ტიტეს მიმართ 2:1

...ამოჩნდა მადლი იგი ღმრთისაჲ მაცხოვრად ყოველთა კაცთა სამოძღურებელად ჩუენდა, რაჲთა უარ-ვყოთ უღმრთოებაჲ და სოფლისა გულის თქუმაჲ, სიწმიდით და სიმართლით და ღმრთის მსახურებით ვცხოვნდებოდით ამას სოფელსა და მოველოდით ნეტარსა მას სასოებასა და გამოჩინებასა დიდებასა დიდისა ღმრთისა და მაცხოვრისა ჩუენისა იესუ ქრისტესსა“** (ტიტ 2:11–13). მაშასადამე, აქ წინასწარმეტყველი განკაცებას განუკვირდება: იმას, რომ ღმერთმა, რომელიც ღმერთია, უფალია და იმ არსებისაა, გამოჩენა ინება. გამოჩენას კი განგებულებას უწოდებს: ქალწულის წიაღში მოსვლას, ადამიანად გახდომას და ადამიანებთან ერთად ცხოვრებას. ამიტომაც ამბობს: „გაკურთხენით თქუენ“ (ფსალმ 117:26), რადგან ასეთი ნიჭით ისარგებლეთ. ამასვე მიანიშნებდა ქრისტეც, როცა ამბობდა: „ამენ გეტყჳ თქუენ, რამეთუ მრავალთა წინაწარმეტყუელთა და მართალთა გული-უთქუმიდა ხილვად, რომელსა თქუენ ხედავთ, და არა იხილეს, და სმენად, რომელი თქუენ გესმის, და არა ესმა“ (მათ 13:17).

**„განმზად...

...1 ტიმ 1:3). თუმცა ყველა მოწაფის მიმართ ასე განწყობილნი არ უნდა ვიყოთ, არამედ ასე — მშვიდთა და სათნოთა მიმართ; სხვათა, გახრწნილთა და არანამდვილთა მიმართ კი სხვაგვარად, როგორც თავადვე სხვაგან წერს და ამბობს: „ამხილებდ ყოვლითა ბრძანებითა" (ტიტ 2:15). აქაც ნახე, რას ამბობს: „რაჲთა ამცნო ვიეთმე", არა: „რათა სთხოვო", არამედ: „რაჲთა ამცნო ვიეთმე, რაჲთა არა სხუასა რასმე მოძღურებდენ" (1 ტიმ 1:3). ეს რას ნიშნავს? ნუთუ საკმარისი არ იყო პავლეს ეპისტოლე, რომელიც მან ეფესელებს მისწერა?

საკმარისი კი იყო, მაგრამ წერილებს ადამიანები უფრო უდიერად ეკიდებიან. მაშ, ან ეს უნდა ითქვას, ან ის, რომ ეს ყოველივე წერილებამდეც არსებობდა. თვითონაც დიდხანს დაყო ამ ქალაქში; აქ იყო არტემიდეს ტაძარი, აქვე გადაიტანა ის საშინელი ამბები. რამეთუ თეატრის შეკრების დაშლის შემდეგ მან მოწაფეები მოუხმ...

...2 ტიმ 2:24). რადგან ამბობს: „ხოლო მონისა უფლისა არა ჯერ-არს ლალვაჲ, არამედ რაჲთა იყოს მყუდრო და სახიერ ყოველთა მიმართ" (2 ტიმ 2:24). მაშ, როგორღა ამბობს: „ამხილებდ ყოვლითა ბრძანებითა" (ტიტ 2:15)? და აქაც კვლავ: „ნუმცა ვინ სიჭაბუკესა შენსა შეურაცხ-ჰყოფნ" (1 ტიმ 4:12)? და კვლავ: „ამხილე მათ თუალ-უხუავად" (ტიტ 1:13)? იმიტომ, რომ ესეც სიმშვიდის საქმეა. რადგან მძაფრი მხილება, როდესაც იგი შემწყნარებლობით ხდება, ყველაზე მეტად სწორედ მაშინ ძალუძს დაკბენა. რადგან შესაძლებელია, ნამდვილად შესაძლებელია, სიმშვიდით უფრო ძლიერ შეეხო კაცს, ვიდრე კადნიერებით შეარცხვინო. „მასწავლელ" (2 ტიმ 2:24), ესე იგი, ყველას მიმართ, ვისაც სწავლა სურს.

რადგან ამბობ...

...-თა იტყჳან ქრისტესთა: ამას, აწ აღსრულებულსა, და მეორესა მას დიდებით მოსლვასა, ვითარცა-იგი პავლე მოციქული ქადაგებს და იტყჳს: „გამოჩნდა მადლი იგი ღმრთისაჲ მაცხოვრად ყოველთა კაცთა, სამოძღურებელად ჩუენდა, რაჲთა უარ-ვყოთ უღმრთოებაჲ და სოფლისა გულისთქუმაჲ, სიწმიდით და სიმართლით და ღმრთისმსახურებით ვცხონდებოდით“. (ტიტ. 2,11-12) აჰა ესერა ესე სიტყუანი პირველისა ამის ქრისტეს მოსლვისათჳს წარმოთქუნა. ისმინე, ვითარ მეორესა მასცა მოასწავებს; რამეთუ ზემოწერილნი რაჲ სიტყუანი წარმოთქუნა, მეყსეულად შესძინა და თქუა: „რაჲთა მოველოდითო ნეტარსა მას სასოებასა და გამოჩინებასა დიდებით დიდისა ღმრთისა და მაცხოვრისა ჩუენისა იესუ ქრისტესა“. (ტიტ. 2,13) ეგრეთვე წინაჲსწარმეტყუელნი ორსავე მოსლვასა უფლისასა ქადაგებენ, ხოლო მეორედ მოსლვისა წინამორბედად ელიას იტყჳან ყოფად. რამეთუ პირველისა ამის იოვანე იქმნა წინამორბედ, რომელსაცა ქრისტე ელიად უწესს. არა თუ ელია იყო იგი და ამისთჳს ელიად უწესს, არამედ რომელ მისსავე მსახურებასა აღასრულებდა. რამეთუ ვითარცა იგი წინამორბედ ყოფად არს მეორედ მოსლვისა, ეგრეთვე იოვანე წინამორბედ იქმნა პირველისა.

გარნა უშჯულონი იგი მწიგნობარნი და ფარისეველნი ქადაგებასა მას წინაჲსწარმეტყუელთასა ორთა მათ ქრისტეს მოსლვათათჳ...