წინასწარმეტყველება დანიელისა 3:35

...მოსე, როცა მის მიერ წინამძღოლებული ხალხისთვის ლოცულობდა, მათი მეშვეობით ევედრებოდა ღმერთს და ისინი თავის შუამდგომლობად მოიხმო. სამი ყრმაც მათ გამო ითხოვს გადარჩენას; ამიტომ ამბობენ: „ნუ განმაყენებ წყალობასა შენსა ჩუენგან აბრაჰამისთჳს შეყუარებულისა შენ მიერ, და ისაკ მონისა შენისა და ისრაილ წმიდისა შენისა“ (დან 3:35). და თუ ამდენი ძალა ჰქონდათ, როგორ იყვნენ მკვდრები? და კვლავ ქრისტე ამბობს: „აცადენ მკუდარნი დაფლვად თჳსთა მკუდართა“ (მათ 8:22). ამიტომ პავლე გარდაცვლილებს მკვდრებს კი არ უწოდებს, არამედ დაძინებულებს, როცა წერს: „ხოლო არა გუნებავს უმეცრებაჲ თქუენი, ძმანო, შესუენებულთა მათთჳს“ (1 თეს 4:13). რადგან მართალი, თუნდაც აღესრულოს, არ მომკვდარა, არამედ სძინავს. ვინც უკეთესი სიცოცხლისკენ უნდა წარიგზავნოს, სძინავს; ხოლო ვინც უკვდავი სიკვდილისკენ უნდა წარიყვანონ, სიცოცხლეშივე აღსრულებულია და მკვდარია. ისინი ჯოჯოხეთში ჩადიან; ხოლო ესენი ზეცაში ავლენ და ქრისტესთან იქნებიან....

...გიდეგით ჩუენ შენგან“. (შდრ. დან. 3,29) და კუალად თხოვადცა წყალობისა არა ღირს-უჩნდეს თავნი თჳსნი, არამედ მამათმთავართა წინაუყოფდეს სავედრებელად, ვითარმედ: „ნუ განმაშორებ წყალობასა შენსა ჩუენგან აბრაჰამისთჳს საყუარელისა შენისა, ისაკისთჳს მონისა შენისა და ისრაჱლ წმიდისა შენისა“. (დან. 3,35) ხოლო თავისა თჳსისათჳს არარას სხუასა კეთილსა წამებენ, არამედ თავსა დამდაბლებულსა და სულსა გლახაკებისასა. ამით ესევითარითა სახითა არა თავთა თჳსთათჳს ოდენ, არამედ ყოვლისავე ერისათჳს ითხოვდეს წყალობასა, რაჲთა ყოვლით კერძო სიყუარულითა და სიმდაბლითა შემკობილ იქმნენ. არა იყვნეს მსგავს ჩუენდა, რომელ არა თუ ჟამსა განსაცდელისა და ჭირისასა, არამედ არცა თუ ჟამსა განსუენებისა და ლხინისასა ვაჴსენებთ ძმათა ჩუენ-თა. ხოლო იგინი ცეცხლსაცა შინა მოყუასთათჳს და ყოვლისავე ერისათჳს ვედრებასა შესწირვიდეს, ამისთჳსცა უდიდებულეს მეფისა მის იქმნეს. რამეთუ მაშინცა აღდგა იგი და, ვითარცა მონაჲ, წარმოუდგა კარსა მას საჴუმილისასა მთავართა თჳსთა თანა და შიშით მოუწოდა ახოვანთა მათ, აკურთხა ღმერთი და თქუა: „კურთხეულ არს უფალი ღმერთი, რომელმან მოავლინა ანგელოზი თჳსი და იჴსნნა მონანი მისნი“. (დან. 3,95) და ყოველი იგი ერი განკჳრვებ...