საქმე წმიდათა მოციქულთაჲ 5:2

თარგმანი: უკუეთუ ამან ზოგი გამოაჴუა და ესოდენ მწარედ დაისაჯა თჳსისა საფასისაგან რაჲსმე დაკლებისა და არა ყოვლისავე ფერჴთა თანა მოციქულთასა დადებისათჳს, რაჲ ყოფად უც მათ, რომელნი-იგი ეკლესიისა საჴმართაგან ნახევარსა ანუ კნინოდენსა ნაწილსა განიღებდენ? ანუ მათ, რომელნი თანა-სათნო-ეყოფოდინ მათ და არა ამხილებდენ! რამეთუ აჰა საპფირა ამისთჳს ეზიარა საშჯელსა ანანიაჲსსა, რამეთუ იცოდა ბრალი მისი და არა ამხილა მას. ამათ თანა რაჲ-მე ყონ მათცა, რომელნი სისხლითა საუფლოჲთა მოსყიდულთა თავთა თჳსთა განიპარვიდენ მონებისაგან ღმრთისა მონებად მამონაჲსსა, და გულისთქუმათა თჳსთა შეუდგენ?

...(საქმე 4,16) ჰხედავა უღონოებასა მას არა მცირედთა მათ და საპყრობილედ შევრდომილ-თასა, არამედ მრავალთა მათ და ჴელმწიფებით მყოფთასა? რამეთუ ქჳშასა ზედა იყო შენებული მათი, ამისთჳს უძლურ იყვნეს; და კუალად ეტყოდეს მოციქულთა: „რაჲსათჳს იქმთ ესრეთ და გნებავს ჩუენ ზედა მოწევნად სისხლი ამის კაცისაჲ?“ (შდრ. საქმე 5,28) ეჰა უძლურებაჲ მათი! უბადრუკნო, თქუენ პყრობილად გყვანან იგინი და თქუენვე გეშინისა? თქუენ სტანჯავთ და თქუენ სძრწითა?

ხოლო მოციქულნი არა ესრეთ იყვნეს, არამედ კადნიერებით ეტყოდეს: „ვერ ჴელ-გუეწიფების ჩუენ, რომელი-იგი ვიხილეთ და გუესმა, ვითარმცა არა ვიტყოდით“. (საქმე 4,20) იხილენა გონებანი მაღალნი? იხილეა კლდე შეურყეველი, რომელსა არა ეშინოდა ღელვათა კუეთებისაგან? რამეთუ რაოდენიცა შეემთხუეოდა, იგინი უმტკიცეს იქმნებოდეს და მათ უმეტესად შეაძრწუნებდეს; რამეთუ რომელი დეზსა წიხნიდეს, არა მას ავნებს, არამედ თავსა თჳსსა მოიწყლავს; და რომელი ანდამატსა სცემდეს, არა მას შეჰმუსრავს, არამედ თავსა თჳსსა; და რომელი წინაჲსწარმეტყუელთა ჰბრძოდის, არა მათ ავნებს, არამედ თავსა თჳსსა, რამეთუ უკეთურებაჲ რაოდენცა სათნოებასა ეწყვებოდეს, უმეტესად მოუძლურდების; ვითარცა უკუეთუ ცეცხლი ვინ შეხჳოს სამოსელსა შინა ანუ დაჰფლას ძნე...