თ ა რ გ მ ა ნ ი: ვინაჲთგან ერთგზის ადგილ-სცა უფალმან მოსლვად ეშმაკისა და ბრძოლად მისა, რაჲთა ჩუენ სახე წინააღდგომისა მისისაჲ გუასწაოს, არა ინება ყოვლადვე ჩუენებად მისა ძალი ღმრთეებისა მისისაჲ და უჩინო-ყოფაჲ მისი ანუ ქუესკნელთა შთაჴდაჲ და გეჰენიასა ცეცხლისასა შეყენებაჲ, რომელ-იგი ადვილ იყო წინაშე მისა, ვიდრეღა დაკამკამებაჲ თუალისაჲ. არამედ ენება, რაჲთა ყოველივე ღონე ბრძოლისა მისისაჲ წარმოიღოს მის ზედა და ყოველსა ზედა მძლე ექმნეს ბუნებითა მით კაცობრივითა, რამეთუ ვითარცა ვიტყჳთ, ვითარმედ ბუნებითა მით ჴორცთაჲ-თა ჭამა და სუა და დაიძინა და დაშურა, ეგრეთვე ბრძოლაჲცა ეშმაკისაჲ თავს-იდვა, რაჲთა ჩუენ ძლევისა მისისა სახე მოგუცეს და ძლეულებაჲ იგი ადამისი განკურნოს. ამისთჳს ადგილ-სცა ყოვლითავე ღონითა კუეთებად მისა, რაჲთა ყოვლით კერძო შეიმუსროს ძალი მტერისაჲ. ხოლო რაჲსათჳს თჳთოეულსა მას ბრძოლასა ზედა ამას სიტყუასა ჰყოფს მტერი დასაბამად: „უკუეთუ ძჱ ხარ უფლისაჲ“? რაჲ-იგი პირველთა მათ კაცთა ზე ქმნა, მასვე ჰბრძავს აქა ქმნად, რამეთუ ვითარცა მაშინ შეასმინა ღმერთი მათა მიმართ და ჰრქუა: „იცოდა ღმერთმან, რამეთუ რომელსა დღესა შჭამოთ ხისა მისგანი, აღგეხილნენ...
სახარებაჲ მათესი 4:6
5. მაშინ წარიყვანა იგი ეშმაკმან მან წმიდასა ქალაქსა და დაადგინა იგი სართულსა მას ზედა ტაძრისასა6. და ჰრქუა მას: უკუეთუ ძე ხარ ღმრთისაჲ, გარდაიგდე თავი შენი ამიერ ქუეყანად, რამეთუ წერილ არს, ვითარმედ: ანგელოზთა მისთადა უბრძანებიეს შენთჳს, და ჴელთა მათთა ზედა აღგიპყრან შენ, ნუსადა წარსცე ქვასა ფერჴი შენი.7. ჰრქუა მას იესუ: კუალად წერილ არს: არა განსცადო უფალი ღმერთი შენი.
სახარებაჲ მათესი თავი 4