2 კორინთელთა მიმართ 6:1

თარგმანი: უსაკუთრეს არს ესრეთ, ვითარმედ: თანა-მოქმედ ვართ და გლოცავთ; ესე იგი არს, ვითარმედ ესე ყოველი, რომელი პირველ წარმოვთქუ, ყო ღმერთმან თქუენთჳს ძისა მიერ თჳსისა, და ჩუენ მის თანა მოქმედ ვართ, რომლისა-იგი სასწრაფო არს ცხორებაჲ თქუენი, და თქუენ გლოცავთ, ვითარცა მოციქულნი და ქადაგნი მისნი, რაჲთა არა ცუდ ჰყოთ სიმდიდრე მადლთა მისთაჲ, რამეთუ სარწმუნოებისა მიერ ცხოვნებულთა და დაგებულთა ღმრთისათაჲ კუალად პირველთავე შინა ყოფაჲ საქმეთა, განმარისხებელთა მისთა, არღარად სხუად სახელ-იდების, თჳნიერ ცუდ ყოფად მადლისა მის, რომლისა მიღებაჲ არად სარგებელ ეყოს, რამეთუ მან ცოდვანი მოგჳტევნა, ხოლო უკუეთუ ჩუენ მათვე ვიქმოდით, რად სარგებელ გუეყო მოტევებაჲ იგი!

...ნ. ცაში მკვიდრად კი იმიტომ იწოდება, არა თითქოს ადგილით იყოს შემოფარგლული, შორს იყოს ასეთი რამ, რადგან თავადვე ავსებს ყოველივეს, არამედ იმიტომ, რომ უფრო მეტად იქაურ ძალებში განისვენებს; ვინაიდან ადამიანებშიც ითქმის, რომ მკვიდრობს: „დავიმკჳდრო და ვიქცეოდი მათ შორის“ (2 კორ 6:16). ამრიგად, ბარბაროსთა ქვეყანაში ყოფნისას არამცირე სწავლებანი მიიღეს: როგორც ყოველივე ამქვეყნიურისგან განცალკევება, ისე ცხადად ცოდნა იმისა, რომ ღმერთი, სადაც კი მოუხმობენ, ადვილად ყურად იღებს. რადგან ახალი ცხოვრების წესის სხივი უკვე ამობრწყინებას აპირებდა, წინასწარმეტყველი იწყებს მომავალთა წინასწარ აჟღერებას და ადგილთა დაცვით წესს ნელ-ნელა, თითქოს მინიშნებებით, აუქმებს: „აჰა, ესერა, ვითარცა თუალნი მონათანი, ჴელთა მიმართ უფალთა მათთასა და ვითარცა თუალნი მჴევალისანი, ჴელთა მიმართ დედოფლისა თჳსისათა, ეგრეთცა თუალნი ჩემნი, უფლისა მიმართ, ღმრთისა ჩუენისა, ვიდრემდის შემიწყალნეს ჩუენ.“ (ფსალმ 122:2). აქაც კვლავ იხილე ღვთისმოშიშების გაძლიერება: ისინი მხოლოდ მცირე ხნით კი არ სასოებენ, არა...

...ბი. რადგან მქონებელნი, როცა ფლობას განუდგებოდნენ, ამგვარად მიჰქონდათ იგი მოციქულებთან: თვითონ აქცევდნენ მათ ფულად და განაწილებას კი იმათ ხელმწიფებას ანდობდნენ. ამიტომ ამბობდა პავლე: „ვითარცა არარაჲ გუაქუს, და ყოველივე გუაქუს“ (2 კორ 6:10). საკვირველი სწორედ ეს არის, რომ ასეთ სიმდიდრეში მყოფნი ქონებაზე მაღლა იდგნენ; რადგან ფულის სიმრავლეც ვერ იპყრობდა მათ. სიმდიდრე სწორედ ეს არის: სიმდიდრე არ გჭირდებოდეს.

„დიდებაჲ და სიმდიდრე სახლსა მისსა“ (ფსალმ 111:3). აქ უკვე განმარტებაც აღარ სჭირდება. რადგან ჰქონდათ დიდება, რომელიც ღვთისაგან არის. ესეც მოჰყვებოდა, საღმრთო სიტყვის თანახმად, რომელიც ამბობს: „ხოლო თქუენ ეძიებდით პირველად სასუფეველსა ღმრთისასა და სიმართლესა მისსა, და ესე ყოველი შეგეძინოს თქუენ“ (მათ 6:33). მართლაც, რა ი...

...რდება, რადგან საზრდოსთვის ხელებიც ჰყოფნის; როგორც ამბობს: „საჴმარსა მას ჩემსა და რომელნი იყვნეს ჩემ თანა, ჴელნი ესე ჩემნი ჰმსახურებდეს“ (საქმ 20:34). ამას ის ამბობდა, ვინც ამბობდა: „ვითარცა არარაჲ გუაქუს, და ყოველივე გუაქუს“ (2 კორ 6:10); ის, ვინც ლისტრაში მცხოვრებთა მიერ ღმერთად იქნა მიჩნეული.

თუ გინდა, ამქვეყნიურ სიკეთეებს ეწიო, ზეცა ეძებე; თუ გინდა აქაურითაც დატკბე, აქაურიც არად ჩააგდე. რადგან, როგორც ამბობს: „ხოლო თქუენ ეძიებდით პირველად სასუფეველსა ღმრთისასა და სიმართლესა მისსა, და ესე ყოველი შეგეძინოს თქუენ“ (მათ 6:33). რატომ გიკვირს მცირე რამ? რატომ პირდაღებული შეჰყურებ იმას, რაც სიტყვადაც არ ღირს? როდემდე იქნები ღარიბი? როდემდე იქნები გლახაკი? აღაპყარ მზერა ზეცისკენ, იქაური სიმდიდრე გაიაზრე, ოქრო სასაცილოდ აიგდე, შეიტყვე, რამდენად მცირეა მისი სარგებლ...

...ა უკუეთუ ესე წარვჰმართოთ, მაშინ მოგუცემს მას უხუებით. რამეთუ ვინ არს უბრწყინვალჱს პავლჱსა, რომელი იტყჳს, ვითარმედ: „არა ვეძიებ დიდებასა კაცთასა არცა თქუენგან, არცა სხუათაგან“? (1 თეს. 2,6) ანუ ვინ არს უმდიდრჱს მისა, რომელსა არარაჲ აქუს, და ყოველივე აქუს? (შდრ. 2 კორ. 6,10) რამეთუ, ვითარცა ვთქუ, რაჟამს ვერ გუეუფლებოდიან, მაშინ მონა ჩუენდა იქმნებიან.

და უკუეთუ გუსურის დიდებისათჳს, ვივლტოდით დიდებისაგან, რაჲთა ესრეთ შეუძლოთ შჯულსა ღმრთისასა აღსრულებად, და მივემ-თხჳნეთ აქაცა და მას საუკუნესა დიდებასა, რომელსა ღირსმცა ვართ ყოველნი მიმთხუევად მადლითა და კაცთმოყუარებითა უფლისა ჩუენისა იესუ ქრისტჱსითა, რომლისა მიერ და რომლისა თანა მამასა ჰშუენის დიდებაჲ სულით წმიდითურთ აწ და მარადის და უკუნითი უკუნისამდე, ამენ.