ფსალმუნნი 119:5

„ჭირსა ჩემსა უფლისა მიმართ ღაღად-ვყავ, და ისმინა ჩემი.“ (ფსალმ 119:1).

1. ჭირი და სულიერი აღმასვლის დასაწყისი

სხვა ფსალმუნთაგან თითოეულს თავისი განსაკუთრებული ზედაწერილი აქვს, აქ კი მრავალი ერთად შეკრებილი ერთი სახელით იწოდა: „აღსავალთა გალობა“, ან, როგორც სხვა მთარგმნელმა თქვა, „აღმასვლათა“. ზოგიერთნი კი მათ „აღსავლებსაც“ უწოდებენ. და, ამბობს იგი, რის გამო ეწოდათ მათ ასე? ისტორიის მიხედვით იმიტომ, რომ ბაბილონიდან ამოსვლაზე საუბრობენ და იქაურ ტყვეობას იხსენებენ; სულიერი აღყვანის მიხედვით კი იმიტომ, რომ სათნოების გზაზე მიგვიძღვიან, რადგან ზოგიერთებმა ისინი ასე გაიგეს. რადგან იქ მიმყვანი გზაც აღსავლებს ჰგავს: იგი ნელ-ნელა აღიყვანს სათნო და სიბრძნისმოყვარე კაცს და ზეცისკენ აყენებს მას. სხვები კი ამბობენ, რომ ამით მინიშნებულია იაკობის კიბე, რომელიც მიწიდან იყო დადგმული და მას...

...ლისაგან გამოეჴუა და ექსორია იქმნა ბუნებაჲ ჩუენი, და მარადის იგლოენ, რამეთუ სურის საწადელისა მისთჳს მოქალაქობისა და ეწყინების უბადრუკი ესე ამის საწუთროჲსა დაუდგრომელობაჲ და ზე-ქუე კუეთებაჲ.

იხილე, ვითარ იგლოვს დავით და იტყჳს: „ვაჲ მე, რამეთუ განმიგრძა მე მწირობაჲ ჩემი, დავემკჳდრე მე მყოფთა თანა კედარისათა“, (ფსალმ. 119,5) რომელ არს ბნელი, რამეთუ კედარი ბნელად გამოითარგმანების. ეხილვა გემოჲ ნათლისაჲ მის, რომლისაგან გამოვეჴუენით, ამისთჳს ამას საწუთროსა მწირობად სახელ-სდვა და სამკჳდრებელად ბნელისა და იგლოვდა განგრძობისა მისისათჳს. ისმინეთ კუალად პავლესიცა, რამეთუ იტყჳს: „ვკუნესითო და ვიგლოვთ, რამეთუ საყოფელი იგი ჩუენი ზეცით გამო შემოსად გუსურის, რომელი-იგი შე-თუ-ვიმოსოთ, არა შიშუელ ვიპოვნეთ, და რომელნი-ესეღა ვართ საყოფელსა ამას, ვკუნესით და გჳმძიმს, ვიდრემდის დაინთქას მოკუდავი იგი ცხორებისაგან“. (შდრ. 2 კორ. 5,2-4)

ჰხედავა, ვითარ სამარადისოსა გლოასა შინა იყვნეს წმიდანი ჴსენები-თა მიუთხრობელისა მის კეთილისაჲთა, რომლისაგან გამოვვარდით? ამის-თჳსცა ნეტარებასა მას და ნუგეშინის-ცემასა ქრისტესმიერსა მიემთხჳნეს. ხოლო ჩუენ, უგულისხმოთა ამათ და ზრქელთა გონებითა, რომელნი-ესე მსგავს ვართ ბნელსა შინა შობილისა მის და...