ებრაელთა მიმართ 11:37

...მთ 16:26) ხოლო რათა ისწავლო, რომ მთელი სოფელიც კი არ არის სულის საფასური, მოისმინე, რას ამბობს პავლე სხვა წმინდანებზე: „იქცეოდეს ხალენებითა და თხის ტყავებითა ნაკლულევანნი, ჭირვეულნი, ძჳრ-ხილულნი, რომელთა ღირსვე არა იყო სოფელი ესე“ (ებრ 11:37–38). რადგან სოფელიც სულისათვის არის. როგორც მამა არ აირჩევდა სახლს შვილის ნაცვლად, ასევე არც ღმერთი აირჩევდა სოფელს სულის ნაცვლად; არამედ საქმეები და კეთილი ღვაწლი გვჭირდება. გსურს გაიგო, რა დიდია ჩვენი სულების ფასი? როცა მხოლოდშობილი სულის გამოხსნას აპირებდა, ფასად არც სოფელი დადო, არც ადამიანი, არც მიწა, არც ზღვა, არამედ თავისი პატიოსანი სისხლი.

ამიტომ პავლეც ამბობდა: „სასყიდლით საყიდულ ხართ, ნუ იქმნებით მონა კაცთა.“ (1 კორ 7:23) ხედავ საფასურის სიდიადეს? მაშ, როცა ასეთი საფასურით ნაყიდ სულს დაღუპავ, შემდეგ შენ როგორ შეძ...

...ობით იღუპებოდა. ხედავ უფლის კაცთმოყვარეობას — როგორ პატივს სცემს სათნოებით ბრწყინავ ადამიანებს, როგორ ამჯობინებს მათ და უპირისპირებს დანარჩენ ადამიანთა მთელ სიმრავლეს? ამიტომ პავლემაც თქვა: „იქცეოდეს ხალენებითა და თხის ტყავებითა ნაკლულევანნი, ჭირვეულნი, ძჳრ-ხილულნი, რომელთა ღირსვე არა იყო სოფელი ესე" (ებრ 11:37-38). მთელი ეს ქვეყანა, ამბობს, მთელი ქვეყნიერებითურთ, არ არის თანაბარი მათთან, ვინც ღვთისთვის ატარებს ცხოვრებას ჭირში, ძალადობაში, სიშიშვლეში, მოხეტიალეობაში ან გამოქვაბულებში.

6. სარეფთელი ქვრივის სტუმართმოყვარეობა

მაშ, საყვარელო, როცა დაინახავ ადამიანს, რომელიც გარეგნულად ღარიბულ ტანსაცმელშია, მაგრამ შინაგანად სათნოებით შემოსილი, ნუ შეურაცხყოფ მას გარეგნობის გამო, არამედ სულიერ სიმდიდრესა და შინაგან ნათელს დააკვირდი, და მაშინ ყოველი მხრიდან ბრწყინავ სათნოებას იხილავ მასში. ასეთი იყო ნეტარი ელია: მას მხოლოდ ერთი ხალენი ჰქონდა; მაგრამ მის ხალენში ელიას საჭიროებდა პორფირით შემოსილი აქააბიც. ხედავ ამიტომ აქააბის სიღარიბეს და ელიას სიმდიდრეს? შეხედე, რა განსხვავებაა მათ ძალაშიც: ელიას ხალენმა ცა დახშო, წვიმის ნაკადები შეაჩერა; და წინასწარმეტყველის ერთი სიტყვა იყო თითქოს ცის ბორკილი, ისე, რომ სამი წლისა და ექვსი თვის განმავლობაში...

...უდინეს ჴორცნი ყოველთა ვნებათა თანა მისთა, და ესენიცა ახოვნად ეწყვნეს ბოროტსა მას მძლავრსა, სოფლისმპყრობელსა მას ბნელისასა. იქცეოდეს შიშუელნი, მშიერნი და წყურიელნი, „ნაკლულევანნი, ჭირვეულნი, ძჳრხილულნი, რომელთა ღირსვე არა იყო სოფელი ესე, უდაბნოთა ზედა შეცთომილნი, მთათა და ქუაბთა და ჴურელთა ქუეყანისათა“. (ებრ. 11,37-38) და ესრეთ პოეს მათ გზაჲ იგი ცხორებისაჲ და კარი სასუფეველისაჲ. მცირედითა შრომითა ყოველნივე საუკუნენი საშუებლად მოიყიდნეს და ათასწილად მოიღეს სასყიდელი შრომათა მათთაჲ ღმრთისა მიერ.

ვინ არა სურვიელ იყოს, ანუ ვინ არა ჰბაძვიდეს კეთილსა მას და გონიერსა ვაჭრობასა მათსა? ჭეშმარიტად იწროჲსაგან ბჭისა შევიდეს ცხორებად საუკუნოდ.

არამედ ეჰა უბადრუკებაჲ მრავალთაჲ, ეჰა უგუნურებაჲ და სიცოფე! ვითარ აღირჩევენ ბჭესა მას და გზასა ვრცელსა, რაჲთა წუთერთ ფართოებასა შინა იყვნენ და საუკუნოდ - იწროებასა. ხოლო ჩუენ ნუმცა ვჰბა-ძავთ ვერაგობასა მას მრავალთასა, ნუცა გუწადის წარმავალი ესე და ცუდი ფართოებაჲ, არამედ მცირედნი იგი შევიყუარნეთ, საჭიროჲსა მის გზისა მავალნი, და მათსა მას სიბრძნესა და გონიერებასა მივემსგავსნეთ და ყოვლითურთ შემოვიკრიბნეთ გონებანი ჩუენნი შესლვად იწროსა მას ბჭესა ცხორებისასა, რამეთუ არა ხოლო თუ იწროჲ არს ბჭე მცირედ ჟამითა ამით იწროებით...