ფსალმუნნი 41:3

...ადმი; როგორც სხვაგანაც, იმავეს საჩვენებლად, ამბობდა: „ვითარცა სახედ სურინ ირემსა წყაროთა მიმართ წყალთასა, ეგრე სურინ სულსა ჩემსა შენდამი, ღმერთო!“ (ფსალმ 41:2).

და კვლავ: „სწყურის სულსა ჩემსა ღმრთისა მიმართ ძლიერისა და ცხოველისა“ (ფსალმ 41:3). და კვლავ: „სწყურიან შენდამი სულსა ჩემსა; რაოდენჯერმე არს ჴორცი ესე ჩემი ქუეყანასა ამას შინა უდაბნოსა, და უგზოსა და ურწყულსა?“ (ფსალმ 62:2–3); ეს კი სხვა მთარგმნელმა ასე თქვა: „ვითარცა მწყურვალ მიწაზე“. რადგან ამ სიტყვების მთქმელს სურს თავისი სულის განწყობა და სწრაფვა წარმოაჩინოს; ამიტომ სულს მწყურვალ მიწას და წყურვილით დამწვარ ირემს ადარებს. და სიტყვებითაც კვლავ იმავე სწრაფვას აჩვენებს, როცა ამბობს: „ოდესმე მივიდე და ვეჩუენო პირსა ღმრთისასა?“ (ფსალმ 41:3). რადგან ასეთები არიან წმინდანთა სულები; ასე იქცეოდა პავლეს სულიც, რომელიც ამქვეყნიდან განსვლის დაყოვნების გამო კვნესოდა....

..., უფრო დიდი სურვილით ეძებენ იმას, რასაც ადრე მოაკლდნენ.

ასე თვით მიწასაც ეხვეოდნენ და ამბობდნენ: „სთნდეს მონათა შენთა ქვანი მისნი, და მიწასა მისსა სწყალობდენ“ (ფსალმ 101:15); და კვლავ: „ოდესმე მივიდე და ვეჩუენო პირსა ღმრთისასა?“ (ფსალმ 41:3) და კვლავ: „მოგიჴსენო შენ ქუეყანით იორდანით და ერმონით, მთით მცირით“ (ფსალმ 41:7); და კიდევ: „ხოლო მე ესე მოვიჴსენი და ნუგეშინის-ვსცი სულსა ჩემსა“ (ფსალმ 41:5). რა გაიხსენე, მითხარი? „რამეთუ განვლო მე ადგილსა საყოფელისა საკჳრველისასა ვიდრე სახლადმდე ღმრთისა“ (ფსალმ 41:5). ესე იგი: გავდიოდი გუნდებს, დღესასწაულებრივ კრებულებსა და იმ ღვთისმსახურებას. „იდგნენ ფეხნი ჩვენნი შენს კარიბჭეებში, იერუსალიმო!“ (ფსალმ 121:2). სხვა მთარგმნელი ამბობს: „გავიხარე,...

...ალო, შევიყუარე შუენიერებაჲ სახლისა შენისაჲ და ადგილი წმიდაჲ, საყოფელი დიდებისა შენისაჲ“;2 „რამეთუ სურის სულსა ჩემსა შენდამი, ღმერთო ძლიერო და ცხოელო. ოდეს-მე მივიდე და ვეჩუენო პირსა ღმრთისასა? ხოლო მე ესე მოვიჴსენე და ნუგეშინის-ვეც სულსა ჩემსა, რამეთუ განვლო მე ადგილი საყოფელი საკჳრველი სახლსა ღმრთისასა“. (ფსალმ. 41,3,5) მუნ არს ჴმაჲ გალობისა და აღსარებისაჲ, ჴმაჲ ზატიკობისა მის საუკუნოჲსაჲ, მუნ არს ნათელი და სიხარული დაუსრულებელი და ხილვაჲ პირისა ღმრთისაჲ, რომელ-ესე უაღრესი არს და უზეშთაესი ყოველთა მათ კეთილთა და საშუებელთა სასუფეველისათა.

ამის სავანისათჳს იტყოდა მოციქული, ვითარმედ: „მსურის წარსლვაჲ და ქრისტეს თანა ყოფაჲ, რამეთუ მაქუს ჩუენ აღშენებული ღმრთისა მიერ სახლი ჴელითუქმნელი, საუკუნე ცათა შინა; რამეთუ ამისთჳს ვკუნესით, საყოფელი იგი ჩუენი ზეცით გამო შემოსად გუსურის“. (შდრ. 2 კორ. 5,1-2)

ამის სავანისათჳს ეტყოდა უფალი ჩუენი იესუ ქრისტე: „მამაო, რომელნი მომცენ მე, მნებავს, რაჲთა სადაცა მე ვიყო, იგინიცა იყვნენ ჩემ თანა, რაჲთა ხედვიდენ დიდებასა ჩემსა“. (იოან. 17,24) ამისთჳს ეტყჳს მეუფე მარჯუენითთა მათ: „მოედით, კურთხეულნო მამისა ჩემისანო, და დაიმკჳდრეთ განმზადებულ...