ჰრომაელთა მიმართ 2:23

თარგმანი: იქადიო შჯულითა და იტყჳ თუ — ჩუენ პატივ-გუცა ღმერთმან უფროჲს ყოველთასა და მოგუცა შჯული; ხოლო ვინაჲთგან შჯულისათჳს იქადი, რად გარდააჰჴდები სიტყუათა მისთა, და შმურაცხ-ჰყოფ ღმერთსა მისითა გარდასლვითა?

...იპარავ;“** (რომ 2:22). „რომელსა გძაგან კერპნი, საკურთხეველსა სძარცუავ;“ (რომ 2:22). „რომელი შჯულითა იქადი, გარდასლვითა მაგით შჯულისაჲთა ღმერთსა შეურაცხ-ჰყოფ?“ (რომ 2:23). ამიტომ საკუთარ თავზეც ამბობდა, რომ ეშინოდა: „ნუუკუე სხუათა უქადაგებდე და მე გამოუცდელ ვიყო.“ (1 კორ 9:27) ამით იგი ამხობდა მათ ამპარტავნებას, ვინც სიტყვის სწავლებას დიდ რამედ მიიჩნევს, თვითონ კი სათნოებისგან დაცარიელებულია.

ამ სიტყვას იგი სხვაგვარადაც იყენებს, როცა იუდეველებს მიმართავს და ამბობს: „რამეთუ წარმართთა, რომელთა შჯული არა აქუნ, და ბუნებითსა მას შჯულსა ჰყოფდეს; ამათ რამეთუ შჯულ არა აქუს, თავისა თჳსისათჳს შჯულ არიან:“ (რომ 2:14). და კვლავ: „რამეთუ არა მსმენელნი შჯულისანი განმართლდნენ წინაშე ღმრთისა, არამედ მყოფელნი შჯულისანი განმართლდენ.“ (რომ 2:13)....