ებრაელთა მიმართ 11:16

...ამჟამინდელ ცხოვრებაში მდგმურები ვართ.

ამიტომ ძველებიც ამას აღიარებდნენ და სწორედ ამის გამო იყვნენ განსაკუთრებით საკვირველნი. ამასვე ცხადყოფდა პავლეც, როცა წერდა: „ამისთჳსცა არა სირცხჳლ-უჩნს მათი ღმერთსა სახელის-დებად მათდა ღმრთად“ (ებრ 11:16). რომელი მიზეზით, მითხარი? იმით, რომ „აღიარეს, რამეთუ სტუმარ და წარმავალ არიან იგინი ქუყანასა ზედა“ (ებრ 11:13). ეს არის ყოველი სათნოების ფესვი და საფუძველი. რადგან ვინც აქაურისთვის უცხოა, ზეციურის მოქალაქე იქნება. ვინც აქაურისთვის უცხოა, იგი ახლანდელზე არ მიჯაჭვდება; არც სახლზე იზრუნებს, არც ფულზე, არც საზრდოზე და არც სხვა მსგავს რამეზე; არამედ, როგორც უცხო ქვეყანაში მცხოვრებნი ყველაფერს აკეთებენ და ყოველ საქმეს სამშობლოში დაბრუნებისთვის წარმართავენ და ყოველდღე ჩქარობენ, რომ დაბრუნების დღე იხილონ, ასევე მომავალ სიკეთეთა მოყვარულიც არც ახლანდელი სამწუხაროებით დამდაბლდება და არც კეთილდღეობით აღიმაღლებს თავს, არამედ ორივეს ჩაუვლის, როგორც...

...ასწავლოს გზა, რომლითაც შეუძლია ამგვარი პირველობით დატკბეს. რა არის ეს? ის, რომ მეუფე მონათა სახელით იწოდება. ამიტომაც ამბობდა: „ამისთჳსცა არა სირცხჳლ-უჩნს მათი ღმერთსა სახელის-დებად მათდა ღმრთად“ (ებრ 11:16). და როგორ იწოდებოდა იგი მათ ღმერთად? როცა ამბობდა: „მე ვარ ღმერთი აბრაჰამისი და ღმერთი ისაკისი და ღმერთი იაკობისი“ (მათ 22:32; შდრ. გამ 3:6). შემდეგ კი ამგვარი სახელდების მიზეზიც ზემოთ დაასახელა და თქვა: „მოსწყდეს ესე ყოველნი და არღა მოეღო მათ აღნათქუემი იგი, არამედ შორით იხილეს იგი და მოიკითხეს და აღიარეს, რამეთუ სტუმარ და წარმავალ არიან იგინი“ (ებრ 11:13). ეს არის მიზეზი; ამიტომაც დასძინა: „ამისთჳსცა არა სირცხჳლ-უჩნს მათი ღმერთსა სახელის-დებად მათდა ღმრთად“ (ებრ 11:16). რომელ მიზეზს?...

...„მეუფეო ჩემო და ღმერთო ჩემო“ (ფსალმ 5:3). ამას წინასწარმეტყველი განუწყვეტლივ ამბობს; უფრო კი, ეს აბრაამისთვის იყო განსაკუთრებული, როგორც პავლე ამბობს: „ამისთჳსცა არა სირცხჳლ-უჩნს მათი ღმერთსა სახელის-დებად მათდა ღმრთად“ (ებრ 11:16). ეს პატივი ეკლესიამ მიიღო და მხურვალე სიყვარულით მოიპოვა. რადგან უბრალოდ არ უთქვამს: „მეუფე“, არამედ: „მეუფეო ჩემო და ღმერთო ჩემო“ (ფსალმ 5:3), რითაც ეკლესია საკუთარ სიყვარულს აჩვენებდა. შემდეგ იმ მიზეზებსაც ასახელებს, რომელთა გამოც ღირსად მიიჩნევს, რომ ლოცვა შესმენილ იქნეს. რომელია ეს მიზეზები? „რამეთუ შენდამი ვილოცო, უფალო“ (ფსალმ 5:4). ვინ, ამბობს, არ ლოცულობს ღმერთის მიმართ? ბევრი, ერთი მხრივ, ღმერთის მიმართ მლოცველად ჩანს, სინამდვილეში კი ამას ადამიანების წინაშე თავის გამოსაჩენად აკეთებს....

...ან, ყველანი სათნონი, ყველას მიუღიათ ღვთისგან თავიანთი სიმართლის მოწმობა. მათზე ხომ ამბობდა ღმერთი: „მე ვარ... ღმერთი აბრაჰამისი, ღმერთი ისაკისი და ღმერთი იაკობისი" (გამ 3:6). და ნეტარი პავლეც ამბობს: „ამისთჳსცა არა სირცხჳლ-უჩნს მათი ღმერთსა სახელის-დებად მათდა ღმრთად" (ებრ 11:16). ახალ აღთქმაში ბევრჯერ შეიქნენ ქებულნი, ძველ აღთქმაშიც ბევრჯერ განდიდებულნი. ყველა მხრივ სახელგანთქმულნი და ცნობილნი არიან; მიუხედავად ამისა, ყველას ჰყავდა უნაყოფო ცოლები და დიდხანს იყვნენ უშვილოდ.

2. უნაყოფობა — ქალწულისგან შობის წინასახე

ამრიგად, როცა ხედავ ქმარ-ცოლს, სათნოებით მცხოვრებთ, მაგრამ უშვილოთ; როცა ხედავ, რომ ღვთისმოშიშნი არიან და ღვთისმოსაობით ცხოვრობენ, მაგრამ შვილები არ ჰყავთ, ნუ ფიქრობ, რომ ეს ცოდვათა შედეგია. ღვთის განგებულების მრავალი განზრახვა ჩვენთვის უცნობია, მაგრამ ყველაფრისთვის ღმერთს უნდა ვმადლობდეთ, ხოლო უბედურნი მხოლოდ ისინი უნდა მივიჩნიოთ, ვინც მანკიერ ცხოვრებას ეწევა, და არა ისინი, ვინც შვილები ვერ შეიძინა. ღმერთი ხშირად ბევრ რამეს ჩვენდა სასარგებლოდ აწყობს, მაგრამ ჩვენ მოვლენათა მიზეზი არ ვიცით. ამიტომ, ყოველ შემთხვევაში, მის სიბრძნეს განცვიფრებით უნდა მივმართოთ და მის გამოუთქმელ კაცთმოყვარეო...