წინასწარმეტყველება ესაიასი 52:5

...მათ 5:16). ამგვარად, როგორც იგი იდიდება, როცა სათნოებაში ვართ, ასევე კვლავ იგმობა, როცა ბოროტებაში ვრჩებით. ამასვე ცხადყოფდა წინასწარმეტყველის მიერ, როცა ამბობდა: „თქუენ მიერ მარადის სახელი ჩემი იგმობვის წარმართთა შორის“ (ესაია 52:5). მაგრამ რადგან სხვა მხრიდან ვერავითარ ქომაგობას ვერ პოულობს მათთვის, ამას მიმართავს, როგორც მოსეც.

მაგრამ ღმერთი ამას ყოველთვის არ აკეთებს, რადგან ადამიანთა ცხონებაზე ზრუნავს. რადგან ეს რომ ყოველთვის გაეკეთებინა, მრავალი დაუდევარი უარესად იქცეოდა: უდიდეს საწინდარს ექნებოდათ, რომ ცუდი არაფერი შეემთხვეოდათ, რადგან მისი დიდების გამო მუდამ ცხონდებოდნენ. მაგრამ ეს ასე არ ხდება. რადგან მას თავისი დიდება ისე არ ადარდებს, როგორც ადამიანთა ცხონება. რადგან თუ ადამიანები ამას უგულებელყოფენ, მით უფრო ღმერთი, რომელსაც ჩვენგან არაფრის საჭიროება არ აქვს; მაგრამ, როგორც ვთქვი, წინასწარმეტყველი, რადგან ქომაგის ადგილას...

...ლგან, მთელ მსოფლიოზე. და როდის მოხდა ეს, თუ არა მაშინ, როცა ჩვენი ეკლესიური ცხოვრება აყვავდა? ძველად ხომ პალესტინაშიც კი არა მხოლოდ არ იკურთხებოდა, არამედ იქ მცხოვრებ იუდეველთა გამო იგმობოდა კიდეც. რადგან ამბობს: „თქუენ მიერ მარადის სახელი ჩემი იგმობვის წარმართთა შორის“ (ესაია 52:5). ახლა კი ყველგან, მთელ მსოფლიოში იგალობება.

ამასვე წარმოაჩენდა სხვა წინასწარმეტყველიც, როცა ამბობდა: „საჩინო იქმნეს მათ ზედა უფალი. და მოასრულნეს ყოველნი ღმერთნი წარმართთა ქუეყანისათანი და თაყუანის-სცეს მას თითოეულმან ადგილისაგან თჳსისა“ (სოფ 2:11). და კვლავ სხვა წინასწარმეტყველიც: „მით, რამეთუ თქუენ თანაცა დაჴშულ იქმნენ კარნი და არა აღიხუნეთ მსხუერპლისსაცავად ჩემდა ძღუენი“ (მალ 1:10); „აღმოსავალთაჲთგან მზისათაჲთ და ვიდრე დასავალთამდე სახელი ჩემი დიდებულ არს წარმართთა შორის და ყოველსა ადგილსა საკუმეველი მოერთუმის სახელსა ჩემსა და მსხუერპლი წმიდაჲ“ (მალ 1:11).

2. ეკლესიის მსახურება და ღვთის ყველგანმყოფობა...

...ითქმის ეს? ყოვლისმპყრობლის შესახებ, იტყვიან. მაგრამ მისი სახელი მთელ ქვეყანაზე საკვირველი არ ყოფილა.

ამას ესაიაც მოწმობს, როცა ამბობს: „თქუენ მიერ მარადის სახელი ჩემი იგმობვის წარმართთა შორის“ (ესაია 52:5). ხოლო თუ მისი მსახურნი თავად ხდებოდნენ იმის მიზეზი, რომ იგი ეგმოთ, სადღა იყო მისი სახელი საკვირველი? რადგან ბუნებით რომ საკვირველია, ეს ცხადია; მაგრამ ადამიანთა შორის მაშინ, უმრავლესობისთვის, საკვირველი კი არა, ადვილად შეურაცხიც იყო. მაგრამ ახლა ასე აღარ არის: როცა მხოლოდშობილი ძე მოვიდა, მისი სახელი ქრისტესთან ერთად ყველგან საკვირველი გახდა. ამბობს: „აღმოსავალთაჲთგან მზისათაჲთ და ვიდრე დასავალთამდე სახელი ჩემი დიდებულ არს წარმართთა შორის“ (მალ 1:11). და კვლავ: „ყოველსა ადგილსა საკუმეველი მოერთუმის სახელსა ჩემსა და მსხუერპლი წმიდაჲ“ (მალ 1:11)....

...ო; რადგან ძველად, როცა ეს სიტყვები ითქმოდა, არა მხოლოდ მსოფლიოს დანარჩენი ნაწილი, არამედ თვით იუდეის ქვეყანაც მრავალი უღმრთოებით იყო სავსე და არავინ არსად ადიდებდა ღმერთს. და თვით წინასწარმეტყველიც მოწმობს, როდესაც ამბობს: „თქვენ გამო ჩემი სახელი იგმობა წარმართთა შორის“ (ესაია 52:5).¹ მაშ, როდის აღსრულდა სიტყვები: „სავსე არს ყოველი ქვეყანა დიდებითა მისითა“ (ესაია 6:3)? მაშინ, როდესაც ეს საგალობელი მიწაზე ჩამოვიდა, ქვემოთ მყოფი ადამიანები ზენა ძალებთან ერთად ერთ გუნდად იქცნენ, ერთი საგალობელი აღავლინეს და ქება საერთო გახადეს.

ხოლო თუ იუდეველი ამ ყოველივეს წინაშეც ურცხვად დგას, აჩვენოს, როდის აღსრულდა სიტყვები: „სავსე არს ყოველი ქვეყანა დიდებითა მისითა“ (ესაია 6:3), ანუ ის დიდება, რომელიც ღვთის შემეცნებიდან მოდის. მაგრამ ვერ შეძლებს აჩვენოს, თუნდაც უთვალავგზის ურცხვობდეს....

...ცთომილების საფარველად მიიჩნევენ.

2. ღვთის სახელის გმობა და მოყვასის აღშენება

ხოლო, რომ ეს უდიდეს საფრთხეს უქმნის მათ, ვინც ღმრთის გმობის საბაბს აძლევს (სხვებს), ისმინე წინასწარმეტყველი, რომელიც ღმრთის სახელით ღაღადებს და ამბობს: „ვაი თქვენ, რამეთუ ქუენ მიერ მარადის სახელი ჩემი იგმობვის წარმართთა შორის" (ესაია 52:5). საშინელი, შემაძრწუნებელი სიტყვაა! ეს „ვაი" თითქოს ტირილის ხმაა ადამიანებზე, რომლებსაც გარდაუვალი სასჯელი ელით. მაგრამ როგორც მათ, ვინც თავისი უზრუნველობით ურწმუნოთ ღმრთის გმობის საბაბს აძლევს, ასეთი დიდი სასჯელი ელის, ისე, პირიქით, სათნოებაზე მზრუნველთ ურიცხვი გვირგვინი ელოდებათ. სწორედ ამას გვაუწყებს ქრისტე, როცა ამბობს: „ეგრეთ ბრწყინევდინ ნათელი თქუენი წინაშე კაცთა, რაჲთა იხილონ საქმენი თქუენნი კეთილნი და ადიდებდენ მამასა თქუენსა ზეცათასა" (მათ 5:16). როგორც ურწმუნონი, ზოგიერთ (ქრისტიანთა) უზრუნველობით შეცდუნებულნი, ჩვენი უფლის წინააღმდეგ ილესავენ ენას, ისე, როცა თქვენ, ამბობს (ქრისტე), სათნოებით ცხოვრობთ, თქვენი მხილველები თქვენი დიდების მეტყველებაზე არ ჩერდებიან, არამედ ხედავენ, რომ თქვენი საქმეები ბრწყინავს და თქვენ პირს გინათებს, და თქვენი ზეციური მამის დიდებისკენ აღიძვრებიან. ხო...

...3,22-24) და კუალად იტყჳს: „რომელთა შჯულსა შინა ცოდეს, შჯულითა ისაჯნენ“, (რომ. 2,12) ესე იგი არს, ვი-თარმედ უძჳრესი მიიღონ საშჯელი, რაჟამს ამხილებდეს გონებაჲცა და შჯულიცა, და არა ამისთჳს ოდენ, არამედ ამისთჳსცა, რომელ მათ მიერ „სახელი ღმრთისაჲ იგმობოდა წარმართთა შორის“, (ესაია 52,5); (რომ. 2,24) ვითარცა წინაჲსწარმეტყუელი იტყჳს. ამისთჳსცა, იტყოდა რაჲ საქმეთათჳს საწარმარ-თოთა მოციქული, მეყსეულად იწყო მათისა მისთჳსცა უშჯულოებისა სიტყუად, ვითარმედ სარწმუნოებისაგანცა გარდაიქცეს და საქმეთა ბოროტთა იქმნნეს მოქმედ, ვითარცა ყოველნი წინაჲსწარმეტყუელნი იტყოდეს მათისა უკეთურებისათჳს. და მერმე იტყჳს: „ვიცით, რამეთუ შჯული რაოდენსაცა იტყჳს, შჯულისათა მათ ეტყჳს, რაჲთა ყოველი პირი დაიყოს, რამეთუ ყოველთა ცოდეს“. (შდრ. რომ. 3,19,23)

აწ უკუე რაჲსათჳსღა აღიმაღლებ თავსა შენსა, ჰურიაო? რამეთუ დაყოფილ არს შენიცა ეგე უგულისხმოჲ პირი და კადნიერებაჲ ეგე შენი და საშჯელისა თანამდებ ხარ, რამეთუ დაღაცათუმცა კეთილი გექმნა და არამცა შეცთომილ იყავ, მაშინცა არა თანაგედვა წუხილი სხუათა ცხორებისათჳს, და ესე უკეთურისა გონებისა საქმჱ არს, და უფროჲსად, რა-ჟამს არა შენითა...