2 ტიმოთეს მიმართ 4:8

...ძმანო, მე არა შემირაცხიეს თავი ჩემი წარწევნულად (3,13).

თარგმანი: იხილე სიმდაბლე მისი, რომელსა ზეეტჳრთა სახელი ქრისტესი წინაშე მეფეთა და მთავართა! ვითარ იტყჳს, ვითარმედ: არღა შემირაცხიეს თავი ჩემი წარწევნულად გჳრგჳნსა მას, რომლისათჳს დასასრულსა ცხორებისსა იტყჳს: "ამიერითგან მიმელის მე სიმართლისა იგი გჳრგჳნი" (2 ტიმ. 4:8). ხოლო უკუეთუ პავლე იტყჳს ვერ მიწევნასა, ვინ კაცთაგანმან სხუამან იკადროს თქუმად, ვითარმედ: მიწევნულ ვარ.

მოციქულისაჲ: ხოლო ერთი ესე: უკუანასა მას დავივიწყებ და წინასა მას მივსწუდები, და კრძალულებით ვსდევ გჳრგჳნსა მას ზეცისა ჩინებისა ღმრთისასა ქრისტე იესუჲს მიერ (3,13-14).

თარგმანი: იხილე და კეთილიდ ისწავე მოუწყინებელი და აღუზუავებელი მოქმედებაჲ სათნოებისაჲ ყოვლად ბრძენთა ამათგან სიტყუათა მოციქულისათა, რამეთუ ერთი ოდენ ესე არს გზაჲ, რაჲთა გარდასრულთა შრომათა დაივიწყებდეს კაცი და წინამდებარისა მიმართ რბიოდის მოღუაწებისა, რაჲთა ესრეთ აღუზუავებელ იყოს გარდასრულთათჳს, და სიმდაბლისა მიერ მოიზიდოს თანა-შეწევნაჲ ღმრთისაჲ, მიწდომად წინამდებარესა მისდა გჳრგჳნსა, რომელსა ნუ ვითარცა მახლობელსა ნელიად სლვით, არამედ ვითარცა ფრიად შორიელსა კრძალულებით სრბითა მარჯულ და მარცხლ მიუდრეკელითა სდევდეს და ნუ ოდეს დაავიწყდების იგი, ვითარცა სამარ...

...პეტრეს: „მიგცნე შენ კლიტენი სასუფეველისანი“, (მათ. 16,19) და პავლე მასვე მოასწავებს და იტყჳს: „ამიერითგან მიმელის მე სიმართლისა იგი გჳრგჳნი, რომელ მომცეს მე უფალმან მას დღესა შინა, მართალმან მსაჯულმან; არა ხოლო თუ მე, არამედ ყოველთა, რომელთა შეიყუარეს გამოჩინებაჲ მისი“. (2 ტიმ. 4,8) და იგი განარჩევს მარჯუენეთა და მარცხენეთა და მიაგებს კაცად-კაცადსა საქმე-თა მათთაებრ. და „ყოველივე მის მიერ იქმნა, და თჳნიერ მისა არცა ერთი რაჲ იქმნა, რაოდენი-რაჲ იქმნა“. (იოან. 1,3) გარნა აწ ესრეთ განაწესა სიტყუაჲ თჳსი, რაჲთა არცა შეაწუხნეს კეთილნი იგი ძმანი, არცა დაუტევნეს უმეცრებით ცთომასა შინა, არამედ აუწყა, ვითარმედ არა აწ არს გამოჩინებაჲ სასუფეველისა ცათაჲსაჲ, და ვითარმედ შემსგავსებულად საქმეთა მიიღებს კაცად-კაცადი სასყიდელსა მას დღესა შინა.

ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „ვითარცა ესმა ესე ათთა მათ, განრისხნეს ორთა მათ ძმათათჳს“ (20,24).

თ ა რ გ მ ა ნ ი: ვიდრემდის ქრისტე პატივ-სცემდა მათ უფროჲს ყოველ-თა, დაღაცათუ გონებით უმძიმდა სხუათა მათ, არამედ დუმნეს და არას იტყოდეს, რამეთუ ეშინოდა უფლისაგან და ჰრცხუენოდა; და პეტრესცა მიმართ კაცობრივი რაჲმე შეემთხჳა მათ, ოდეს-იგი ხარკისა მიცემაჲ უბრძანა, გარნ...