2 ტიმოთეს მიმართ 4:15

„ისწრაფე ჩემდა მოსლვად ადრე, რამეთუ დიმა დამიტევა მე და შეიყუარა სოფელი ესე და წარვიდა თესალონიკედ, კრისტე - გალატიად, ტიტე - დალმატიად, ლუკა არს მარტოჲ ჩემ თანა. მარკოზ აღადგინე და მოიყვანე შენ თანა, რამეთუ საჴმარ არს იგი ჩემდა მსახურებასა. ტჳქიკოს წარავლინე ეფესოდ. ფელონი, რომელ დაუტევე ტროადას კარპოსს თანა, მო-რაჲ-ხჳდოდი, მოიღე და წიგნებიცა იგი, უფროჲსღა წიგნის ტყავები.“ (2 ტიმ 4:9–13).

1. პავლეს მარტოობა და ტიმოთეს მოწოდება

ღირს გამოკვლევა, როგორ მოუწოდებს ტიმოთეს თავისთან, თუკი მას ეკლესია და მთელი ერი ჰქონდა მინდობილი. ეს საქმე უგუნურება არ ყოფილა, რადგან თვით პავლეც მზად იყო ტიმოთესთან მისასვლელად; მოისმინე, რას ამბობს: „ხოლო უკუეთუ ვყოვნო, რაჲთა უწყოდი, ვითარ-იგი ჯერ-არს სახლსა შინა ღმრთისასა სლვაჲ“ (1 ტიმ 3:15). მაგრამ რის გამო? დიდმა აუცილებლობამ შეიპყრო და უკვე აღარ იყო თავისი გამგზავრების...

...). აქ, მგონია, საფრთხეებზე კი არ მიანიშნებს, არამედ მათზე, ვინც პავლეს სიტყვას ეწინააღმდეგება და აფერხებს, როგორც იყო ჰიმენეოსი, როგორც ალექსანდრე მჭედელი. რამეთუ, როგორც ამბობს, „რამეთუ ფრიად წინა-აღუდგა იგი ჩუენთა სიტყუათა." (2 ტიმ 4:15); თითქოს ვინმე მამობრივ წილხვედრზე ამბობდეს, რომ ყველას როდი ერგება სამეფო კარზე მსახურება; ასევე პავლეც ამბობს, რომ იმ ბოროტთაგან, რომელთაგანაც გათავისუფლება სურს, არიან ისეთები, ვისაც ურწმუნოება ერგო.

ამას რომ ამბობს, თან თესალონიკელებსაც ამხნევებს. მაშასადამე, დიდნი ყოფილან, თუკი ესოდენი კადნიერება აქვთ, რომ მოძღვარიც კი შეუძლიათ საფრთხეებისგან გაათავისუფლონ და ქადაგება გაუადვილონ. ამიტომ ჩვენც იმავეს გეუბნებით თქვენ. ნურავინ ჩაგვითვლის ამას უგუნურებად; ნურავინ თქვენგანი გადამეტებული თავმდაბლობით მოგვაკლებს ესოდენ დიდ დახმარებას. რამეთუ ამას იმავე განზრახვით არ ვამბობთ, რა განზრახვითაც პავლე ამბობდა: ის ამ...