დაბადებისა 13:15

ხედავ უფლის კაცთმოყვარეობას, როგორ მოაწყობს იგი ყველაფერს ჩვენი ცხონებისთვის? მაშ, როცა იფიქრებ, რომ ღარიბი სიღარიბესთან იბრძვის და შიმშილისგან ილევა შენთვის და შენი სარგებლისთვის, ნუ ჩაუვლი თანალმობის გარეშე, არამედ ერთგული განმგებელი იყავი იმისა, რაც უფლისგან გერწმუნა, რომ ღარიბის საჭიროების დაკმაყოფილებით, თავადაც ზეციდან დიდი კეთილგანწყობის ღირსი გახდე. ადიდე შენი უფალი იმის გამოც, რომ მან შენთვის და შენი ცხონებისთვის დაუშვა ამ ადამიანის სიღარიბეში ცხოვრება, რომ შენ შეძლო იპოვო საშუალება შენი ცოდვების განწმენდისა და უფლისგან გერწმუნებულის კეთილად გამოყენებით იმ ქებას ეღირსო, რომელიც ყოველგვარ სიტყვასა და წარმოდგენას აღემატება, — რადგან გესმის: „კეთილ, მონაო სახიერო და სარწმუნოო! მცირედსა ზედა სარწმუნო იქმენ, მრავალსა ზედა დაგადგინო შენ; შევედ სიხარულსა უფლისა შენისასა" (მათ 25:23). ამის გახსენებით, ღარიბებს როგორც ქველმოქმედებად მივიჩნიოთ, როგორც ისეთ ადამიანებად, რომელთაც შეუძლიათ ცხონების საშუალება მოგვცენ; მოწყალება გულუხვად და ცხელი მოშურნეობით გავუწიოთ, მოწყალების გაცემისას არასდროს...

...წერილი ხშირად „თესლს“ უწოდებს არა იმას, რაც ბუნების მიმდევრობით იშობა, არამედ იმას, რაც სათნოებასთან ზიარებით არის. ამიტომაც პავლე, როცა განმარტავდა სიტყვებს: „ყოველი ქუეყანაჲ, რომელსა შინა ჰხედავ შენ, მიგცე იგი შენ და თესლსა შენსა უკუნისამდე“ (დაბ 13:15), ამბობდა: „რამეთუ არა ყოველნი ისრაჱლისაგანნი ესენი არიან ისრაჱლ“ (რომ 9:6); „არცა არიან ნათესავნი აბრაჰამისნი ყოველნი შვილ“ (რომ 9:7), არამედ „ისაკისგან გეწოდოს შენ ნათესავი“ (რომ 9:7). და კვლავ: „და იკურთხეოდიან შენდა მომართ და ნათესავისა შენისა მომართ ყოველნი ტომნი ქუეყანისანი“ (დაბ 22:18). ხოლო რომ ეს იუდეველებზე არ თქმულა, ამას თვით საქმეები ცხადყოფს: რადგან თვითონ წყევლით სავსენი იყვნენ, სხვებისთვის კურთხევის მიზეზნი როგორ გახდებოდნენ? არამედ ეკლესიაზე ამბობს, რომელიც რწმენაში ზიარების მიხედვით მის თესლად იწოდება. ამგვარ...