განმარტებები

წყარო

ავტორი

ბიბლიის წიგნი

თავის დასაწყისი

თავის დასასრული

მუხლის დასაწყისი

მუხლის დასასრული

მოიძებნა 2298 განმარტება

სიტყვა დღესა ღვთის-მშობლის შობისა, თქმული გენათის მონასტერში

სახარებაჲ იოვანესი 4:23-24

წმ. მღვდელმთავარი გაბრიელი (ქიქოძე)

საყვარელნო ძმანო მართლმადიდებელნო ქრისტიანენო! მე განვიზრახე დღეს თქვენთან მოლაპარაკება იმაზედ, თუ რაი არს სულიერი თაყვანის-ცემა ღვთისა და როგორ უნდა ემსახურებოდეს კაცი ღმერთსა სულითა თვისითა; გარნა ვინაითგან საგანი ესე ფრიად ღრმა და ცნობა მისი მეტად საჭირო და სასარგებლო ჩვენთვის, მივიქცეთ ლოცვითა და ვედრებითა ყოვლადწმიდისა ღვთისმშობლისადმი, რათა შეგვეწიოს და მოგვანიჭოს იგი.

ყოვლადწმიდაო დედუფალო ღვთისმშობელო! დღეს ჩვენ ყოველნი შეკრებულ-ვართ წმიდასა ამას სახლსა შენსა, შენდამი შევრდომილნი,...

საღმრთო ლიტურგია | ქადაგება 27.04.2017

საქმე წმიდათა მოციქულთაჲ 4:23-31; სახარებაჲ იოვანესი 5:24-30

მამა თეოდორე გიგნაძე

როგორი უნდა იყოს ქრისტიანის შინაგანი ცხოვრება? | ქადაგება 30.04.2020

საქმე წმიდათა მოციქულთაჲ 4:23-31; სახარებაჲ იოვანესი 5:24-30

მამა თეოდორე გიგნაძე

მარადიული სიცოცხლე ღვთის შვილობის სტატუსით | ქადაგება 13.05.2021

საქმე წმიდათა მოციქულთაჲ 4:23-31; სახარებაჲ იოვანესი 5:24-30

მამა თეოდორე გიგნაძე

რას ნიშნავს მიყვარდეს ქრისტე? I პოკონოს წმიდა დავით აღმაშენებლის მონასტერი, აშშ ქადაგება 09.10.2021

1 კორინთელთა მიმართ 10:23-28; სახარებაჲ ლუკაჲსი 4:31-36

მამა თეოდორე გიგნაძე

გარდაცვალება ქრისტეში და წმინდანობა I ქადაგება 05.05.2022

საქმე წმიდათა მოციქულთაჲ 4:23-31; სახარებაჲ იოვანესი 5:24-30

მამა თეოდორე გიგნაძე

ღვთის ნების მორჩილება - ჩვენი ქრისტიანობის გვირგვინი | ქადაგება 01.05.2025

საქმე წმიდათა მოციქულთაჲ 4:23-31; სახარებაჲ იოვანესი 5:24-30

მამა თეოდორე გიგნაძე

გრიგოლ ხანძთელის ხსენება I ქადაგება 18.10.2021

ეფესელთა მიმართ 4:25-32; სახარებაჲ ლუკაჲსი 6:24-30

მამა თეოდორე გიგნაძე

მოძღვრება თქმული ქუთაისის კათედრის ეკკლესიაში

ეფესელთა მიმართ 4:25-28

წმ. მღვდელმთავარი გაბრიელი (ქიქოძე)

განმარტება სამოციქულოისა (ეფესელთა 4, 25-28).

ძმანო, მართლ-მადიდებელნო ქრისტიანენო, ჩვენ განვიზრახეთ განმარტება რაოდენთამე მუხლთა ეფესელთა მიმართ ეპისტოლესაგან. ეს მისთვის, რომელ მუხლნი, რომელთა განმარტება ჩვენ გვსურს დღეს, იპყრობენ თვის შორის ისრეთა სწავლათა, რომელნი თითქმის ყოველი ნაბიჯის გადადგმაზედ არიან სახმარნი და სასარგებლონი. და ესრედ, შეწევნითა ღვთისათა, შეუდგეთ უბნობასა.

ამისთვის განიშორეთ ტყუილი, იტყოდეთ ჭეშმარიტსა კაცად-კაცადი მოყვასისა თვისისა თანა, რამეთუ ვართ ურთიერთარს...

მოძღვრება თქმული ქუთაისის საკათედრო ეკლესისსა შინა, ქურდობისათვის

ეფესელთა მიმართ 4:28

წმ. მღვდელმთავარი გაბრიელი (ქიქოძე)

განმარტება სამოციქულოისა (ეფეს. 4, 28)

ძმანო, მართლ-მადიდებელნო ქრისტიანენო! ერთს წარსულს კვირიაკეს ვიწყეთ ჩვენ განმარტება ერთისა ფრიად საჭიროისა და სასარგებლოისა სამოციქულოისა, რომელი იპყრობს თვის შორის სწავლასა და დარიგებასა, ყოველ დღეს და ყოველ წამს სახმარსა ჩვენთვის. გავაგრძელოთ ახლა ჩვენი განმარტება დანარჩენთა მუხლთა.

ჩვენ გავჩერდით მაშინ ოცდა მერვესა მუხლსა ზედა, რომელი არის შემდგომი: მპარავი იგი ნუღარა იპარავნ, არამედ უფროსღა ჰშურებოდენ და იქმოდნენ კეთილსა თვისთა ხელითა, რათა აქვნდეს...

თარგმანებაჲ იოანეს სახარებისაჲ თავი ლდ

სახარებაჲ იოვანესი 4:28-39

წმინდა იოანე ოქროპირი

ს ი ტ ყ უ ა ჲ ე ს ე: „დაუტევა სარწყული იგი დედაკაცმან მან და წარვიდა ქალაქად და უთხრა კაცთა მათ: მოვედით და იხილეთ კაცი, რომელმან მითხრა მე ყოველი, რაჲცა ვქმენ. ნუუკუე იგი არს ქრისტე?“ (4,28-29).

თ ა რ გ მ ა ნ ი: ფრიადი მოსწრაფებაჲ ჯერ-არს ჩუენდა, საყუარელნო, ყოველსა ზედა საქმესა სულიერსა, თუ არა, შეუძლებელ არს უდბებით აღსრულებაჲ რაჲსამე კეთილისაჲ. ამას მოასწავებდა ქრისტე და იტყოდა, ვითარმედ: „რომელმან არა აღიღოს ჯუარი თჳსი და შემომიდგეს მე, იგი არა არს ჩემდა ღირს“. <span...

სარჩევი

•ს ი ტ ყ უ ა ჲ ე ს ე: „დაუტევა სარწყული იგი დედაკაცმან მან და წარვიდა ქალაქად და უთხრა კაცთა მათ: მოვედით და იხილეთ კაცი, რომელმან მითხრა მე ყოველი, რაჲცა ვქმენ. ნუუკუე იგი არს ქრისტე?“ (4,28-29).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „და ამას სიტყუასა ზედაჲსზედა ეტყოდეს მოწაფენი მისნი: რაბი, ჭამე! ხოლო თავადმან ჰრქუა მათ: მე ჭამადი მაქუს ჭამად, რომელი თქუენ არა იცით. იტყოდეს მოწაფენი ურთიერთას: მო-ვინმეართუა ჭამადი?“ (4,31-33).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „ჩემი ჭამადი ესე არს, რაჲთა ვყო ნებაჲ მომავლინებელისა ჩემისაჲ და აღვასრულო საქმჱ მისი“ (4,34).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „არა თქუენ იტყჳთა, ვითარმედ: ოთხღა თთუე არს, და მოვალს მკაჲ? აჰა ესერა მე გეტყჳ თქუენ: აღიხილენით თუალნი თქუენნი და იხილეთ ყანები, რამეთუ სპეტაკ არიან სამკალად“ (4,35).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „და მომკალმან სასყიდელი მიიღოს და შეკრიბოს ნაყოფი ცხორებად საუკუნოდ“ (4,36).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „რაჲთა მთესვარსაცა და მომკალსა ერთბამად უხაროდის“ (4,36).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „რამეთუ ამით ჭეშმარიტ არს სიტყუაჲ იგი, ვითარმედ სხუაჲ არს მთესვარი, და სხუაჲ არს მომკალი“ (4,37).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „მე წარგავლინებ თქუენ მკად, რომელსა თქუენ არა დაჰშუერთ, და სხუანი მაშურალ არიან, და თქუენ შრომილსა მათსა შემოხუედით“ (4,38).

•სწავლაჲ ლდ ვითარმედ უჴმს მონანულსა, რაჲთა არა საქმით ოდენ განეყენოს ცოდვასა, არამედ გონებითაცა მოიძაგოს იგი

ყოვლადწმინდა ღვთისმშობლის შობის დღე | ქადაგება 21.09.2020

გალატელთა მიმართ 4:28-5:10; სახარებაჲ მარკოზისი 6:54-7:8

მამა თეოდორე გიგნაძე

თავი ე̂. ერთ-სულისა და ზოგადისა ზიარებისათჳს მორწმუნეთაჲსა და სიკუდილისათჳს ანანიაჲსსა და საპფირაჲსსა

საქმე წმიდათა მოციქულთაჲ 4:32-5:16

წმინდა იოანე ოქროპირი

მთ: წმინდა ეფრემ მცირე

რედ: Titus

ხოლო სიმრავლისა მის მორწმუნეთაჲსა იყო გული და გონებაჲ ერთ და არცა ერთმან ვინ თქჳს მონაგები მისი თჳსად, არამედ იყო ყოველივე მათდა ზოგად (4,32).

თარგმანი: ყოველსავე ადგილსა ჰპოო ერთობაჲ აღმაშენებელ, ხოლო განწვალებაჲ დამარღუეველ ყოვლისა კეთილისა, ვითარ-ესე აწ ახალ-მორწმუნეთა ამათ, შეიწყნარეს რაჲ სახარებაჲ ქრისტესი, მყის დასთხინეს მონაგებნი და ყოველთა ძმათა სიყუარულით საზოგადოდ წინა-დაუსხნეს, რამეთუ ესე არს საზღვარი სიყუარულისაჲ, რაჲთა "ჩემი" განიჴადოს და ყოველი "ჩუენდად" იქმნას.

და ძალითა...

სარჩევი

•ხოლო სიმრავლისა მის მორწმუნეთაჲსა იყო გული და გონებაჲ ერთ და არცა ერთმან ვინ თქჳს მონაგები მისი თჳსად, არამედ იყო ყოველივე მათდა ზოგად (4,32).

•და ძალითა დიდითა ჰყოფდეს მოციქულნი წამებასა მას აღდგომისასა უფლისა ჩუენისა იესუ ქრისტესსა და მადლი დიდი იყო მათ ყოველთა ზედა, და არავინ იყო ნაკლულევან მათ შორის, რამეთუ რომელნი-იგი პოვნიერ იყვნეს სახლებისა გინა დაბნებისა, განჰყიდდეს, და მოაქუნდა სასყიდელი განსყიდულთაჲ მათ და დასდებდეს ფერჴთა თანა მოციქულთასა, და მიეცემოდა კაცად-კაცადსა, რაჲცა ვის უჴმდა (4,33-35).

•ხოლო იოსებ, რომელსა ეწოდა ბარნაბა მოციქულთა მიერ, რომელი გამოითარგმანების ძე ნუგეშინის-ცემისაჲ, ლევიტელი, კჳპრელი ნათესავით, ამას აქუნდა დაბაჲ და განყიდა იგი და მოიღო ფასი და დადვა ფერჴთა თანა მოციქულთასა (4,36-37).

•კაცი ვინმე იყო ანანია სახელით, საპფირაჲს თანა ცოლისა მისისა. განყიდა დაბაჲ და გამოაჴუა სასყიდლისა მისგან. უწყოდა ესე ცოლმანცა მისმან, და მოიღო ზოგი რაოდენიმე და დადვა ფერჴთა თანა მოციქულთასა. (5,1-2).

•ხოლო პეტრე ჰრქუა მას: ანანია, რაჲსათჳს აღავსო გული შენი ეშმაკმან ცრუებად სულისა წმიდისა და გამოჴუებად სასყიდელსა მის დაბისასა? ანუ არა, იყო რაჲ, შენი იყო და, გან-რაჲ-ჰყიდე, ჴელმწიფებასვე შენსა იყოა? და რაჲსათჳს დაიდევ საქმე ესე გულსა შენსა? არა ეცრუვე შენ კაცთა, არამედ ღმერთსა. ვითარცა ესმინეს სიტყუანი ესე ანანიას, დაეცა და სული წარჰჴდეს (5,3-5).

•და დაეცა შიში დიდი ყოველთა, რომელთა ესმა ესე, და აღდგეს ჭაბუკნი და შემოსეს იგი და განიღეს და დაჰფლეს. და იყო ვითარ სამისა ოდენ ჟამისა დაყოვნება, და ცოლმან მისმან არა უწყოდა საქმე ესე, და შევიდა. ჰრქუა მას პეტრე: მითხარ მე, უკუეთუ ესოდენის განჰყიდეთ დაბაჲ იგი? ხოლო მან ჰქრუა მას: ჰე, ეგოდენის. ჰრქუა მას პეტრე: რაჲსათჳს ესრეთ შეითქუენით თქუენ განცდად სულსა უფლისასა, ანუ არა აჰა ესერა ფერჴნი დამფლველთა ქმრისა შენისათანი კართა ზედა დგანან და განგიღონ შენცა. და დაეცა მეყსეულად ფერჴთა თანა მისთა და სული წარჰჴდეს. შევიდეს ჭაბუკნი იგი და პოვეს იგი მომკუდარი და განიღეს და დაჰფლეს ქმრისა მისისა თანა. და იყო შიში დიდი ყოველსა მას ზედა კრებულსა და ყოველთა რომელთა ესმა ესე. (5,5-11).

•ხოლო ჴელითა მოციქულთაჲთა იქმნებოდა სასწაულები და ნიშები მრავალი ერსა შორის, და იყვნეს ყოველნი ერთბამად სტოვასა მას სოლომონისსა, ხოლო სხუათა მათ ვერვის ძალ-ედვა შეხებად მათდა, რამეთუ ადიდებდა მათ ერი იგი (5,12-13).

•უფროჲს-ღა შეეძინებოდეს მორწმუნენი უფალსა — სიმრავლე მამათაჲ და დედათაჲ, ვითარმედ უბანთაცა ზედა გამოაქუნდეს უძლურნი და დასდგმიდეს ცხედრებითა და საკაცებითა, რაჲთა მოსლვასა მას პეტრესსა აჩრდილი ოდენ ვისმე მისი შეადგეს მათგანსა. და შეკრბებოდა სიმრავლე გარემო ქალაქებისაჲ იერუსალემს და მოაქუნდეს უძლურნი და შეპყრობილნი სულთაგან არაწმიდათა და განიკურნებოდეს ყოველნი (5,14-16).

თარგმანებაჲ იოანეს სახარებისაჲ თავი ლე

სახარებაჲ იოვანესი 4:40-53

წმინდა იოანე ოქროპირი

ს ი ტ ყ უ ა ჲ ე ს ე: „მოვიდეს მისა სამარიტელნი იგი და ეტყოდეს მას, რაჲთა დაადგრეს მათ თანა. და დაადგრა მუნ ორ დღე. და უფროჲსსა სი მრავლესა ჰრწმენა სიტყუათა მისთაჲ. და დედაკაცსა მას ეტყოდეს: არღარა სიტყჳთა შენითა გურწამს, რამეთუ ჩუენ თჳთ გუესმა მაგისგან და უწყით, რამეთუ ესე არს ჭეშმარიტად მაცხოვარი სოფლისაჲ. და შემდგომად ორისა დღისა გამოვიდა მიერ და წარვიდა გალილეად“ (4,40-43).

თ ა რ გ მ ა ნ ი: არარაჲ არს უუძლურჱს შურისა და ამპარტავანებისა. ესენი არიან ბევრეულთა ბოროტთა მოქმედნი. ამათ მიერ...

სარჩევი

•ს ი ტ ყ უ ა ჲ ე ს ე: „მოვიდეს მისა სამარიტელნი იგი და ეტყოდეს მას, რაჲთა დაადგრეს მათ თანა. და დაადგრა მუნ ორ დღე. და უფროჲსსა სი მრავლესა ჰრწმენა სიტყუათა მისთაჲ. და დედაკაცსა მას ეტყოდეს: არღარა სიტყჳთა შენითა გურწამს, რამეთუ ჩუენ თჳთ გუესმა მაგისგან და უწყით, რამეთუ ესე არს ჭეშმარიტად მაცხოვარი სოფლისაჲ. და შემდგომად ორისა დღისა გამოვიდა მიერ და წარვიდა გალილეად“ (4,40-43).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „და შემდგომად ორისა დღისა გამოვიდა მიერ და წარვიდა გალილეად. რამეთუ თავადი იესუ წამებდა, ვითარმედ: წინაჲსწარმეტყუელსა თჳსსა სოფელსა პატივი არა აქუს“ (4,43-44).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „და ოდეს მოვიდა იგი გალილეად, შეიწყნარეს იგი გალილეველთა, რამეთუ ყოველი ეხილვა, რაოდენი ექმნა იესუს დღესასწაულსა მას იერუსალჱმს, და იგინიცა მოსრულ იყვნეს დღესასწაულსა მას“ (4,45).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „მოვიდა იესუ მერმეცა კანად გალილეაჲსა, სადა-იგი ქმნა წყალი ღჳნოდ. და იყო ვინმე სამეუფოჲსა კაცი, რომლისა ძჱ სნეულ იყო კაფარნაუმს. ამას ესმა, ვითარმედ: მოსრულ არს იესუ ჰურიასტანით გალილეად; მოვიდა მისა და ევედრებოდა, რაჲთა მივიდეს და განკურნოს ძჱ იგი მისი“ (4,46-47).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „ჰრქუა მას იესუ: უკუეთუ არა იხილოთ სასწაულები და ნიშები, არასადა გრწმენეს. ჰრქუა მას სამეუფოჲსა კაცმან: უფალო, მოვედ მოსიკუდიდმდე ძისა ჩემისა. ჰრქუა მას იესუ: ვიდოდე, ცოცხალ არს ძჱ შენი“ (4,48-50).

•სწავლაჲ ლე ვითარმედ ჯერ-არს ყოველსავე ზედა მადლობაჲ ღმრთისაჲ

თარგმანებაჲ იოანეს სახარებისაჲ თავი ლვ

სახარებაჲ იოვანესი 4:54-5:3

წმინდა იოანე ოქროპირი

ს ი ტ ყ უ ა ჲ ე ს ე: „ესე კუალად მეორჱ სასწაული ქმნა იესუ, მო-რაჲვიდა ჰურიასტანით გალილეად. ამისა შემდგომად იყო დღესასწაული ჰურიათაჲ, და აღვიდა იესუ იერუსალჱმდ“ (4,54; 5,1).

თ ა რ გ მ ა ნ ი: ვითარცა თუალთა ოქროჲსა გამოსაღებელთა არცა თუ მცირესა თუალსა ვინ შეურაცხ-ჰყოფს მეძიებელთა მისთაგან, ეგრეთვე წერილთა შინა ერთსაცა ბეწუსა თანაწარსლვაჲ უჯერო არს, არამედ ყოვლისავე ჯერ-არს გამოძიებაჲ, რამეთუ სულისა წმიდისა მიერ თქუმულ არიან ყოველნივე იგი სიტყუანი. და ისმინე უკუე აქაცა, რომელსა იტყჳს...

სარჩევი

•ს ი ტ ყ უ ა ჲ ე ს ე: „ესე კუალად მეორჱ სასწაული ქმნა იესუ, მო-რაჲვიდა ჰურიასტანით გალილეად. ამისა შემდგომად იყო დღესასწაული ჰურიათაჲ, და აღვიდა იესუ იერუსალჱმდ“ (4,54; 5,1).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „ამისა შემდგომად იყო დღესასწაული ჰურიათაჲ, და აღვიდა იესუ იერუსალჱმდ“ (5,1).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „და არს იერუსალჱმს ცხოვართა საბანელსა მას ტბაჲ, რომელსა ჰრქჳან ებრაელებრ ბითეზდა, და ხუთ სტოვა იყო. და ამას შინა ისხა სიმრავლჱ უძლურთაჲ, ბრმები და მკელობელები, განჴმელები, რომელნი მოელოდეს წყლისა მის აღმრღუევასა“ (5,2-3).

•სწავლაჲ ლვ რაჲთა არა მოვიწყინებდეთ საღმრთოთა სათნოებათა მიმართ

მათეს სახარების განმარტება - თავი IV

სახარებაჲ მათესი 4

ნეტარი თეოფილაქტე ბულგარელი

მთ: გვანცა კოპლატაძე

4:1-4 — მარხვა უდაბნოში და პირველი ცდუნება პურით

1. მაშინ იესუ აღმოიყვანა უდაბნოდ სულისაგან. - გვასწავლის რა, რომ გამოცდას ყველაზე მეტად ნათლისღების შემდეგ უნდა ველოდეთ, იესო სულიწმიდას გაჰყავს, რადგანაც გარეშე სულისა იგი არაფერს აკეთებდა. უდაბნოში გაჰყავს, რათა გვაჩვენოს, რომ ეშმაკი მაშინ გვცდის, რაჟამს ხედავს, რომ მარტონი ვართ და ერთმანეთისაგან შემწეობას ვერ მივიღებთ. ამიტომაც არ უნდა ვთქვათ უარი რჩევის მიღებაზე და მხოლოდ საკუთარი თავის იმედით არ უნდა ვიყოთ. გამოცდად ეშმაკისაგან.-...

სარჩევი

•4:1-4 — მარხვა უდაბნოში და პირველი ცდუნება პურით

•4:5-7 — ცდუნება ტაძრის სართულზე

•4:8-11 — ცდუნება მაღალ მთაზე

•4:12-17 — ქადაგების დასაწყისი კაპერნაუმში და ესაიას წინასწარმეტყველება

•4:18-22 — მოწაფეთა მოწოდება

•4:23-25 — სახარების ქადაგება და განკურნებანი

საუბარი 21. „ესე წიგნი შესაქმისა კაცთაჲსა" (დაბ 5:1-2)

დაბადებისა 5:1-32

წმინდა იოანე ოქროპირი

რედ: Sasoeba.ge

1. საღვთო წერილის ფარული საუნჯე (5:1-2)

დიდი და გამოუთქმელი საუნჯე, საყვარელნო, დღევანდელ საკითხავშია მოცემული. ვიცი, რომ ბევრი, სახელების ჩამოთვლას რომ ისმენს და ზედაპირულად უყურებს საღვთო წერილიდან წაკითხულს, ფიქრობს, თითქოს ეს სიტყვები სახელთა უბრალო ჩამონათვალის მეტს არაფერს შეიცავსო; მაგრამ ყველას ვგთხოვთ, საღვთო წერილში მოცემულს უყურადღებოდ არ ჩაუაროთ, რადგან ყოველივე, რაც აქ დაწერილია, აზრთა დიდ სიმდიდრეს შეიცავს. ვინაიდან ნეტარი წინასწარმეტყველები სულიწმიდის შთაგონებით მოუბარნი...

სარჩევი

•1. საღვთო წერილის ფარული საუნჯე (5:1-2)

•2. სითის მოდგმა და ღვთის ხატება (5:3-5)

•3. სითის შობა და სახელთა მნიშვნელობა (4:25-26)

•4. ენოქის სათნოება და ნოეს წინასწარმეტყველება (5:9-29)

•5. ნოეს სახელის მნიშვნელობა და ღვთის სულგრძელობა (5:32)

•6. სულზე მზრუნველობა და სათნოებით შემკობა

პირი ე სასოებისა მისთჳს მის საუკუნოჲსა

ჰრომაელთა მიმართ 5:1-11

წმ. კირილე ალექსანდრიელი

მთ: ღირსი ექვთიმე ათონელი

რედ: Titus

მოციქულისაჲ: აწ უკუე განმართლებულ ვართ სარწმუნოებითა, და მშჳდობაჲ გუაქუს ღმრთისა მიმართ (5,1).

თარგმანი: ვითარ მოიგებს კაცი მშჳდობასა ღმრთისა მიმართ? — აღსრულებისა მიერ მცნებათა მისთაჲსა. საცნაურ არს უკუე, ვითარმედ, რომელი ცოდვიდეს, იგი ბრძოლასა ჰყოფს ღმრთისა მიმართ და არა მშჳდობასა.

მოციქულისაჲ: უფლისა ჩუენისა იესუ ქრისტეს მიერ (5,1).

თარგმანი: ვინაჲთგან თქუა თუ "მშჳდობაჲ გუაქუს ღმრთისა მიმართ", ხოლო მშჳდობაჲ ღმრთისა მიმართ — აღსრულებითა მცნებათა მისთაჲთა იქმნების, ამისთჳს შესძინა,...

სარჩევი

•მოციქულისაჲ: აწ უკუე განმართლებულ ვართ სარწმუნოებითა, და მშჳდობაჲ გუაქუს ღმრთისა მიმართ (5,1).

•მოციქულისაჲ: უფლისა ჩუენისა იესუ ქრისტეს მიერ (5,1).

•მოციქულისაჲ: რომლისაგან მოუჴედით (5,2).

•მოციქულისაჲ: სარწმუნოებითა (5,2).

•მოციქულისაჲ: მადლსა მას (5,2).

•მოციქულისაჲ: რომლითაცა ვდგათ (5,2).

•მოციქულისაჲ: და ვიქადით სასოებითა დიდებისა ღმრთისაჲთა (5,2).

•მოციქულისაჲ: არა ხოლო ესე, არამედ ვიქადით-ცა ჭირთა შინა, რამეთუ უწყით, ვითარმედ ჭირი მოთმინებასა შეიქმს, ხოლო მოთმინებაჲ წღ-გამოცდილებასა (5,3-4).

•მოციქულისაჲ: და გამოცდილებაჲ — სასოებასა. ხოლო სასოებამან არა არცხჳნის (5,4-5).

•მოციქულისაჲ: რამეთუ სიყუარული იგი ღმრთისაჲ განფენილ არს გულთა შინა ჩუენთა (5,5).

წიგნი 5

გამოცხადებაჲ იოვანესი 5:1-14

ანდრია კესარიელი

მთ: ღირსი ექვთიმე ათონელი

რედ: Titus

მოციქულისაჲ. (1) და ვიხილე მარჯუენით საყდართა ზედა მჯდომარისა მის წიგნი, დაწერილი შინაგან და გარეგან, დაბეჭდული ბეჭდითა შჳდითა.

თარგმანი. წიგნად გულისჴმა-ვჰჴოფთ სიღრმესა მას ღმრთისა სასჯელთასა, რომელსა შინა ყოველნივე შთაწერილ არიან სიტყჳსაებრ დავითისა. ხოლო გარეგნით წერილ არიან სასჯელნი ღმრთისანი, რომელთაჲ-იგი შესაძლებელ არს გულისჴმის-ყოფაჲ, ხოლო შინაგან წვრილ არიან სასჯელნი იგი და საქმენი ღმრთისანი, დაფარულნი ყოველთაგან დაბადებულთა. ხოლო შჳდთა ბეჭედთა გულისჴმა-ვჰყოფთ ძალთა მათ და...

სარჩევი

•მოციქულისაჲ. (1) და ვიხილე მარჯუენით საყდართა ზედა მჯდომარისა მის წიგნი, დაწერილი შინაგან და გარეგან, დაბეჭდული ბეჭდითა შჳდითა.

•მოციქულისაჲ. (2) და ვიხილე ანგელოზი ძლიერი, რომელი ქადაგებდა ჴმითა დიდითა, ვითარმედ: ვინ-მ ღირს არს განღებად წიგნისა მის და განჴსნად ბეჭედთა მისთა? (3) და ვერვინ შემძლებელ იყო ცათა შინა, არცა ქუეყანასა ზედა, არცა უფსკრულთა განღებად წიგნისა მის, არცა მიხედვად მისა მიმართ.

•მოციქულისაჲ. (4) და მე ვტიროდე ფრიად, რამეთუ არავინ იპოვა, რაჲთამცა განეღო წინგი იგი, ანუმცა მიეხედნეს მისა.

•მოციქულისაჲ. (5) და ერთმან მღდელთაგანმან მრქუა მე: ნუ სტირ, აჰა ესერა სძლო ლომმან თესლისაგან იუდაჲსისა, ძირმან დავითისმან, რომელმან აღაღოს წიგნი იგი და შჳდნი იგი ბეჭედნი მისნი.

•მოციქულისაჲ. (6) და ვიხილე შორის საყდრისა და ოთხთა მათ ცხოველთა და მღდელთაჲსა კრავი მდგომარჱ, ვითარცა დაკლული. და აქუნდეს შჳდნი თუალნი და შჳდნი რქანი, რომელ არჲან შჳდნი იგი სულნი ღმრთისანი, რომელნი მოივლინებიან ყოველსა ქუეყანასა.

•მოციქულისაჲ. (7) და მოვიდა და მიიღო მარჯუენისაგან საყდართა ზედა მჯდომარისა. (8) და რაჟამს მიიღო წიგნი იგი, ოთხნი იგი ცხოველნი და ოც და ოთხნი მღდელნი დავარდეს წინაშე კრავისა მის. და აქუნდა თითოეულსა ათძალი და ლანკნანი ოქროჲსანი, სავსენი საკუმეველითა, რომელ არიან ლოცვანი წმიდათანი.

•მოციქულისაჲ. (9) და გალობდეს გალობასა ახალსა და იტყოდეს: ღირს ხარ შენ მიღებად წიგნისა მის და აღებად ბეჭედთა მისთა, რამეთუ დაიკალ და გჳყიდენ ჩუენ ღმრთისა სისხლითა შენითა ყოვლისაგანვე თესლისა და ენისა და ერთა და წარმართთა. (10) და ჰყვენ იგინი ღმრთისა ჩუენისა მეფედ და მღდელად. და სუფევდენ იგინი ქუეყანასა ზედა.

•მოციქულისაჲ. (11) და ვიხილე და მესმა, ვითარცა ჴმაჲ ანგელოზთა მრავალთაჲ გარემო საყდრისა და ცხოველთა და მღდელთაჲსა. და იყო რიცხჳ მათი ბევრნი ბევრთანი და ათასნი ათასთანი, (12) რომელნი იტყოდეს ჴმითა დიდითა: ღირს არს კრავი იგი დაკლული მიღებად ძალისა და სიმდიდრისა და სიბრძნისა და პატივისა და დიდებისა და კურთხევისა, (13) და ყოველთავე დაბადებულთაჲ. რომელნი არიან ცათა შინა და ქუეყანასა ზედა და უფსკრულთა და ზღუათა, და ყოველთაჲ მესმა. რომელნი იტყოდეს: რომელი ზის საყდართა ზედა და კრავისა, კურთხევაჲ და პატივი და სიმტკიცჱ და დიდებაჲ უკუნითი უკუნისამდე. ამენ.

•მოციქულისაჲ. (14) და ოთხთა მათ ცხოველთა თქუეს: ამენ. და მღდელნი იგი დავარდეს და თაყუანის-სცეს.

კორინთელთაჲ ბ ებისტოლე თავი 5

2 კორინთელთა მიმართ 5:1, 5:3, 5:16, 5:19-21