წინასწარმეტყველება ამბაკუმისი 1:14

...ამი) სოდომელთათვის (დაბ 18:25). წინასწარმეტყველთაგან კი ერთი, მაგალითად, ამბობდა: „ვაჲ მე, ადონაჲ უფალო, აღჰჴოც შენ ნეშტთა ისრაჱლისათა" (ეზეკ 9:8), ხოლო მეორე: „ჰყოფ კაცთა, ვითარცა თევზთა ზღჳსათა... არ მქონებელთა წინამძღუარისათა" (აბაკ 1:14)? ამრიგად, თუ მართალი ისედაც უკვე აღშფოთებული იყო სულით და სწუხდა გულით, იმისთვის, რომ (საყოველთაო დაღუპვის) სანახაობას კიდევ უფრო დიდ სულიერ შემუსვრილებაში არ ჩაეგდო იგი, ღმერთმა ის კიდობანში გამოკეტა, თითქოს საპყრობილეში; ისე, რომ საკუთარი თვალებით ვერ ხედავდა მომხდარს და ამით შიშში არ ვარდებოდა. ბუნებრივია, რომ წყლის უჩვეულო მომატებას რომ ხედავდა, შეშფოთდებოდა, ნუთუ თავადაც არ დაიხრჩობაო. ასე იფარავდა მას კაცთმოყვარე ღმერთი — არ აძლევდა უფლებას წყლის სტიქიაც დაენახა და (ადამიანთა) დაღუპვაც და ქვეყნიერების გაუდაბურებაც. როცა ამ მართლის კიდობანში ყოფნაზე ვფიქრობ, მე ვკვირობ და ვაკვირდები და ყველაფერს ღვთის იმავე კაცთმოყვარეობას მივაწერ. მართლაც, მის შეწევნას რომ არ ემტკიცებინა მის სულს და ძნელს ადვილად არ ექცია, როგორ, მითხარი, შეეძლო თავისი მდგომარეობის ატანა, კიდობანში გამოკეტილს, როგორც საპყრობილეში და საშინელ სატუსაღოში? რ...