„და იქმნა წელსა, რომელსა მოკუდა ოზია მეფე. ვიხილე უფალი მჯდომარე საყდარსა ზედა მაღალსა და აღმატებულსა. და სავსე იყო სახლი დიდებითა მისითა“ ().
1.
ძლივსღა, ბოლოს და ბოლოს, გადავცურეთ ოზიას ამბის ზღვა; ძლივს გადავცურეთ არა გზის სიგრძის გამო, არამედ თქვენი, ჩვენთან ერთად მცურავთა, სწავლისმოყვარეობის გამო. ასევე მესაჭეც, როცა გულმოდგინე მგზავრები ჰყავს და ისინი მშვენიერი ქალაქების ნახვას ნატრობენ, გზას ერთ დღეში არ ასრულებს, თუნდაც მანძილი ერთი დღის სავალი იყოს; მეტ ხანს დაყოვნება უხდება: ყოველ ნავსადგურში ხომალდს აყენებს, ყოველ ქალაქში გადასვლის ნებას აძლევს, რათა თანამგზავრთა სურვილს რაღაცით ასიამოვნოს. ეს ჩვენც ასე მოვიმოქმედეთ: არა კუნძულებს შემოვუარეთ, არც ნავსაყუდლები, ნავსადგურები და ქალაქები გიჩვენეთ, არამედ გაჩვენეთ კაცები, რომლებმაც სათნოება აღასრულეს, და კაცები, რომლებიც უდებებაში დაეცნენ; მეფეთა უსირცხვილობა და მღვდელთა კადნიერება; ღმერთის რისხვა და კაცთმოყვარეობა — ორივე...