თარგმანი: აჰა ესერა, ორთავე ამათ შინა, რომელთა წადიერებითა შეპყრობილ იყო, თჳთვე გჳჩუენებს ფრიად უმჯობესსა, რომელ არს განსლვაჲ ჴორცთაგან და ქრისტეს თანა ყოფაჲ. ვინაჲცა შემდგომი იგი სიტყუაჲ ესრეთ უსაკუთრეს არს: ხოლო დადგრომაჲ ჴორცთა შინა უსაჭიროეს თქუენთჳს. ესე იგი არს, ვითარმედ: "ჩემდა უსაწადელეს არს ყოფაჲ ქრისტეს თანა, ხოლო თქუენთჳს უფროჲს საჭიროდ საჴმარ არს დადგრომაჲ ჩემი ჴორცთა შინა. ვინაჲცა ფრიად უფროჲს უმჯობესსა მას ჩემსა სურვილისა მიმთხუევასა აღჳრ-ვასხამ, ჟამ ერთ უსაჭიროესისა მისთჳს სარგებელისა თქუენისა". იხილე გონებაჲ, მიმსგავსებული ქრისტესი, რომელმან სული თჳსი დადვა ცხოვართა თჳსთათჳს, და არა თავისაჲ იძია უმჯობესი, არამედ მოყუასთაჲ; რომლისა მიერ ცხად არს, რამეთუ არა ხოლო სიტყჳთ მასწავლელი იყო ამისი, ვითარმედ: "ნუ ხოლო თავისასა ეძიებს კაცად-კაცადი თქუენი, არამედ მოყუსისასაცა", არამედ ფრიად უფროჲსღა - საქმით აღმასრულებელი. აჰა ესერა, თჳსი ნებაჲ სურვილისაჲ განკუეთა სხუათა უმჯობესისათჳს, რომლისა მიერ მას მრჩობლ უმეტესი შეეთხზვის გჳრგჳნი დიდებისაჲ განმრავლებასა თანა მის მიერ ცხოვნებულთასა.
ფილიპელთა მიმართ 1:23
...ხოლო თუ ეს საქმე საშიშად გვეჩვენება, ეს ასე განწყობილთა უძლურების გამოა. და რომ შიში უძლურებისგან იყო, მოისმინე პავლესი, რომელიც ამას ნატრობს და ხარობს, როცა ამბობს: „გული მეტყჳს განსლვად და ქრისტეს თანა ყოფად, უფროჲს და უმჯობეს ფრიად,“ (); და კვლავ: „მიხარის და მიხაროდისცა თქუენ ყოველთა თანა. ეგრეთვე და თქუენცა გიხაროდენ და ჩემ თანა გიხაროდენ.“ (); საპირისპიროზე კი ტკივილით ამბობს: „არა ხოლო თუ იგი, არამედ თჳთ ჩუენცა, რომელთა- ესე პირველი ნაყოფი სულისაჲ გუაქუს, თჳთ ჩუენცა თავთა შინა ჩუენთა ვკუნესით და შვილებასა მას მოველით, გამოჴსნასა მას ჴორცთა ჩუენთასა,“ (); და კვლავ: „რომელნი-ესე ვართ საყოფელსა ამას შინა, ვკუნესით და დაგჳმძიმდების“ ().
3. ცოცხალთა ქვეყანა და უხილავი სიკეთენი
ხედავ, რაოდენ კეთილია სულიერი სიბრძნე? რაც სხვებს ცრემლების ღირსად ეჩვენება, მისთვის ლოცვის საგანია; ხოლო რაც სხვებისთვის სიხარულისა და სიამის ღირს...
...ა კი არ სურდა, არამედ იმიტომ, რომ ეს მისთვის საქმის ნაყოფი იყო. რადგან ამბობს: „რომელი გამოვირჩიო, არა უწყი“ (); „შეპყრობილ ვარ ორთა ამათგან: გული მეტყჳს განსლვად და ქრისტეს თანა ყოფად, უფროჲს და უმჯობეს ფრიად“ (); „ხოლო დადგრომაჲ ჴორცთა შინა უნებელადრე თქუენთჳს“ ().
ამიტომ წინასწარმეტყველიც ამბობს: „პატიოსან არს წინაშე უფლისა სიკუდილი წმიდათა მისთა“ () — არა უბრალოდ სიკვდილი, არამედ ასეთი სიკვდილი. და კვლავ, სხვაგან: „სიკუდილი ცოდვილთა ბოროტ არს“ (). ხედავ, ესეც საშუალო საგანია: თავისთავად არც კეთილია და არც ბოროტი, არამედ იმათ განწყობაზეა დამოკიდებული, ვინც მას იღებს? ამიტომ ყოვლადბრძენი სოლომონიც, როცა ამ საგანთა საშუალო და სასარგებლო მდგომარეობას ჩამოთვლიდა, მათ შესახებ სიბრძნით მსჯელობდა და აჩვენებდა, რომ ეს თავისთავად კეთი...
...ბდნენ, არამედ მთელი ქვეყნიერების საქმეზე ზრუნავდნენ. პავლეც ამას თავის ყველა ეპისტოლეში გვიჩვენებს: მან ადამიანთა ცხონებაზე წინ ქრისტეს ხილვაც კი არ დააყენა და ასე ამბობს: „განსვლა და ქრისტესთან ყოფნა უმჯობესია, ხოლო ხორცში დარჩენა თქვენთვის უფრო აუცილებელია“ ()2. ასეთივე ხასიათს ინარჩუნებს ეს წინასწარმეტყველიც: იგი დიდი კადნიერებით აცხადებს ღვთის განჩინებებს, ამხელს შემცოდეებს და განუწყვეტლივ, ვრცელი სიტყვებით ევედრება ღმერთს, რომელიც მათ წინააღმდეგ აღძრულა. ამის ხილვა განსაკუთრებით წინასწარმეტყველების დასასრულთან შეიძლება, ახლა კი აუცილებელია თვით წინასიტყვაობებით დავიწყოთ.
ჩვენი უფლის იესო ქრისტეს მადლითა და კაცთმოყვარეობით, რომლის თანა მამასა, სულიწმიდითურთ, დიდება, ძალა, პატივი, აწ და მარადის და უკუნითი უკუნისამდე. ამინ.
სათარგმნო შენიშვნები
- ძველი ქართული ბიბლიური ტექსტი ამ ციტატის ბერძნული ფორმით კორპუსში არ დადასტურდა; ციტატა ბერძნულიდან არის ნათარგმნი. ↩
- ...
...ში და პატივში. ამიერიდან უნდა გვიხაროდეს: პავლე ამბობს, რადგან განსასვენებლად მივდივარ, სტადიონიდან გამოვდივარ. მოისმინე, რომ „გული მეტყჳს განსლვად და ქრისტეს თანა ყოფად, უფროჲს და უმჯობეს ფრიად“ ().
„სრბაჲ აღმისრულებიეს“ (). რადგან საჭიროა ბრძოლაც და სრბოლაც: ბრძოლა — ჭირთა მოთმინებით, ხოლო სრბოლა — არა უბრალოდ, არამედ რაიმე სასარგებლოსკენ. ჭეშმარიტად კეთილია ეს ღვაწლი: იგი მაყურებელს უბრალოდ კი არ ატკბობს, არამედ სარგებელს აძლევს; და ეს სრბაც არაფრისკენ მიმავალი არ არის, არც ძალისა და პატივმოყვარეობის ჩვენებაა, არამედ ყველას ცისკენ იზიდავს. ეს პავლეს მიწაზე ნარბენი სრბა უფრო ხალასია, ვიდრე მზის სრბა, რომელსაც მზე ცაში რბის. და როგორ დაასრულა სრბა? მთელი ქვეყნიერება მოიარა, გალილიიდან და არაბეთიდან დაიწყო და ქვეყნის კიდეებამდე მივიდა; ამბობს: **„...
...ძლიერება დაარღვია; და ეს ჯოჯოხეთი, ადრე საშინელი და დაუძლეველი, ქრისტემ ახლა ისე გააუფასურა, რომ ზოგიერთნი მას არ ეშინიან და აქედან გადასახლებისკენ მიისწრაფვიან და ჩქარობენ. ასე პავლეც ძახილებს და ამბობს: „შეპყრობილ ვარ ორთა ამათგან: გული მეტყჳს განსლვად და ქრისტეს თანა ყოფად, უფროჲს და უმჯობეს ფრიად" (). მაგრამ ეს ყველაფერი მხოლოდ ახლაა, — ქრისტეს მოსვლის, სპილენძის კარიბჭეთა შემუსვრისა და სიმართლის მზის მთელ ქვეყნიერებაზე მობრწყინების შემდეგ. ხოლო იმ ძველ დროში სიკვდილი ჯერ კიდევ საშინელ სახეს ინარჩუნებდა და მაშინდელი მართალი კაცების სულს აძრწუნებდა, ისე, რომ ყოველივე დანარჩენს, თუნდაც ერთი შეხედვით აუტანელს, ადვილად ითმენდნენ. ამგვარად, ეს მართალიც, გერარელ მცხოვრებთა ვერაგობის შიშით, სარრას არა ცოლად, არამედ დად გასცემდა და ასე ცხოვრობდა იქ. და როგორც ეგვიპტეში გადასახლება ღმერთმა იმ მიზნით შეუშვა, რომ იქაური უმეცარნი და უგრძნობელნი შეიცნობდნენ მართლის სათნოებას, ასევე აქაც უფალი ავლენს თავის სულგრძელობას, რომ მართლის მოთმინებაც გაბრწყინდეს ყოველმხრივ, და ღვთის კეთილგანწყობა მის მიმართ ყველასთვის საცნაურ გახდეს. „მიავლინა აბიმელიქ მეფემან გერართამან და მიიყუანა სარრაჲ" (). წ...
...აგან წუთერთ დააკლდინ. ვინ უაღრეს იქმნების ამათ ორთაგან, და რომელი უმეტესსა სასყიდელსა მიემთხუევის? არა საჴმარ არს აქა ჩემდა მრავლისმეტყუელებაჲ, რამეთუ დგას ნეტარი პავლე და განჩინებით იტყჳს: „გული მეტყჳს მე განსლვად და ქრისტეს თანა ყოფად უფროჲსღა უმჯობეს; ხოლო დადგრომაჲ ჴორცთა შინა უაღრეს თქუენთჳს“. და პატივ-სცა აღშენებასა მოყუასთასა უფროჲს ქრისტეს მიმართ მოსლვისა, რამეთუ ესე არს უმეტესად ქრისტეს თანა ყოფაჲ - აღსრულებაჲ ნებისა მისისაჲ. ხოლო ნებაჲ მისი არარასა ზედა არს ესრეთ განსუენებულ, ვითარ ამას, რაჲთა უმჯობესსა მოყუსისასა ვიქმოდით. და ესე აუწყა პეტრეს, რაჟამს ჰრქუა: „პეტრე, გიყუარ მეა?“ და სამგზისვე სიყუარულისა მისისა სასწაულად მწყსაჲ ცხოვართა მისთაჲ უბრძანა. ხოლო ესე არა მღდელთა მიმართ ხოლო თქუმულ არს, არამედ კაცად-კაცადისა, რომლისადაცა რწმუნებულ იყოს გინა თუ დიდი, გინა თუ მცირე სამწყსო. ნუ მცირისათჳს უგულებელს-ჰყოფ, რამეთუ მამამან ზეცათამან სათნო-იყო მცირეცა იგი სამწყსოჲ. ერთიცა თუ ვის ჰყვეს მოწაფჱ ანუ შვილი, ყოვლითა მოსწრაფებითა იღუწიდინ, რაჲთა სარგებელ ეყოს მას სულიერითა წესითა. ესრეთ ვიქმნეთ სათნო უფლისა და მონა სარწმუნო. უკუეთუ მოვიგოთ სიყუარული, მოწყალებ...
...ითარმედ სული გან-რაჲ-ვიდეს ჴორცთაგან, არღარა ჴელ-ეწიფების სოფელსა ამას შინა ქცევად, არამედ წარიყვანებენ მას, რომელთაცა მიიღონ. ამის-თჳსცა სტეფანე იტყოდა: „უფალო იესუ ქრისტე, შეივედრე სული ჩემი!“ და პავლე იტყოდა: „მსურის განსლვაჲ ამიერ და ქრისტეს თანა ყოფად“; და მამადმთავრისა მისთჳს წერილ არს, „მოკუდა სიბერითა კეთილითაო და შეეძინა მამათა თჳსთა; ესე იგი არს, ვითარმედ მათ თანავე წარვიდა სული მისი. ეგრეთვე უკუე არცა ცოდვილთა სულნი იქცევიანღა აქა შემდგომად ჴორცთაგან განსლვისა. და ისმინე, ვითარ მდიდარი იგი ამის ჯერისათჳს ევედრებოდა, რაჲთამცა მივიდა და აუწყა ძმათა თჳსთა, და არავე ჴელ-ეწიფა მას. ხოლო ჴელ-თუმცა-ეწიფებოდა, მო-მცა-სრულ იყო და ეუწყა მუნ ყოფადი იგი.
ამის ყოვლისაგან საცნაურ არს, ვითარმედ შემდგომად ამიერ განსლვისა სულნი წარიყვანებიან უხილავსა მას სოფელსა, თითოეული შემსგავსებულსა თჳსთა საქმეთასა, გინა თუ განსასუენებელსა, გინა თუ სა-ჭირვებელსა; და არღარა უფალ არიან აქა მოსლვად, არამედ მოელიან სა-შინელსა მას დღესა განკითხვისასა.
და კუალად ამასცა გამოეძიებენ ვინმე, ვითარმედ: რაჲსათჳს ისმინა უფალმან თხოაჲ იგი ეშმაკთაჲ და უბრძანა კოლტს...