ფსალმუნნი 48:16

„დასასრულსა, ძეთა კორესთა ფსალმუნი“ (ფსალმ 48:1).

„ისმინეთ ესე ყოველთა წარმართთა და ყურად-იღეთ ყოველთა, რომელნი დამკჳდრებულ ხართ სოფელსა.“ (ფსალმ 48:2).

„ნაშობნი ქუეყანისანი და ძენი კაცთანი, ერთბამად მდიდარნი და გლახაკნი.“ (ფსალმ 48:3).

1. საყოველთაო მოწოდება და ბუნების საერთოობა

დიდსა და გამოუთქმელ რამეებზე აპირებს ახლა ჩვენთან საუბარს წინასწარმეტყველი. თორემ დედამიწის ყოველი კუთხის მკვიდრთ არ მოუხმობდა მოსასმენად და არც მთელ სამყაროს დასვამდა კრებულად, ჩვენთვის რაიმე დიდი, ბრწყინვალე და ამ შეკრების სიდიადის ღირსი რომ არ ჰქონოდა სათქმელი. იგი უკვე აღარ ესაუბრება იუდეველებს ისე, როგორც პალესტინაში მცხოვრებთ უწინასწარმეტყველებდა; არამედ, როგორც რომელიმე მოციქული და მახარებელი, სიტყვას ადამიანთა მთელ ბუნებას მიმართავს. რადგან რჯული მსოფლიოს ერთ კუთხეში ასწავლიდა ერს; ხოლო...

...ნა გაქებდი შენ განკითხვათათჳს სიმართლისა შენისათა"** (ფსალმ 118:164); და კვლავ: „შუვაღამე აღვდეგი აღსაარებად შენდა განკითხვათათჳს სიმართლისა შენისათა" (ფსალმ 118:62); და: „ხოლო ღმერთმან იჴსნეს სული ჩემი ჴელთაგან ჯოჯოხეთისათა" (ფსალმ 48:16); და: „ვიდოდი ღათუ შორის აჩრდილთა სიკუდილისათა, არა შემეშინოს მე ბოროტისაგან, რამეთუ შენ ჩემ თანა ხარ" (ფსალმ 22:4); და კვლავ: „არა გეშინოდის შიშისაგან ღამისა და ისრისაგან, რომელი ფრინავნ დღისი; ღუაწლისაგან, რომელი ვალნ ბნელსა შინა, შემთხუევისაგან და ეშმაკისა შუა დღისა" (ფსალმ 90:6); და კვლავ: „შევირაცხენით ჩუენ, ვითარცა ცხოვარნი კლვადნი" (ფსალმ 43:22) — ამით მათი ღვთისადმი მხურვალე სიყვარული ჩანს. ხოლო როცა კვლავ ანგელოზებთან ერთად გალობენ — რადგან მაშინ ანგელოზებიც გალობენ — და ამბობენ: „აქებდით უფალსა ცათაგან, აქებდით მას მაღალთა შინა" (ფსალმ 148:1), მაშინ, როცა ჩვენ ვამთქნარებთ, ვიფხანთ, ვხვრინავთ, ან უბრალოდ ზურგზე ვწევართ და...