წინასწარმეტყველება იერემიასი 9:1

...ი ასეთ თანალმობას იჩენდა. ასე, მოისმენს, რომ ესაია ამბობს: «ამისთჳს ვთქუ: ფლობილ-მყავთ მე, მწარედ ვიტირო. ნუ განსძლიერდებით ნუგეშინის-ცემად ჩემდა, შემუსრვასა ზედა ასულისა ერისა ჩემისასა» (ეს 22:4); იერემია: «ვინ მოსცეს თავსა ჩემსა წყალი და თუალთა ჩემთა წყაროჲ ცრემლთაჲ?» (იერ 9:1); ეზეკიელი: «ვაჲ მე, ადონაჲ უფალო, აღჰჴოც შენ ნეშტთა ისრაჱლისათა» (ეზეკ 9:8); რომ დანიელი ტირის და ამბობს: არარაობამდე დაგვიყვანეს ყველა ხალხში; ამოსი: «შეინანე, უფალო, ამას ზედა» (ამოს 7:3); ამბაკუმი: «რაჲსათჳს მიჩუენენ მე ტკივილნი და შრომანი», და სხვა ადგილას: «და ჰყოფ კაცთა, ვითარცა თევზთა ზღჳსათა» (ამბ 1:3,14); მოისმენს ასევე, რომ უნეტარესი მოსეც ამბობს: «უკუეთუ არა, აღმჴოცე მეცა წიგნსა მისგან, რომელსა დამწერე» (გამ 32:32); იგივე, როცა ღმერთმა აღუთქვა, მრავალრიცხოვანი ხალხის ბელადად გახდომა და უთხრა: «და აწ მიტევე მე... და აღვჴოცნე იგინი და გყო შენ ნათესავად დიდად» (გამ 32:10), არც ამას დაეთანხმა, არამედ ისურვა ებრაელთა...

...არცა ყო ქრისტემან, რაჟამს ფრიადი ასწავა იერუსალჱმელთა, და ვითარცა არას ისმენდეს, მაშინ ცრემლოოდა მათთჳს, ვითარცა წინაჲსწარმეტყუელნიცა იქმოდეს, და ეგრეთვე ჩუენცა ვიქმთ აწ, რამეთუ ჟამი გოდებისა და ტირილისაჲ არს. კეთილ არს აწცა თქუმად, ვითარმედ: „მოუწოდეთ მტირალთა და ბრძენთა მიმართ წარავლინეთ, და იტყოდიან“, (შდრ. იერ. 9,17) ნუუკუე ესრეთ შეუძლოთ განკურნებად სენსა მას ბრწყინვალეთა ტაძართა მაშენებელთასა, რომელნი მოიგებენ აგარაკთა ტაცებით.

კეთილ არს მათთჳს გლოვაჲ, არამედ შემეწიენით ჩუენ თქუენცა, რომელნი მათ მიერ ვნებულნი ხართ, იგლოვდით, დასთხიენით ცრემლნი, არამედ რაჟამს იგლოვდეთ, მათთჳს იგლოვდით, რამეთუ არა თქუენდა უვნიეს, არამედ თჳსთა თავთადა, რამეთუ თქუენ უკუეთუ მადლობით შეიწყნაროთ მათმიერი ჭირვებაჲ, მოიგოთ სასუფეველი ცათაჲ, ხოლო მათ - გეჰენიაჲ ცეცხლისაჲ. ვიგლოვდეთ მათთჳს წერილთაგან გლოვი-თა მით, რომლითა იგლოვდეს წმიდანი. ვიგლოვოთ ესაიაჲს თანა და ვთქუათ: „ვაჲ მათა, რომელნი შეაერთებენ სახლსა სახლთა და მიაახლებენ აგარაკსა აგარაკსა თანა, რაჲთამცა მოყუსისაჲ მოიტაცეს რაჲ. ნუ დაემკჳდრებით მხოლონი ქუეყანასა ზედა, ტაძარნი დიდნი და შუენიერნი, და არა იყვნენ მკჳდრნი მათ შინა“. (ესაია 5, 8-9) ვიგლოვოთ ნაუმს თანა და ვთქუათ: ვაჲ მისა, რომელმან აღაშე...