურიდან პირველობისმოყვარეობაში ჩავარდნენ, ხოლო პირველობისმოყვარეობიდან მწვალებლობებს შობდნენ. ამიტომ პავლემაც, როცა თქვა: „რაჲთა ამცნო ვიეთმე, რაჲთა არა სხუასა რასმე მოძღურებდენ“ (1 ტიმ 1:3), იქვე უჩვენა ის გზაც, რომლითაც ეს შესაძლებელი ხდება. მაშ, რომელია ეს გზა? სიყვარული.

ამიტომ, როგორც მაშინ, როცა ამბობს: „დასასრული შჯულისაჲ ქრისტე არს მაცხოვრად ყოვლისა მორწმუნისა“ (რომ 10:4), ანუ აღსრულება — და ეს სიტყვაც ამავე მნიშვნელობით არის მიღებული — ასევე ეს მცნებაც სიყვარულშია მოქცეული. მკურნალობის მიზანი ჯანმრთელობაა; ამიტომ, როცა ჯანმრთელობა არის, დიდი სამკურნალო მომზადება აღარ არის საჭირო; და როცა სიყვარული არის, მრავალი მცნებაც აღარ არის საჭირო. მაგრამ როგორი სიყვარული იგულისხმა? გულწრფელი სიყვარული — არა მხოლოდ სიტყვიერი, არამედ შინაგანი განწყობიდან, გა...

...განმავლობაში როგორ აძლევს პავლე ტიმოთეს მოძღვრისათვის შესაფერის სწავლებას. და შესავლიდანვე არ უთქვამს: „ყურადღება ნუ მიაქცევ მათ, ვინც სხვაგვარად ასწავლიან“, არამედ რა თქვა? „რაჲთა ამცნო ვიეთმე, რაჲთა არა სხუასა რასმე მოძღურებდენ“ (1 ტიმ 1:3).

ჩვენი უფლის იესო ქრისტეს მადლითა და კაცთმოყვარეობით, რომლის თანა მამასა, სულიწმიდითურთ, დიდება, ძალა, პატივი, აწ და მარადის და უკუნითი უკუნისამდე. ამინ.