...იმკჳდრა პირველად დედის დედისა შენისა ლუდიაჲს თანა და დედისა შენისა ევნიკის თანა“** (). „და მრწამს, რამეთუ შენ თანაცა“ (), და „და რამეთუ სიყრმითგან საღმრთონი წიგნნი იცნი“ (). და კვლავ საკუთარი თავის შესახებ: „ებრაელი ებრაელთაგან“ (). და კვლავ: „ებრაელ თუ არიან? მეცა“ (). „ისრაიტელ თუ არიან? მეცა“ (). რადგან მათ, ვინც წინაპართაგან და ძველიდანვე ასეთნი იყვნენ, პროზელიტებზე გარკვეული უპირატესობა ჰქონდათ. ამიტომ ისიც ამბობს: „ძე მჴევლისა შენისა“ (). „განჰხეთქენ საკრველნი ჩემნი“ ()....
2 ტიმოთეს მიმართ 3:15
განმარტებები ვერ მოიძებნა ამ მუხლისთვის
...: „ნუმცა ვინ სიჭაბუკესა შენსა შეურაცხ-ჰყოფნ“ ().
[იმიტომ, რომ იცოდა მისი დიდი სათნოება; იცოდა, რომ ტიმოთე ცხოვრებაში მეტად ზედმიწევნითი იყო; და სწორედ ამის მცოდნე წერილში ამბობს: „სიყრმითგან საღმრთონი წიგნნი იცნი“ ()2. ხოლო რომ მეტად მკაცრი მარხვაც ჰქონდა, ამას ცხადყოფს სიტყვა: „ღჳნოჲცა მცირედ იჴუმიე ... ზედაჲსზედა უძლურებისა შენისათჳს“ (); სხვა საკითხებთან ერთად ამის შესახებაც მისწერა, რადგან რომ არ სცოდნოდა, ეს ყველაფერი ტიმოთეს უკვე აღსრულებული ჰქონდა, არც დაწერდა და არც მოწაფეს უბრძანებდა ასეთ რამეს.] ამიტომ, რადგან მაშინ წარმართთაგან ბევრი მოდიოდა და ნათელს იღებდა, ამბობს: ახალნერგს, ესე იგი ახლად დამოძღვრილს, მაშინვე ნუ შეიყვანთ წინამძღვრობის მძიმე ტვირთში. რადგან თუ მოწაფედ გახდომამდე სწრაფად მოძღვრად იქცევა, უგუნურებაშიც ვარდება; თუ, ვიდრე მორჩილება ისწავლოს, მმართველთა შო...
...2 ტიმ 3:16).
ყოველი - რომელი? ამბობს: რომლის შესახებაც ვთქვი - ყოველი საღმრთო წერილი; რომლის შესახებაც მსჯელობდა, ეს ითქვა; რომლის შესახებაც ამბობდა: „სიყრმითგან საღმრთონი წიგნნი იცნი“ (). მაშ, ამგვარი ყოველი წერილი ღმრთივსულიერია. ამიტომ ნურაფერში დაეჭვდები, ამბობს. „ყოველი წიგნი ღმრთივ სულიერი და სარგებელი სამოძღურებელად არს და სამხილებელად და განსამართლებელად და სასწავლელად სიმართლისა, რაჲთა აწვე იყოს ღმრთისა იგი კაცი, ყოვლისა მიმართ საქმისა კეთილისა განმტკიცებულ“ (). „სამოძღურებელად“ (). თუ რამის სწავლა გვმართებს და თუ რამის უცოდნელად დატოვება გვმართებს, იქიდან შევიტყობთ; თუ სიცრუეთა მხილებაა საჭირო, ესეც იქიდან; თუ გამოსწორება და გონიერებაში მოყვანაა საჭირო. შეგონებისთვის,...
...მოცდისათვის, იქნება ცოდვების სასჯელად, რადგან ორივე ეს სასარგებლოა. არაფერს აკეთებს სიძულვილით და არც ჩვენგან ზურგშექცევით, არამედ ორივე ამას ჩვენზე მზრუნველობითა და ზრუნვით იქმს. ამბობს: „რამეთუ სიყრმითგან საღმრთონი წიგნნი იცნი" (). ესე იგი, ადრეული ასაკიდან საღმრთო წერილი ისწავლე. ღვთაებრივ წერილებს კი საღმრთო წიგნებს უწოდებს. მათში აღიზარდე, ამიტომ მათითაც შენი რწმენა მტკიცე უნდა იყოს და მას არაფრით უნდა ადგებოდეს ზიანი. რადგან ფესვი სიღრმეში დევს და მხოლოდ ხანგრძლივი დროით როდია გაზრდილი; ვერაფერი შეძლებს მის გადახრას. როცა საღმრთო წერილი ახსენა, დაუმატა: „რომელნი შემძლებელ არიან განბრძნობად შენდა" (); ესე იგი, ისინი არ დაუშვებენ, რომ რაიმე უგუნური დაგემართოს და სხვათა მსგავსად იყო.
4. წერილის ცოდნა და განგებულების საზღვრები
ვინც წერილებს ისე იცნობს, როგორც ცოდნა მართებს,...
...:5). ცხად არს, ვითარმედ დედულნი ტიმოთესნი ნათესავით ჰურიანი იყვნეს, ხოლო დედაჲ, და დედის დედაჲ — მორწმუნენი ქრისტესნი, და ამათგან იშვა ტიმოთე ჟამსა მას ოდენ ქრისტეს ქადაგებისა განფენისასა. აღიზარდა უკუე და განისწავლა შჯულიერად, ვითარცა პავლე მისწერს მისსა, ვითარმედ: "სიყრმითგან საღმრთონი წიგნნი იცნი" (), გარნა წინა-დაუცუეთელ იყო, რამეთუ ჟამსა მას იყო, ოდეს იქადაგებოდა დაჴსნაჲ წინა-დაცუეთისაჲ.
ამისი სათნო-უჩნდა პავლეს მის თანა განსლვაჲ. და მოიყვანა და წინა-დასცჳთა მას ჰურიათა მათთჳს, რომელნი იყვნეს მათ ადგილთა, რამეთუ უწყოდეს ყოველთა, ვითარმედ წარმართი იყო მამაჲ მისი (16,3).
თარგმანი: ვინაჲთგან ქადაგ წინა-დაცუეთის დაჴსნისა ჰყოფდა პავლე ტიმოთეს, ამისთჳს წინა-დასცჳთა მას, რაჲთა ვერვინ თქუას ორთავე ამათთჳს, ვითარმედ: ამისთჳს დაჰჴსნიან წინა-დაცუეთასა, რამეთუ თჳთ წინა-დაუცუეთელ არიან. ამისთჳს არა წინა-დაუცვეთელნი, არამედ წინა-დაცუეთილი დაჰჴსნიან წინა-დაცუეთასა. და კუალად მაშინდელთა ჰურიათა მოძღურად ჰურიათაგანივე უსარწმუნოეს უჩნდა, ხოლო წარმართთაგანთა მოძღუართა არცაღა თუ დასაბამსა სიტყჳსა მათისასა ყურსა მიუპყრობდეს, არამედ ყოვლად გარე-მიაქცევდეს მათ.