ფსალმუნნი 68:31

...რთისა“** (რომ 12:1). და სხვა ადგილას კვლავ იგივე წინასწარმეტყველი ამბობს: „ვაქებდე სახელსა ღმრთისა ჩემისასა გალობითა და განვადიდო იგი ქებითა; და სათნო-ეყოს ღმერთსა უფროჲს ჴბოსა მის ჩჩჳლისა, რომელსა გამოჰქონედ რქანი და ჭლიკნი.“ (ფსალმ 68:31–32) ასე სწირავდა იობიც იმ ბუნებაზე აღმატებული დარტყმების შემდეგ: მადლობდა და ამ სიტყვებს წარმოთქვამდა: „უფალმანცა მომცა, უფალმანცა მიმიღო, ვითარცა უნდა, ეგრეცა ქმნა. იყავნ სახელი უფლისაჲ კურთხეულ.“ (იობ 1:21) და კიდევ: „და მიუსრულენ მაღალსა აღნათქუემნი შენნი“ (ფსალმ 49:14). აქ ვედრებებს გულისხმობს, რათა ლოცვაში განუწყვეტლივ ვიდგეთ და, რაც კი აღვუთქვამთ, სწრაფად შევასრულოთ.

კარგად თქვა: „მიუსრულენ“ (ფსალმ 49:14). რადგან აღთქმის შემდეგ ეს საქმე ვალად იქცევა. ასე მიუძღვნა ანამ ძე, როგორც უდიდ...

...რადგან ესეც მსხვერპლია ღმერთისთვის და შესაწირავი. ამიტომ სხვა ადგილასაც ამბობს: „ვაქებდე სახელსა ღმრთისა ჩემისასა გალობითა და განვადიდო იგი ქებითა; და სათნო-ეყოს ღმერთსა უფროჲს ჴბოსა მის ჩჩჳლისა, რომელსა გამოჰქონედ რქანი და ჭლიკნი.“ (ფსალმ 68:31–32). ხოლო სახლსა და ეზოებს ხშირად ახსენებს, რათა ისინი იმ ადგილს მიამაგროს და გაქცევის ნება არ მისცეს. რადგან დასაბამიდანაც სწორედ ამიტომ დაადგინა ტაძრის აღმართვა, რათა ყველას ერთ ადგილას შეკრება მათთვის ყოველგვარი უკეთურებისა და კერპთმსახურების მოსპობად ქცეულიყო, და არა ისე, რომ თავნებობითა და თვითნებური თავისუფლებით ყველგან ეხეტიალათ, კორომები, წყაროები, ბორცვები და მთები უკეთურების საბაბად ექციათ, იქ შეეწირათ მსხვერპლი და მაღლობებზე დაეღვარათ შესაწირავი. ამიტომაც ტაძრის გარეთ სადმე მსხვერპლის შემწირველს მკვლელობის თანასწორად განიკითხავს და ამბობს: „კარად კარვისა საწამებელისა, არა მოიღოს იგი შესაწირავად ძღუნად ღმრთისა წინაშე კარავსა ღმრთისსა, სისხლად შეერაცხოს მას კაცსა“ (ლევ 17:4...

...ერპლი და შესაწირავი, ღმერთისთვის სათნო. ამბობს: „მსხუერპლმან ქებისამან მადიდოს მე“ (ფსალმ 49:23). და კვლავ: „ვაქებდე სახელსა ღმრთისა ჩემისასა გალობითა და განვადიდო იგი ქებითა; და სათნო-ეყოს ღმერთსა უფროჲს ჴბოსა მის ჩჩჳლისა, რომელსა გამოჰქონედ რქანი და ჭლიკნი“ (ფსალმ 68:31–32). ამას წმინდა წიგნებიც მრავალგან გვიბრძანებენ და ცხონებულნიც დიდ სამადლობელთა ნაცვლად ამას სწირავენ. და რა სიძნელე აქვს ამას? ამბობს ვინმე: ვისთვის არ არის ადვილი, თუნდაც უბრალო ადამიანთაგან, ამის აღსრულება და ღვთის ქება? თუ ზედმიწევნით შეიცნობ, საქმეში არსებულ შრომასაც დაინახავ და მისგან მომდინარე სარგებელსაც. უპირველესად, ასეთი საგალობელი მართალთაგან მოითხოვება და საჭიროა, ადამიანმა ჯერ ცხოვრება გამოასწოროს და მერე ასე უგალობოს ღმერთს. რადგან „არ არის მშვენიერი ქება ცოდვილის პირში“ (ზირ 15:9).¹ მეორეც, ქება მხოლოდ სიტყვებით კი არ შეიძლება, არამედ საქმითაც, და ღმერთი ყველაზე მეტად სწორე...