წინასწარმეტყველება მიქიასი 5:2

...ინი იმისთვისაც განისჯებიან, რომ ჯვარს აცვეს იგი, ვინც ადრე აღიარეს.

5. ხოლო მათ ჰრქუეს მას: ბეთლემს ჰურიასტანისასა, რამეთუ ესრეთ წერილ არს წინასწარმეტყუელისა მიერ. - რომელი წინასწარმეტყველისა? მიქიასი, რამეთუ იგი ამბობს:

6. და შენ, ბეთლემ, ქუეყანაჲ ეგე იუდაჲსი, არასადა უმრწემეს ხარ მთავართა შორის იუდაჲსთა (მიქ. 5,2). - რაკი ეს ქალაქი პატარა იყო, არაფრად აგდებდნენ. ახლა კი, იმის წყალობით, რომ ქრისტე მისგან გამოვიდა, დიდებული გახდა და ამ წმინდა ბეთლემის თაყვანსაცემად ქვეყნის ყოველი კიდიდან მოდიან.

რამეთუ შენგან გამოვიდეს წინამძღუარი. - კარგად თქვა: "გამოვიდეს", და არა "დარჩეს შენთან", რადგან ქრისტე ბეთლემში არც დარჩენილა, არამედ შემდგომად შობისა მისგან გამოვიდა და მეტწილად ნაზარეთში ცხოვრობდა. იუდეველების თქმით, ეს წინასწარმეტყველება ზორობაბელზე იყო ნათქვამი, მაგრამ, ცხადია, ცრუობდნენ; ზორობაბელი ხომ არა ბეთლემში, არამედ ბაბილონში დაიბადა, რადგან სახელი მისი "ზორო" თესლსა და შობას ნიშნავს, "ბაბელი" კი - ბაბილონს ანუ ბაბილონში ჩასახულს თუ შობილს. მაგრამ მათ წინასწარმეტყველებაც ცხადად ამხელს, როცა ამბობს: "გამოსავალნი მისნი დასაბამით დღეთაგან საუკუნოჲსათა" (მიქ. 5.2). სხვას ვისა აქვს "გამოსავალნი დასაბამ...

...ყოველთა; რამეთუ ჰრქუეს რაჲ, ვითარმედ: „ბეთლემს ჰურიასტანისასა“, რამეთუ ესრეთ წერილ არს წინაწარმეტყუელისა მიერ: „და შენ, ბეთლემ, ქუეყანაჲ ეგე იუდაჲსი, არასადმე უმრწემეს ხარ მთავართა შორის იუდაჲსთა, რამეთუ შენგან გამოვიდეს მთავარი, რომელმან დამწყსოს ერი ჩემი ისრაჱლი“, (მათ. 2,6); (მიქ. 5,2) შემდგომი ამისი დაიდუმეს, რამეთუ პატივ-სცემდეს და ესათნოებოდეს ჰეროდეს უმეტეს ჭეშმარიტებისა. ხოლო რაჲ იყო შემდგომი ამის სიტყჳსა? „და გამოსავალნი მისნი დასაბამითგან დღეთაგან საუკუნეთა“. (მიქ. 5,2)

ეძიებენ უკუე ვიეთნიმე და იტყჳან, ვითარმედ: რაჲსათჳს იყო ესე, რომელ ვინაჲთგან წინაჲსწარვე ქადაგებულ იყო წინაწარმეტყუელთა მიერ ბეთლემით გამოჩინებაჲ ქრისტესი, ნაზარეთს იქცეოდა იგი შემდგომად შობისა, და ამის გამო დაიფარვოდა სიტყუაჲ იგი წინაწარმეტყუელისა? არამედ არა ესრეთ არს ესე, რამეთუ ესევითარითა ამით სახითა უფროჲსღა გამოაცხადა სიტყუაჲ წინაწარმეტყუელისაჲ, რომელ-იგი ნაზარეთს მკჳდრ იყო დედაჲ მისი და ჟამსა შობისასა იპოა ბეთლემს; გამოაცხადა, ვითარმედ განგებულებით იქმნა საქმე იგი. ამისთჳსცა არა თუ იშვა რაჲ, მეყსეულად წარვიდა მიერ, არამედ ორმეოცი დღე დაყო ბეთლემს შინა, რაჲთა მისცეს ჟამი გამომეძიებელთა გამოძიება...

...ე.

ხოლო ადგილსა და ჟამსა ამისთჳს იტყჳს, რაჲთა აღგჳჴსენოს წინაწარმეტყუელებაჲ იგი მიქეაჲსი, რომელსა იტყჳს: „და შენ, ბეთლემ, ქუეყანაჲ ეგე იუდაჲსი, არასადმე უმრწემეს ხარ მთავართა შორის იუდაჲსთა, რამე-თუ შენგან გამოვიდეს მთავარი, რომელმან დამწყსოს ერი ჩემი ისრაჱლი“; (მათ. 2,6); (შდრ. მიქ. 5,2) და კუალად წინაწარმეტყუელებაჲ იგი იაკობ მამათმთავრისაჲ, ვითარმედ: „არა მოაკლდეს მთავარი იუდაჲსგან, არცა წინამძღუარი წყვილთაგან მის-თა, ვიდრემდის მოვიდეს, რომლისა-იგი განმზადებულ არს, და არს იგი სასოებაჲ წარმართთაჲ“. (დაბ. 49,10) რამეთუ სიტყუათა ამათ მიერ კეთილად გამოგ-ჳსახა მამათმთავარმან ჟამი იგი კურთხეული ქრისტეს მოსლვისაჲ და წარმართთა შეწყნარებისაჲ.

ხოლო ესეცა ღირს არს ძიებისა, ვითარმედ იხილეს რაჲ მოგუთა ვარსკულავი იგი, სიტყუაჲ მისგან არა ესმა. რაჲ ცნეს, თუ მეუფისა მის ჰურიასტანს შობილისათჳს იქმნა გამოჩინებაჲ მისი? არამედ ესრეთ გულისჴმაყავთ, ვითარმედ ღმერთმან, რომელმან-იგი ვარსკულავი წინამძღურად მისცა, მან შინაგან გულთა მათთა გულისჴმა-უყო საქმე იგი შობისა თჳსისაჲ და აღძრნა სულნი მათნი სურვილად ხილვისა მისისა. ვითარცა-იგი პირველ გულსა კჳროს მეფისასა დაარწმუნა უხილავად განტევებაჲ ტყუეობისა...