წინასწარმეტყველება ესაიასი 5:6

„უქო შეყუარებულსა ქება საყვარელისა ვენაჴსა ჩემსა“ (ესაია 5:1).

1.

მწუხარებით შეაშინა, კეთილით გაახარა, მრავალგვარი მკურნალობა აღასრულა და ახლა სიტყვა კვლავ სხვა დასაწყისისკენ მიჰყავს, ისეთი დასაწყისისკენ, რომელიც წინასწარმეტყველების შესავალს ჰგავს. როგორც დასაწყისში აუწყა მათთვის მომხდარი ღვთის ქველმოქმედებანი და თქვა: „ძენი ვშვენ და აღვამაღლენ“ (ესაია 1:2), შემდეგ კი მათ მიერ გაბედულად ჩადენილ ურჯულოებებს ამატებდა: „ხოლო მათ შეურაცხ-მყვეს მე“ (ესაია 1:2) და „ისრაჱლმან მე არა მიცნა და ერმან ჩემმან მე არა გულისხმა-მყო“ (ესაია 1:3), ასევე აქაც სხვა სიტყვებით, მაგრამ იმავე აზრებით იმავეს აჩვენებს, რაც ადრე თქვა. მაგრამ რატომ უწოდებს იგი ბრალდებას გალობას, როცა ბრალის დადებას აპირებს? მოსემ კი მარიამთან ერთად ეს მართებულად გააკეთა, რადგან...

...ს? „ჯუარს-აცუ, ჯუარს-აცუ ეგე!“ (იოან 19:6)

და დასძენს: „მოვძარცო ღობე მისი და იყოს დასატაცებელ“ (ესაია 5:5); და „ღრუბელთა ვამცნებ არა წჳმად მის ზედა წვიმაჲ“ (ესაია 5:6). მაშ, ამის გამო კი არ გაიფანტეთ, არამედ ჯვარზე ჩადენილ კადნიერ საქმეთა გამო; და ეს წინასწარმეტყველთაგან ცხადია. და რათა ქრისტეს ძალი შეიცნოთ, და რათა საკუთარი გამოცდილებით ისწავლოთ ის, რაც წინასწარმეტყველთა მეშვეობით არ ისწავლეთ, აჰა, იხილეთ თვით მოვლენებიც, რომლებიც მოწმობენ. რადგან რაც რჯულმა გასწავლათ, იგივე ქრისტეს ძალამ უხვად აღასრულა. რადგან ვიდრე რჯული გქონდათ, კლავდით, შვილებსაც ხოცავდით და მრუშობდით; ხოლო როცა სიმართლის მზე გაბრწყინდა, თქვენი მრავალი ბოროტება შემცირდა და უფრო მშვიდი ცხოვრება დაიწყეთ, რადგან ჩვენდამი მოშურნეობამ გამოგასწორათ. ამიტომ გაგფანტათ, რათა იცოდეთ, როგორი დიდი ცხოვრების წესი დანერგა დედამიწაზე; და ტაძარიც და...