2 ტიმოთეს მიმართ 4:6

„ყოველი წიგნი ღმრთივ სულიერი და სარგებელი სამოძღურებელად არს და სამხილებელად და განსამართლებელად და სასწავლელად სიმართლისა, რაჲთა აწვე იყოს ღმრთისა იგი კაცი, ყოვლისა მიმართ საქმისა კეთილისა განმტკიცებულ“ (2 ტიმ 3:16–17).

1. საღმრთო წერილი და მოციქულის აღსასრულის ნუგეში

ყოველი მხრიდან მრავალი შეგონება და ნუგეში რომ მისცა, ბოლოს საღმრთო წერილთაგან მომდინარე ნუგეშსაც დასძენს, რომელიც უფრო სრულყოფილია; და სამართლიანადაც იძლევა ამდენ შეგონებას, რადგან დიდი და სამწუხარო რამ უნდა ეთქვა. რადგან თუ ელისემ, რომელიც მასწავლებელთან უკანასკნელ ამოსუნთქვამდე იყო და მას სიკვდილის ჟამს მომაკვდავად ხედავდა, თავისი სამოსელი შემოიხია, რას ფიქრობ, რა დაემართებოდა მას, ვინც მასწავლებელს ასე უყვარდა და თვითონაც ასე უყვარდა მასწავლებელი, როდესაც ესმოდა, რომ მასწავლებელი კვდებოდა და რომ მისი სიკვდილისწინა ჟამითაც ვერ ისარგებლა, რაც ჩვეულებრივ ყველაზე მეტად ამწუხრებს? რადგან გარდასული დროისათვის ისეთ...

...და: „მო-რაჲ-ხჳდოდი, მოიღე და წიგნებიცა იგი, უფროჲსღა წიგნის ტყავები“ (2 ტიმ 4:13). მეჩვენება კი, რომ ეს ეპისტოლე მისი ცხოვრების ბოლოს არის დაწერილი; რადგან, ამბობს: „რამეთუ მე აწ ესერა შევიწირვი“ (2 ტიმ 4:6), და კვლავ: „პირველსა მას სიტყჳს-გებასა ჩემსა არავინ თანა-დამიდგა მე“ (2 ტიმ 4:16).

ამ ყოველივეს ასწორებს რა, ნუგეშსაც საკუთარი განსაცდელებიდან იწყებს და ამბობს: „პავლე, მოციქული ქრისტე იესუჲსი ნებითა ღმრთისაჲთა, აღთქუმისა მისებრ ცხორებისა ქრისტე იესუჲს მიერ“ (2 ტიმ 1:1). მაშინვე, შესავლიდანვე, აღამაღლა ტიმოთეს სული. ნუ მეუბნები აქაურ საფრთხეებზე, ამბობს; სწორედ ისინი გვიშობენ საუკუნო სიცოცხლეს, სადაც ასეთი არაფერი არის, სადაც გაიქცა ტკივილი, მწუხარება და კვნესა. რადგან ამისთვის კი არ გაგვხადა მოციქულებად, რომ მხოლოდ საფრთხეში ვყოფილიყავით, ამბობს, არამედ იმისთვისაც, რომ მოვკვდეთ და ასეთი რამ დავი...

...ავარდა. ნერონს ლომს უწოდებს მისი მეფობის მხეცურობის, ძლიერებისა და შეუპოვრობის გამო. და ამბობს: უფალმა მიხსნა და კვლავ მიხსნის. თუ კვლავ მიხსნის, როგორღა ამბობდა: „რამეთუ მე აწ ესერა შევიწირვი“ (2 ტიმ 4:6)? მაგრამ სიტყვას დაუკვირდი. ამბობს: „განვერი პირისაგან ლომისა“ (2 ტიმ 4:17); და კვლავ: მიხსნის, მაგრამ უკვე არა პირისაგან; მაშ, რისგან? ყოველი ბოროტი საქმისგან.

მაშინ მან საფრთხეთაგან გამომგლიჯა, ხოლო რადგან სახარებისთვის საკმარისი უკვე მოხდა, კვლავ მიხსნის ყოველი ცოდვისაგან, ესე იგი, არ დაუშვებს, რომ მსჯავრდადებული წავიდე. რადგან ისიც, რომ შეძლო სისხლამდე წინ აღდგომოდა ცოდვას და არ დანებებულიყო, სხვა ლომისგან, ეშმაკისგან, ხსნაა. ასე რომ, ეს ხსნა პირვანდელზე უფრო დიდია მაშინაც კი, როცა პავლე თითქოს გაცემულად ჩანს. **„და მაც...