წინასწარმეტყველება ესაიასი 43:2

...ეირტყენ, ვითარცა მამაკაცმან წელნი შენი“** (იობ 40:2). იუდეველებსაც ამას საყვედურობს, როცა ამბობს: „რაჲ პოვეს მამათა თქუენთა ჩემ თანა შეცოდებაჲ?“ (იერ 2:5) და „მთავართა თქუენთა იუსჯულოეს ჩემდამო“ (ესაია 43:27). ამას კი იმიტომ აკეთებს, რომ უფრო მძიმე განაჩენი კი არ გამოიტანოს, არამედ ისინი საკუთარი ცოდვების შეგრძნებასა და აღიარებაში შეიყვანოს და შემდეგ შენდობა მისცეს, რათა ასე დაინახონ მისი კეთილმოქმედების სიდიდე.

ამიტომაც ამბობს: „იტყოდვ შენ უსჯულოებათა შენთა პირველად“ (ესაია 43:26); არა იმისთვის, რომ მსჯავრი დაგედოს, არამედ: „რაჲთა განმართლდე“ (ესაია 43:26). სწორედ ამიტომ თვითონ არ ამბობს იმ ცოდვებს, არამედ შემცოდეს ამზადებს, რომ მან თქვას. რადგან მისი დასჯა რომ ნდომოდა, თვითონ დაადანაშაულებდა; ახლა კი, რადგან შეწყალება სურს, შემცოდეს უთმობს, რათა მან მადლიერების გვირგვინი მიიღოს და აღიარებით წყალობა...

...და თუ ამ კაცთმოყვარეობით არ ვისარგებლებთ, ჩვენი საქმეები საკმარისი არ იქნება, რომ მომავალი რისხვისაგან გამოგვტაცოს.

3. ღვთის წყალობა და შეურყეველი სასოება

ამას წინასწარმეტყველის მეშვეობითაც აცხადებდა და ამბობდა: „მე ვარ, მე ვარ იგივე აღმჴოცელი უშჯულოებათა შენთა“ (ესაია 43:25). ესე იგი: ეს ჩემი საქმეა, ჩემი სიკეთისა და ჩემი კაცთმოყვარეობისა. რადგან შენი საქმეები არასოდეს კმარა სასჯელისგან გასათავისუფლებლად, თუ მათ ჩემი კაცთმოყვარეობა არ დაემატა. და კვლავ: „მიგითავსებ თქუენ“ (ესაია 46:4). „სახელისა შენისათჳს დაგითმე შენ, უფალო“ (ფსალმ 129:4). „დაუთმო სულმან ჩემმან სიტყუასა შენსა. ესავს სული ჩემი უფალსა“ (ფსალმ 129:5). სხვა ამბობს: „შენი რჯულის გამო“. კიდევ სხვა კი: „რათა შენი სიტყვა შეცნობილიყო“....

...რადგან ჩემს განაჩენს შენს თვითგანკითხვაზე არ ვაფუძნებ. რადგან თუ შენ საკუთარ თავს უვარგისს უწოდებ, მე შენ, როგორც სასარგებლოს, გვირგვინით შეგამკობ.

ასევე სხვაგანაც ამბობს: „იტყოდვ შენ უსჯულოებათა შენთა პირველად, რაჲთა განმართლდე“ (ესაია 43:26). რადგან გარეგან სასამართლოებში ცოდვის ჩამდენის ბრალდებას სიკვდილი მოსდევს; საღმრთო სასამართლოში კი ცოდვათა ბრალდებას გვირგვინი მოსდევს. ამიტომ სოლომონიც ამბობდა: „ნუ იმართლებ თავს უფლის წინაშე“ (ზირ 7:5)². მაგრამ ოზიამ ამათგან არც ერთს არ მოუსმინა: ტაძარში შევიდა, კმევა მოისურვა და, როცა მღვდელი უკრძალავდა, ვერ ითმენდა. მაშ, რა ქნა ღმერთმა? ღმერთმა მას შუბლზე კეთრი მოუვლინა, ურცხვი სახე დასაჯა და ასწავლა მას, რომ სამსჯავრო საღმრთოა და მისი ბრძოლა ადამიანების წინააღმდეგ არ ყოფილა....

...თ ღმერთს, მით უფრო დავუახლოვდებით ერთმანეთს. ადამიანს, რომელიც ახლოა ღმერთთან და მოყვასთან, არავითარი განსაცდელი არ აშინებს. ამის შესახებ ესაია წინასწარმეტყველის პირით უფალი გვეუბნება: წყალზე გადასვლისას, მე შენთანა ვარ; მდინარენი ვერ წაგლეკავენ შენ; შეხვალ ცეცხლსა შინა და არ დაიწვები და არცა ალი მოგეკიდება (ესაია 43,2).

ბრწყინვალეა და საიდუმლო დღე ქრისტეს აღღგომისა. დღეს კვლავ აღდგა ჩვენი სარწმუნოება, ჩვენი სასოება და სიყვარული. აღდგა ჩვენი რწმენა, რწმენა შემოქმედისა, რომელიც არ გვტოვებს, რწმენა სიკეთისა, რწმენა ადამიანისა, რწმენა ჩვენი ფერისცვალებისა და აღდგომისა.

განახლდა ჩვენი სასოება, იმედი, რომ კაცობრიობა კვლავ დაუბრუნდება ღმერთს და მარადიულ სულიერ საუნჯეს აითვისებს; აღდგა იმედი, რომ მოხდება ჩვენი განახლება, იმედი იმისა, რომ არ იქნება მტრობა და შიმშილი, და რომ გაიმარჯვებს ქვეყანასა ზედა მშვიდობა და კაცთა შორის სათნოება.

გამობრწყინდა ჩვენში სამსახოვანი სიყვარული: სიყვარული ღვთისა, სიყვარული მამულისა და სიყვარული ადამიანისადმი.

ქრისტეს აღდგომამ განახვნა ჩვენი გულები; მაშასადამე ქრისტე ჩვენთან არს!

თქვენ ყოველთა, ახლობელთა თუ შორეულთა, საქართველოში და სამშობლოს გარეთ მცხოვრებთა, გილოცავთ ქრისტეს აღდგომის ბრწყინვალე დღესასწაულს, დღესას...

...იმებული. ოი, დიდი კაცთმოყვარეობა! ოი, უსაზღვრო სახიერება! ცოდვილს, ოღონდ ცოდვები აღიაროს, მიტევება ითხოვოს და წინ სწორი ცხოვრების განზრახვა გამოიჩინოს, მყისვე (ღმერთი) მართალს ხდის! და, რათა ამაში სრულად დარწმუნდე, ისმინე, რას ამბობს წინასწარმეტყველი: „იტყოდვ შენ უსჯულოებათა შენთა პირველად, რაჲთა განმართლდე" (ეს 43:26). არ თქვა მხოლოდ: „იტყოდვ შენ უსჯულოებათა შენთა", არამედ დაუმატა: „პირველად", ესე იგი, ნუ ელოდები მამხილებელს, ნუ ელი მბრალმდებელს; თავად გაუსწარი და დაიწყე ლაპარაკი, რათა მამხილებელს ბაგე დაუკრა.

4. სითის შობა და ღვთის სახელის მოხმობა (4:25-26)

ხედავ მსაჯულის კაცთმოყვარეობას? ადამიანურ სასამართლოებში, როცა ვინმე ასე მოიქცევა და მაბეზღარებს გაუსწრებს, თავად აღიარებს თავის საქციელს, მაშინ, შესაძლოა, წამებასა და ხანგრძლივ ტანჯვას თავს დააღწევს, თუ, რასაკვირველია, მშვიდ მსაჯულს შეხვდება, მაგრამ უკვე აუცილებლად სასიკვდილო განაჩენს დაექვემდებარება; ხოლო კაცთმოყვარე ღვთისა და სულთა მკურნალის სახიერება გამოუთქმელია და სიუხვით ყოველ სიტყვას აღემატება. თუ ჩვენს მბრალმდებელს, ესე იგი, ეშმაკს, რომელიც იმ დღეს (უკანასკნელი სამსჯავროს) ჩვენ წინააღმდეგ აღდგება, გავუსწრებთ და უკვე ამჟამინდელ ცხოვრებაში, სამსჯავროში შესვლამდე, ჩვე...

...უტეოთ ყოველივე გამოძიებაჲ და შევმუსრნეთ გულნი ჩუენნი, ვიგლოვდეთ ცოდვათა ჩუენთათჳს, ვითარცა-იგი გჳბრძანა ქრისტემან, მოვიჴსენნეთ ყოველნი ცოდვანი ჩუენნი და ვისწრაფოთ აღჴოცად მათა, რამეთუ მრავალნი გზანი მოუცემიან ჩუენდა ღმერთსა ამის საქმისათჳს. ვითარცა იტყჳს: „იტყოდე შენ ცოდვათა შენთა პირველ, რაჲთა განჰმართლდე“; (ესაია 43,26) და კუალად იტყჳს: „უშჯულოებაჲ ჩემი გითხრა შენ, და შენ მომიტევე ყოველი უღმრთოებაჲ გულისა ჩემისაჲ“, (ფსალმ. 31,5) რამეთუ არამცირედ შეგუეწევის ჩუენ აღჴოცად ცოდვათა ჩუენთა აღსაარებაჲ მათი და ჴსენებაჲ. და კუალად არს სხუაჲცა წამალი აჴოცისა მათისაჲ: რაჲთა არავის ჩუენდა მომართ შეცოდებულისა ვიჴსენებდეთ ძჳრსა, არამედ შეუნდობდეთ. გნებავსა, რაჲთა მესამჱცა გითხრა? ისმინე დანიელ წინაჲსწარმეტყუელისაჲ, რასა იტყჳს: „ცოდვანი შენნი მოწყალებითა აჰჴოცენ და უშჯულოებანი შენნი - შეწყალებითა გლახაკთაჲთა“. (დან. 4,24) და კუალად არს სხუაჲცა გზაჲ აჴოცისა მათისაჲ: ლოცვისა სიმრავლე და ვედრებაჲ ღმრთისაჲ უწყინოდ მოგუცემს ნუგეშინის-ცემასა შენდობისასა, და მარხვაჲ რაჟამს სხუათა მოწყალებითა იქმნებოდის, დაჰშრეტს მოტყინარებასა ღმრთისა რისხვისასა, რამეთუ „ცეცხლი მოტყინარე დაშრიტის წყალმან, და მოწ...

...ნნი, რამეთუ დიდი ტანჯვაჲ არს ესე სულისაჲ. რომელი მოსრულ არს ლმობიერებით და ტკივილითა გულისაჲთა ჴსენებად ცოდვათა თჳსთა, იცის მან, თუ ვითარი ტკივილი აქუს და ჭირი ამას საქმესა; ამისთჳს ესევითარისა მის ჴსენებისა სასყიდელად ღმერთმან განაწესა სიმართლე და იტყჳს: „იტყოდე შენ პირველ ცოდვათა შენთა, რაჲთა განჰმართლდე“. (ესაია 43,26)

რამეთუ ჭეშმარიტად დიდი კეთილი არს ლმობიერად და ტკივილითა გულისაჲთა ჴსენებაჲ ცოდვათაჲ; ესევითარსა მას არა შეურაცხიეს თავი თჳსი ყოვლადვე ღირსად ცხორებისა, არამედ მარადის იგლოვნ, ტირნ და გოდებნ. ესრეთ უკუე იქმოდე, ძმაო, ნუ ხოლო სიძვასა და მრუშებასა და სხუათა ესევითართა იჴსენებ, არამედ შურსაცა და ზუაობასა და ძჳრისზრახვასა და კადნიერებასა და ყოველსავე, რავდენიცა გიქმნიეს ბრალი; წინაშე შენსა დადევ და ტიროდე მათ ზედა, რამეთუ ესე ყოველი სატანჯველისა მომატყუებელ არს. არა გესმისა, რამეთუ რომელმან აგინოს ძმასა, გეჰენიისა თანამდებ არს; და მომთრვალე სასუფეველისაგან განვარდების; რომელსა არა უყუარდეს მოყუასი, შესცოდებს ღმერთსა; რომელი ძჳრსა იჴსენებდეს, განარისხებს უფალსა, ვიდრეღა წამებად თუ მივიდეს, ვერას ერგოს მას; რომელი გლახაკსა შეურაცხჰყოფდეს, ცეცხლად წარივლინების, და ცუდისა სიტყჳსათჳს სიტყუაჲ გჳჴმს მიცემად.

ესე ყოველი ნუ მცირე გგონიეს,...