თარგმანი: ვინაჲთგან ზემო თქუა, ვითარმედ: "მოჰკუედით ქრისტეს თანა", აწ შეუდგენს, ვითარმედ: "აღსდეგით ქრისტეს თანა", რამეთუ მის თანა მომკუდართაჲ უეჭუელ არს მის თანა აღდგომაჲ. ხოლო იხილე, ვითარ არა კმა-იყოფს ჩუენთჳს აღდგომასა ქრისტეს თანა, მის თანა სიკუდილითა ნათლისღებისა მიერ, არამედ რაჲთა შემდგომად ნათლისღებისა ვისწრაფოთ მოგებად კეთილთა საქმეთა, რომელ არს არარას ძიებაჲ სოფლიოსა და წარმავალსა, არამედ ზეცისასა და წარუვალსა, და რაჲთა არა დავსცხრეთ სრბისაგან მოღუაწებისა, ვიდრემდის, ქრისტეს თანა აღდგომილნი ნათლისღებითა, მის თანავე დავსხდეთ მარჯუენით ღმრთისა, რამეთუ სადაცა თავი იყოს, უეჭუელად მუნვე საძიებელ არს შეკრებაჲ ყოველთა ასოთა გუამისათაჲ. ხოლო ესე მაშინ მოგუემადლების, რაჟამს ამიერ ქუეყანასა ზედა მყოფნი ესოდენ ზეშთა ვექმნენით ზრუნვათა სოფლისათა, ვითარცა ზეცას მყოფნი შორიელად დახედვენ ქუეყანისათა.
კოლასელთა მიმართ 3:1
...საც არაფრის საჭიროება არ აქვს, ჩვენგან არაფერს ითხოვს, სიტყვიერი მადლიერების გარდა; ხოლო სიტყვიერ მადლიერებასაც არა იმიტომ ითხოვს, რომ თავად საჭიროებს მას, არამედ, რათა გვასწავლოს სიკეთის მიმნიჭებლის მიმართ მადლიერნი ვიყოთ. სწორედ ამიტომ პავლეც კოლასელთა მიმართ წერდა რა, ამბობდა: "მადლის მიმცემელ იყვენით" (). მართლაც, ჩვენგან უფალი არაფერს ისე მოითხოვს, როგორც ამ სათნოებას. ნუ ვიქნებით უმადურნი და, საქმით ვიღებთ რა ქველმოქმედებას, ნუ დავიზარებთ სიტყვით მადლობის აღვლენას უფლისადმი, რადგან ამის სარგებელი ჩვენვე გვიბრუნდება. თუ წინანდელი ღვთის მოწყალებისთვის მადლიერნი ვართ, ამით ჩვენთვის საიმედო საშუალებას ვიძენთ კიდევ უფრო დიდის მისაღებად. მხოლოდ, გთხოვთ, თუ შესაძლებელია, ყოველდღე და ყოველ ჟამს ვიფიქროთ არა მხოლოდ იმ საერთო ქველმოქმედებაზე, რომელიც ყოველივეს შემოქმედმა მთელ ადამიანთა მოდგმას გაუწია, არამედ კერძო ქველმოქმედებაზეც, რომელიც თითოეულ ჩვენგანს ეძლევა.
რას ვამბობ — კერძოზე და თითოეულ ჩვენგანს ბოძებულზე? იმისთვისაც უნდა ვმადლობდეთ, რაც ჩვენდა უცნობლად ვიღებთ. ჩვენს ცხონებაზე მზრუნველი უფალი ჩვენ ბევრ ისეთ ქველმოქმედებას გვიწევს, რომელიც ჩვენ არც კი ვიცით — ხშირად საფრთხეებისგან გვიხსნის და სხვა მოწყალებასაც გვიწევს. ის კაც...
...ცა მათთა ვერ წინააღუდგებოდით? არა გესმისა მოციქულისაჲ, რასა იტყჳს, ვითარმედ: „მზა იყვენით სიტყჳს-მიგებად ყოველთა, რომელნი ეძიებდენ თქუენგან სიტყუასა სასოებისათჳს თქუენისა“? და კუალად იტყჳს, ვითარმედ: „სიტყუაჲ ქრისტესი დამკჳდრებულ იყავნ მდიდრად თქუენ შორის“. არამედ რასა იტყჳან უგუნურნი, ვითარმედ: წერილ არს, ვითარმედ: „სული წრფელი კურთხეულ არს“, და „რომელი ვიდოდის სიწრფოებით, ვალს იგი სასოებით“? რამეთუ ესე არს ყოველთა ბოროტთა მიზეზი, რომელ წამებასაცა წერილთასა არა კეთილსა ზედა იჴმარებენ მრავალნი, რამეთუ არა თუ უსწავლელთა და უგუნურთა აკურთხევს წერილი, არამედ მას, რომლისა თანა უკეთურებაჲ არა იყოს. თუ არა, უკუეთუმცა ესრეთ იყო, ვითარ იგინი იტყჳან, ამაო იყომცა სიტყუაჲ იგი, რომელი იტყჳს: „იყვენით ბრძენ, ვითარცა გუელნი, და უმანკო, ვითარცა ტრედნი“. ხოლო ჩუენ, რომელთა არცა ერთი რაჲ კეთილი წარგჳმართებია, ვითარ ვთქუათ ესე სიტყუაჲ, თუ წრფელნი ვართ, რომელნი-ესე უუბადრუკეს ვართ ყოველთასა, მაბრალობელ ურთიერთას და ბრალთა ჩუენთა არა განმამართ...
.... კაცად-კაცადი უკუე, აღდგეს რაჲ ტაბლისაგან, ამათ სიტყუათა იტყოდენ გულისჴმის-ყოფით: „კურთხეულ ხარ შენ, ღმერთო“. რამეთუ ესე მოციქულისა მიერ განწესებულ არს, რომელი იტყჳს: „ყოველსავე, რასაცა ვიქმოდით სიტყჳთ გინა საქმით, სახელითა უფლისა ჩუენისა იესუ ქრისტესითა ვიქმოდით და ვჰმადლობდეთ ღმერთსა და მამასა მის მიერ“.
ხოლო მადლობაჲ იგი არა მის ოდენ დღისათჳს აღესრულების, რომელსა შინა ვიყვნეთ, არამედ ყოვლისავე ცხორებისა ჩუენისათჳს, რამეთუ ესრეთ იტყჳს გალობაჲ იგი: „რომელმან გამომზარდე მე სიყრმით ჩემითგან“.
და ესეცა სწავლაჲ არს ფრიადისა გულისჴმის-ყოფისაჲ, ვითარმცა იტყოდა, ვითარმედ: არა ჯერ-არს ზრუნვაჲ, ვინაჲთგან ღმერთი არს მზრდელი და მოღუაწე ჩუენდა. უკუეთუმცა მეფემან უქადა ვის მარადღე სამეუფოთა საგანძურთაგან მიცემად საზრდელისა, არამცა უზრუნველ იყოა იგი მინდობითა სიტყუასა მას მეფისასა? რავდენ უფროჲსად ჩუენ გჳღირს უზრუნველობაჲ, რომელთა-ესე ღმერთი მოგუცემს დღითი-დღედსა საზრდელსა. რამეთუ ამისთჳს მოღუაწენი იგი ესრეთ გალობენ, რაჲთა თავთაცა თჳსთა და მოწაფეთაცა მოძღურებისა მათისათა ასწაონ დატევებად ყოვლისავე სოფლიოჲსა ზრუნვისა. და რაჲთა სცნათ, ვითარმედ არა თავთა თჳსთათჳს ხოლო შესწირვენ მადლობასა მას, არამედ ყოვლისა სოფლისათჳს, ამისთჳს იტყჳან: „რომელმა...