1 ტიმოთეს მიმართ 5:10

„ხოლო უკუეთუ ვინმე თჳსთა და უფროჲსღა სახლეულთა არა მოღუაწე იყოს, სარწმუნოებაჲ უარ-უყოფიეს და არს იგი ურწმუნოჲსა უძჳრეს." (1 ტიმ 5:8).

1. სარწმუნოება თავისიანებზე ზრუნვით და კეთილი საქმეებით

ბევრს ჰგონია, რომ ცხონებისთვის საკუთარი სათნოება ჰყოფნით; და თუ თავიანთ ცხოვრებას კარგად მოაწყობენ, ფიქრობენ, რომ ცხონებისთვის აღარაფერი აკლიათ. მაგრამ სწორად არ ფიქრობენ. ამას ისიც აჩვენებს, რომელმაც ერთი ტალანტი დამარხა; რადგან მან იგი დაკლებული კი არ წარადგინა, არამედ მთლიანი და ისეთი, როგორიც მიმბარებელმა მისცა. ამას აქაც ნეტარი პავლე აჩვენებს, როცა ასე ამბობს: „ხოლო უკუეთუ ვინმე თჳსთა... არა მოღუაწე იყოს“ (1 ტიმ 5:8). ყოველგვარ ზრუნვას გულისხმობს: სულისადმი ზრუნვასაც და სხეულისადმიც; რადგან ესეც ზრუნვაა. ხოლო ვინც თავისიანებზე, და განსაკუთრებით...

...შესახებ ვრცელი სიტყვა წარმოთქვა, მათი ასაკიც განსაზღვრა, როცა თქვა: „ქურივადმცა შერაცხილ არს ნუ უნაკლულესი სამეოცისა წლისაჲ“ (1 ტიმ 5:9), და ქვრივის თვისებაც გვასწავლა, როცა თქვა: „უკუეთუ შვილნი განზარდნა, უკუეთუ სტუმარნი ისტუმრნა, უკუეთუ წმიდათა ფერჴნი დაჰბანნა“ (1 ტიმ 5:10). აქ კი კვლავ ამბობს: „ხოლო ქურივთა ჭაბუკთა განეშორე“ (1 ტიმ 5:11). ქალწულების შესახებ კი, თუმცა საქმე ბევრად უფრო მძიმეა, არაფერს ამის მსგავსს არ მიანიშნებს; და სამართლიანადაც. რატომ? რადგან ისინი უფრო დიდი საქმისთვის ჩაიწერნენ, და იქ ეს ღვაწლი უფრო დიდი განზრახვიდან წარმოიშვა. ხოლო „უკუეთუ სტუმარნი ისტუმრნა, უკუეთუ წმიდათა ფერჴნი დაჰბანნა“ (1 ტიმ 5:10) და ყოველივე ამის მსგავსზე მან მიანიშნა უფალთან განუშორებელი ყოფნის ხსენებით და იმ სიტყვითაც: „უქორწინებელი იგი ზრუნავს უფლისასა, რაჲთა იყოს წმიდა ჴორცითაცა და სულითაცა“ (1...

...ერ ქალზე: ის ამისთვისაც დიდ საზღაურსა და მისაგებელს მიიღებს. მოისმინეთ ეს, მამებო და დედებო: შვილთა აღზრდა თქვენთვის საზღაურის გარეშე არ დარჩება. ამიტომაც შემდგომ ამბობს: „და საქმეთა შინა კეთილთა წამებულ: უკუეთუ შვილნი განზარდნა“ (1 ტიმ 5:10); სხვა საქმეებთან ერთად ამასაც ასახელებს. რადგან მცირე საქმე არ არის, რომ ღმერთისგან მოცემული შვილები კვლავ ღმერთს მიუძღვნა.

რადგან თუ შვილებს დასაწყისიდანვე კარგი ქვაკუთხედი და საფუძვლები ექნებათ, მშობლები დიდ საზღაურს მიიღებენ; ხოლო თუ უყურადღებონი იქნებიან, ასევე სასჯელს მიიღებენ. რადგან ელიც თავისი შვილების გამო დაიღუპა; მას ხომ მათი შეგონება მართებდა. და მართლაც, შეაგონებდა; თუმცა არა ისე, როგორც საჭირო იყო, რადგან არ ისურვა მათი დამწუხრება და მათაც და საკუთარი თავიც დაღუპა. მოისმინეთ ეს, მამებო: „განზარდენით იგინი სწავლითა და მოძღურებითა უფლისაჲთა“ (ეფეს 6:4) — და ეს დიდი ყურადღებით გააკეთეთ....

...გსურს გაიგო, რა არის ქვრივი და რა არის ქვრივის ღირსება? მოუსმინე პავლეს, რომელიც ამბობს: „უკუეთუ შვილნი განზარდნა, უკუეთუ სტუმარნი ისტუმრნა, უკუეთუ წმიდათა ფერჴნი დაჰბანნა, უკუეთუ ჭირვეულთა შეეწია, უკუეთუ ყოველსა საქმესა კეთილსა შეუდგა.“ (1 ტიმ 5:10). რადგან, როცა ქმრის სიკვდილის შემდეგ დიდძალი სიმდიდრის ტვირთით ხარ გარემოცული, ბუნებრივია, ქვრივობას ვერ იტვირთავ. ამიტომ გადაიტანე ეს სიმდიდრე ცაში და ქვრივობის ტვირთი შენთვის სატარებელი გახდება. მაშ რა, ამბობს იგი, თუ მყავს შვილები, მამისეული ქონების მემკვიდრეები? ისინიც ასწავლე სიმდიდრის არაფრად ჩაგდება; შენი კი გადაიტანე, მათ იმდენი მიუყავი, რამდენიც საკმარისია; ისინიც ასწავლე, რომ სიმდიდრეზე მაღლა იდგნენ.

მაშ რა, ამბობს იგი, თუ მონათა სიმრავლე გარს მახვევია? თუ საქმეთა სიმრავლე, ოქრო და ვერცხლი მადგას თავს? როგორ გავუმკლავდები ყ...

...რადგან, თუ მათ სიყრმიდანვე ისე აღზრდი, როგორც აღზრდა ჯერ არს, მამობრივი მფარველობის სიკეთით გაცილებით მეტად ისარგებლებენ. ხოლო იმას, რომ ეს საქმე — ვგულისხმობ შვილების აღზრდას — ქვრივებს ეკუთვნის, პავლესგან მოისმინე: „უკუეთუ შვილნი განზარდნა" (1 ტიმ 5:10); და კვლავ: „არამედ ცხონდების შვილთა სხმისაგან" — არ უთქვამს: „ქმრისაგან" — „უკუეთუ ეგნენ სარწმუნოებით და სიყუარულით და სიწმიდით ღირსებასა ზედა." (1 ტიმ 2:15). ჩაუდეთ მათ ღმრთის შიში სიყრმიდანვე და ეს ყველა მამაზე მეტად დაიცავს მათ; ეს დაურღვეველი ზღუდე იქნება. რადგან, როცა მცველი შიგნით არის დამკვიდრებული, გარეგანი საშუალებანი აღარ გვჭირდება; ხოლო როცა ეს მცველი არ არის, ყოველივე გარეგანი ამაო ხდება. ეს იქნება მათთვის სიმდიდრეც, დიდებაც და კეთილწესიერებაც; ეს მათ ბრწყინვალედ გახდის არა მხოლოდ მიწაზე, არამედ ცათა შინაც.

ნუ მიაპყრობ მზერას იმათკენ, ვინც ოქროს სარტყლებით არიან შემოსარტყლულნი, ნურც ცხენებზე ამხედრებულებისკენ, ნურც...