ფსალმუნნი 8:6

„დასასრულსა, საწნეხელთათჳს, ფსალმუნი დავითისი“ (ფსალმ 8:1).

„უფალო, უფალო ჩუენო, ვითარ საკჳრველ არს სახელი შენი ყოველსა ქუეყანასა ზედა“ (ფსალმ 8:2).

1. უფლის საკვირველი სახელი მთელ ქვეყანაზე

წინა ფსალმუნში ამბობდა: „აუვარო უფალსა სიმართლითა მისითა და უგალობდე სახელსა უფლისა მაღლისასა“ (ფსალმ 7:18); აქ კი აღთქმას ასრულებს და მას საგალობელს აღუვლენს. და იქ ნათქვამი თითქოს ერთი პირისაგან არის, რადგან ამბობს: „უფალო ღმერთო ჩემო, შენ გესავ, მაცხოვნე მე“ (ფსალმ 7:2). აქ კი ნათქვამი თითქოს მრავალთა პირით არის. რადგან ამბობს: „უფალო, უფალო ჩუენო, ვითარ საკჳრველ არს სახელი შენი“ (ფსალმ 8:2). მაგრამ დუმილი დაიცავით და ყურადღებით ისმინეთ. <span...

ყოვლად სამღვდელო მღვდელთმთავართა, პატიოსან მოძღვართა, ღირსთა ბერ-მონოზონთა და ყოველთა კურთხეულ შვილთა მიმართ საქართველოს წმიდა მართლმადიდებელი და სამოციქულო ეკლესიისათა

ქრისტეს მიერ საყვარელო ღვთივგანბრძნობილო მღვდელთმთავარნო, მოძღვარნო, ღირსნო ბერ-მონოზონნო, ძვირფასო ძმანო და დანო - შვილნო საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიისა, მკვიდრნო საქართველოისა და მცხოვრებნო მის საზღვრებს გარეთ, გილოცავთ დიდსა და სასიხარულო დღესასწაულს, ქრისტეს ბრწყინვალე აღდგომას, ამ ზეიმთა ზეიმს - პასექს მარადიულსა და საცხოვნებელს, და ვხმობ:

ქრისტე აღდგა!

ეს საზეიმო მილოცვის სიტყვა გამოსახავს არსს ჩვენი რწმენისა, გამოსახავს ჩვენი სასოების სიმტკიცესა და უძლეველობას, უდიადეს ძალას ჩვენი საუკუნო სიყვარულისა.

ქრისტე აღდგა!

მაშ, მიღებული და შეწყნარებულია ღვთის მიერ საცხოვნებელი მსხვერპლი და აღსრულებულია საიდუმლო კაცთა მოდგმის განოხსნისა.

ქრისტე აღდგა!

გამოისყიდა. უფალმა ის ქმნილება, რომელიც ყოველი მისი ქმნილების გვირგვინად შეიქმნა - ადამიანი, და რომელსაც ღვთისაგან მინიჭებული ჰქონდა პასუხისმგებლობა და თავისუფლება: მოვალეობა და უზენაესი ჯილდო.

„რაჲ არს...

...სა შინა იყო და არა გულისჴმა-ყო“** (ფსალმ 48:13).

და რომელ პატივს გულისხმობს? მოისმინე, როგორ ამბობს იგი სხვა ფსალმუნში: „დააკლე იგი მცირედ რაჲმე ანგელოზთა, დიდებითა და პატივითა გჳრგჳნოსან-ჰყავ იგი“ (ფსალმ 8:6). შემდეგ კი, როცა ამ პატივს განმარტავს, დასძენს: „ყოველივე დაამორჩილე ქუეშე ფერჴთა მისთა. ცხოვარი და ზროხაჲ ყოველივე, მერმეცა და პირუტყუნი ველისანი, მფრინველნი ცისანი და თევზნი ზღჳსანი, რაოდენნი ვლენან ალაგებსა მას ზღუათასა“ (ფსალმ 8:8–9). რადგან უდიდესი პატივია ეს: ყველა ხილულზე ხელმწიფების კვერთხები მას მიანდო, თანაც მაშინ, როცა ჯერ არაფერი ჰქონდა აღსრულებული. რადგან ჯერ არც შეექმნა იგი, როცა ამბობდა: „ვქმნეთ კაცი ხატებისაებრ ჩვენისა და მსგავსებისაებრ“ (დაბ 1:26). შემდეგ, როცა სიტყვებს „ხატებისაებრ“ განმარტავდა, დასძინა: **„და მთავრობდეს თევზთა ზღჳსასა და მფრინველთა ცისათა და პირუტყუთა და მჴეცთა...

...მან: არა სჭამოთ ყოვლისაგან ხისა სამოთხისა"** (დაბ 3:1). შეხედე, რა შური და რა მრავალწახნაგა მზაკვრობაა ბოროტი დემონისა! ხედავდა, რომ შექმნილი ადამიანი უმაღლეს პატივშია და თითქმის არაფრით ჩამორჩება ანგელოზებს, როგორც ნეტარი დავითიც ამბობს: „დააკლე იგი მცირედ რაჲმე ანგელოზთა" (ფსალმ 8:6), და ეს მცირეც ურჩობის ცოდვამ შემოიტანა, რადგან წინასწარმეტყველმა ეს ურჩობის შემდეგ თქვა, — ასე რომ, მიწაზე მიწიერი ანგელოზის ხილვით შურით შეპყრობილმა, ბოროტების მიზეზმა დემონმა, რომელიც თავად ზენა ძალთა შორის იმყოფებოდა, მაგრამ ნების გახრწნისა და უზომო ბოროტების გამო იმ სიმაღლიდან ჩამოვარდა, დიდი მზაკვრობა მოიხმარა, რათა ადამიანი ღვთის კეთილგანწყობას მოაკლებოდა და, უმადურად ექცია რა, ყველა იმ სიკეთისთვის მოეკლო, რომლებიც მას ღვთის კაცთმოყვარეობით ჰქონდა ბოძებული. და რა მოიმოქმედა? მიაგნო ამ მხეცს, ესე იგი, გველს, რომელიც სხვა მხეცებს გონიერებით აჭარბებდა, რაც მოსემაც დაამოწმა სიტყვებით: „გუელი იყო უგონიერეს უფროჲს ყოველთა მჴეცთა ქუეყანასა ზედა, რომელნი ქმნნა უფალმან ღმერთმან", — და იგი იარაღად გამოიყენა: ეშმაკი მის მეშვეობით დედაკაცთან საუბარში შედის და თავის ცთუნებაში ამ უმარტივეს და უძლურეს ჭურჭელს გაითრევს. **„და ჰრქუა,...