1 ტიმოთეს მიმართ 1:11

...მატებებს აცნობიერებს; და თვით პავლესაც, საკუთარი კეთილი საქმეების შეგნებით, თითქოს ძლიერი ნაკადით ატაცებულსა და აღზევებულს, ბუნებრივია, დიდი ძალდატანება სჭირდებოდა. მაშ, იხილე, აქ რას აკეთებს. მან თქვა: „სახარებისა მისებრ დიდებისა ნეტარისა ღმრთისა, რომელი მერწმუნა მე“ (1 ტიმ 1:11); ეს ისეთი სახარებაა, რომლის ზიარებაც მათ, ვინც ჯერ კიდევ რჯულით სარგებლობს, არ შეჰფერით; რადგან რჯული მას ჯერაც უპირისპირდება და ისე დიდია მათ შორის მანძილი, რომ რჯულის ქვეშ მყოფნი ჯერ კიდევ ღირსნი არ არიან, ამას ეზიარონ; ეს იმას ჰგავს, ვინმემ თქვას: ბორკილებისა და სამსჯავროს საჭიროების მქონენი ფილოსოფოსთა დასში არ უნდა შეიყვანონო. ამრიგად, რაკი თითქოს ამაღლდა და დიდი რამ წარმოთქვა, იმავე დროს საკუთარ თავსაც იმდაბლებს და სხვებსაც არწმუნებს, იგივე გააკეთონ; როცა წერს: „რომელი მერწმუნა მე“ (1 ტიმ 1:11), სწრაფადვე შეაჩერა საკუთარი თავი, რათა არ იფიქრო, თითქოს ამას ამპარტავნებით ამბობს. მაშ, იხილე, როგორ შესწორებას მიმართავს, როცა დასძენს და ამბობს: **„და მადლიერ ვარ მისა, რომელმან-იგი განმაძლიერა მე, ქრისტე იესუჲს...

...1 ტიმ 1:9–10).

კარგად თქვა: „საღი მოძღვრება“. რადგან ყოველივე ეს გახრწნილი სულის ვნებები იყო. ამბობს: „სახარებისა მისებრ დიდებისა ნეტარისა ღმრთისა, რომელი მერწმუნა მე.“ (1 ტიმ 1:11). ამგვარად, ახლაც სახარების დასამტკიცებლად საჭიროა რჯული; მაგრამ მორჩილთათვის საჭირო აღარ არის. სახარებას უწოდებს „დიდების სახარებას“ სხვა არაფრის გამო, თუ არა მათ გამო, ვისაც დევნებისა და ქრისტეს ვნების გამო რცხვენია. ამიტომ, სხვა მიზეზებთან ერთად, სწორედ ამის გამოც თქვა დიდების სახარება, რითაც აჩვენა, რომ ქრისტეს ვნება დიდებაა; ან მომავალ საგნებზეც მიანიშნებს. რადგან თუ ახლანდელი სირცხვილითა და შეურაცხყოფით არის სავსე, მომავალი ასეთი არ არის; ხოლო სახარება მომავალთა შესახებ არის და არა ახლანდელთა შესახებ. მაშ როგორ თქვა ანგელოზმა: „აჰა ესერა გახარებ თქუენ სიხარულსა დიდსა... რამეთუ იშვა დღეს თქუენდა მაცხოვარი“ (...