1 კორინთელთა მიმართ 4:15

პავლე მოციქულისა წიგნი კორინთელთა მიმართ პირველი

პავლე, ჩინებული მოციქული იესუ ქრისტესი ნებითა ღმრთისაჲთა (1,1). ჩინებულად სახელის-დებითა თავისა თჳსისაჲთა დასაბამსავე სიტყჳსასა დაამჴობს ყოველსა ზუაობასა კორინთელთასა, ვითარმედ: უკუეთუ თჳთ მე, პავლე, არა თავით თჳსით, არამედ ქრისტეს იესუჲს მიერ ჩინებითა და წოდებითა ჴელთდასხმულ ვარ მადლსა ამას მოციქულებისასა, ვითარ თქუენ თავით თჳსით ჴელთდასხმულ იქმნებით მოძღურად, ანუ რომელთა-ეგე მოძღუარ და წინამძღუარ ქრისტე არს, რაჲსა შეიწყნარებთ მოძღურებასა თჳთმომზრახთა კაცთასა, რომელნი-ეგე არა ნებითა ღმრთისაჲთა გმოძღურიან, არამედ თავით თჳსით? რამეთუ ნებაჲ ღმრთისაჲ ესე არს, რაჲთა ჩემისა მიერ მოციქულებისა გექადაგოს თქუენ.

მოციქულისაჲ: და სოსთენე ძმაჲ (1,1).

თარგმანი: ესე არს გარდამატებულებაჲ პავლეს სიმდაბლისაჲ, რომელ კნინღა და უცნაურსა ვისმე, ვითარცა ყოვლად საცნაურსა, ეგრეთ იზიარებს ებისტოლესა შინა თჳსსა. რამეთუ ესე სოსთენი ოდესმე შესაკრებელის მთავარ ჰურიათა იყო, რომელი-იგი წინა-აღუდგებოდა-ცა პავლეს, წინაშე ღალიონოჲსსა.

მოციქულისაჲ: ეკლესიასა ღმრთისასა, რომელ არს კორინთეს შინა...

თარგმანი: ერისა მიმართ იტყჳს ამას, ვითარმედ დაღაცათუ მრავალნი მოძღუარნი გისხენ თქუენ (რამეთუ მათ სახელ-სდვა მზარდულ), არავე ვის უყუართ თქუენ ჩემებრო, რამეთუ მე ვითარცა მამასა მიყუართ, ხოლო მათ —ვითარცა მზარდულთა. ხოლო საცნაურ არს, ვითარმედ მზარდული მამისაებრ ვერ შემძლებელ არს შეყუარებად.

...აფერი არსებობს. გამოთქმა „ბრძანებით“ უფრო ქმედითია, ვიდრე „ხმობილი“, როგორც ამის სწავლა სხვაგანაც შეიძლება. ამ სიტყვებს — ტიმოთეს, ნამდვილ შვილს — ჰგავს ისიც, რასაც კორინთელებს ეუბნება: „ქრისტე იესუჲს მიერ ... მე გშვენ თქუენ" (1 კორ 4:15), ესე იგი, რწმენაში. ხოლო ზედსართავს „ნამდვილს“ იმიტომ ამატებს, რომ სურს აჩვენოს ტიმოთეს პავლესთან ზედმიწევნითი და სხვებზე აღმატებული მსგავსება; და არა მხოლოდ ეს, არამედ პავლესადმი სიყვარულიცა და დიდი განწყობაც. აჰა, ეს „ში“ კვლავ რწმენას უკავშირდება; რამეთუ პავლე ამბობს: ნამდვილ შვილს რწმენაში. ხედავ, ქებაც რაოდენ დიდია, თუ მას არა მხოლოდ თავის ძეს უწოდებს, არამედ ნამდვილ შვილსაც. „მადლი, წყალობაჲ და მშჳდობაჲ ღმრთისა მიერ მამისა ჩუენისა და ქრისტე იესუჲს მიერ, უფლისა ჩუენისა" (1 ტიმ 1:2).

2. სარწმუნოება ფუჭი ძიებების წინააღმდეგ

რატომაა, რომ სხვა ეპისტოლეებში წყალობა არსად წამოუყენებია წინ, აქ კი...