...: „მჯდომარეს“; სხვა კიდევ ამბობს: „ხალხთა შორის მისი განზრახვანი“. რას ამბობ? ის, ვის შესახებაც ნათქვამია: „ცაჲ საყდარ ჩემდა, ხოლო ქუეყანა კუარცხლბეკ ფერჴთა ჩემთა“ () და „ჴელსა შინა მისსა არიან ყოველნი კიდენი ქუეყანისანი“ (), ნუთუ სიონში მკვიდრობს? დიახ; რადგან აქ „მკვიდრობაში“ იგი შემოზღუდვას კი არ გულისხმობს — მისი დიდებულება ხომ უსაზღვროა — არამედ ამ ადგილისადმი სიახლოვესა და ახლობლურ დამოკიდებულებას, რათა იუდეველები ამგვარი დამდაბლებით თავისკენ მიეზიდა. ამიტომ ჩვენთანაც სახლს სწორედ იმიტომ ეწოდება სახლი, რომ მის მიმართ ახლობლური დამოკიდებულება გვაქვს. ასევე ითქმის, რომ იგი ჩვენში მკვიდრობს, არა იმიტომ, თითქოს ჩვენ მიერ იყოს შემოსაზღვრული, არამედ იმიტომ, რომ ჩვენდამი ახლობლური დამოკიდებულება აქვს. ხოლო სიონი ანაგოგიური მნიშვნელობით ეკლესიად ითქმის, რადგან წერილია: „მოსრულ ხართ თქუენ მთასა სიონსა“ () და „ეკლესიასა პირმშოთასა“ ()....
1. მოვედით, უგალობდეთ უფალსა, ვღაღადებდეთ ღმრთისა მიმართ მაცხოვარისა ჩუენისა;2. აღვიმსთო წინაშე პირსა მისსა აღსაარებითა, და ფსალმუნითა უღაღადებდეთ მას.3. რამეთუ ღმერთი დიდ არს უფალი და მეუფე დიდ არს ყოველსა ქუეყანასა ზედა;4. რამეთუ ჴელსა შინა მისსა არიან ყოველნი კიდენი ქუეყანისანი და სიმაღლენი მთათანი მისნი არიან.5. რამეთუ მისი არს ზღუაჲ და ამან შექმნა იგი, და ჴმელი ჴელთა მისთა დაჰბადეს.6. მოვედით, თაყუანის-ვსცეთ და შეუვრდეთ მას და ვტიროდეთ წინაშე უფლისა შემოქმედისა ჩუენისა,7. რამეთუ იგი არს ღმერთი ჩუენი, და ჩუენ ერი სამწყსოსა მისისა და ცხოვარნი ჴელისა მისისანი.8. დღეს თუ ჴმისა მისისა ისმინოთ, ნუ განიფიცხებთ გულთა თქუენთა,9. ვითარცა-იგი განმწარებასა მას დღისა მისებრ განცდისა უდაბნოსა ზედა; სადა-იგი განმცადეს მე მამათა თქუენთა; გამომცადეს მე და იხილნეს საქმენი ჩემნი.10. ორმეოც წელ ამისთჳს მოვიწყინე ნათესავი იგი და ვთქუ: მარადის სცთებიან იგინი გულითა მათითა, და მათ არა იცნეს გზანი ჩემნი,11. ვითარცა ვფუცე რისხვითა ჩემითა, უკუეთუ შევიდენ იგინი განსასუენებელსა ჩემსა.