...რადგან უდებნი და მოდუნებულნი იყვნენ და სჯულის კითხვას მშვიდად, მცირე ხნითაც კი, ყურს არ უგდებდნენ.
ამას აჩვენებდა სპარსეთში მცხოვრები ერთი წინასწარმეტყველი, როცა ამბობდა: „და შენ ექმენ მათ, ვითარცა ჴმაჲ იგი სახიობისაჲ და ჴმაჲ ნესტჳსა მის“ (); და ისინი გამუდმებით ეუბნებოდნენ წინასწარმეტყველებს, ნუ წინასწარმეტყველებთო, უფრო კი უკუაგდებდნენ მათ და ჩანდა, რომ მათგან შეწუხებულნი იყვნენ. და ჩანს, რომ მეფეც ამასვე ემუქრებოდა რომელიღაც წინასწარმეტყველს და უბრძანებდა, ხალხი არ ააღელვოო. „ღმერთი შენი ვარი მე“ (). გამეორება უბრალოდ კი არ დგას; რადგან იგი უგრძნობელ, გაქვავებულ და დაყრუებულ ხალხს ელაპარაკებოდა, თავისი მეუფების შესახებ სიტყვას აღძრავს. აქედან შემდგომი თხრობისთვის საუკეთესო დასაწყისს აძლევს და აჩვენებს, რომ თავისუფლებას მას უნდა უმადლოდნენ და სამართლიანად მართებთ ვალის გადახდა: როგორც მონებს — მეუფისადმი, როგორც ქმნილებებს — შემოქმედისადმი, როგორც უდიდესი კეთილისყოფის მიმღებთ და ასეთი პატივით პატივდებ...