საქმე წმიდათა მოციქულთაჲ 28:2

თარგმანი: იხილე და ისწავე კაცთმოყუარებაჲ ბარბაროზთა ამათგან, ვითარ თჳნიერ ყოვლისა შჯულისა და მცნებისა ბუნებითითა წყალობითა შეეწევიან ჭირსა შთავრდომილთა, და ამიერ გულისჴმა-ყავ, თუ რაოდენ უფროჲს თანა-მდებ ხარ შენ ჴელის-აპყრობად ყოველთა ჭირვეულთა, რომელსა გქონან შჯული და მცნებანი და მრავალფერნი სახენი უზეშთაესსა მას თანა ყოველთა სახელთასა მეუფისა ჩუენისა კაცთმოყუარებასა, რომელ მან აჩუენა ჩუენთჳს ვნებითა წმიდათა მათ ჴორცთა მისთაჲთა.

...განმარტეს მათ, ვინც ეს ზედმიწევნით იცოდნენ: იოანემ, ძემ ქუხილისამ, და პავლემ, ძველისა და ახლის ზედმიწევნით მცოდნემ. პავლე რომში საჯაროდ მიმართავდა მათ, ვინც კი შეიკრიბნენ, მაგრამ შემდეგ განუდგნენ და ნათქვამის მოსმენა ვერ აიტანეს, და ამბობდა: „კეთილად იტყოდა სული წმიდაჲ“ (საქმ 28:25): „სმენით გესმოდის და არა გულისჴმა-ჰყოთ“ (საქმ 28:26). ხოლო ძე ქუხილისა, როცა ისინი სასწაულებს ხედავდნენ და არ სწამდათ, სწავლებებს ისმენდნენ და ყურადღებას არ აქცევდნენ (რადგან ქრისტემ ლაზარე აღადგინა, ისინი კი ქრისტეს მოკვლას ცდილობდნენ; დემონებს განდევნიდა, ისინი კი მას დემონეულს უწოდებდნენ; მამასთან მიჰყავდა, ისინი კი მას მაცდურს ეძახდნენ და საპირისპირო შეხედულებებს იღებდნენ), ამ წინასწარმეტყველებას იხსენებს და ამბობს: კარგად თქვა ესაიამ წინასწარმეტყველმა: „სმენით გესმასყე და არ გულისხმა-ჰყოთ. და მხედველნი ხედავთ და არა იხილოთ“ (ესაია 6:9).

6.

რადგან მათი გონების შინაგანი თვალები დაბრმავებული იყო, გარეგანი თვალები მათთვის არაფერს არგებდათ, ვინაიდან გონების განსჯის უნარი...

...უა: სმენით ესმოდის და ვერ გულისხმა-ყონ. რამეთუ დააბრმნა თუალნი მათნი და გული მათი განაფიცხა“. (შდრ. ესაია 6,8-10); (მათ. 13,14-15); (მარკ. 4,12); (ლუკ. 8,10); (საქმე 28,26-27); (რომ. 11,8) აჰა ესერა კუალად სხუაჲ საძიებელი, არამედ ადვილ არს, უკუეთუ კეთილად გულისხმა-ჰყოფდეთ. რამეთუ ვითარცა მზჱ უძლურთა თუალთა უფროჲსად ავნებს, არა თუ მისი ბუნებაჲ ესრეთ არს, არამედ იგინი უძლურ არიან, ეგრე იქმნების მათ ზედა, რომელნი მაცილობელ იყვნენ სიტყუათა ღმრთისათა თჳსითა გულისხმის-ყოფითა ცნობად. რამეთუ ფარაოჲსთჳსცა ითქუმის ესრეთ, ვითარმედ: „განვაფიცხო გული მისი“, (გამ. 4,21); (7,3); (10,1) და ესეცა ჩუეულებაჲ არს წერილისაჲ. და კუალად წერილ არს: „მისცნა იგინი გამოუცდელსა გონებასა“, (რომ. 1,28) ესე იგი არს, მიუშუნა, შეუნდო, რამეთუ არა თუ ესრეთ იტყჳს წერილი, ვითარმედ მან მისცნა იგინი, რაჲთამცა ქმნეს ბოროტი უნებლიაჲთ, არამედ რამეთუ ბოროტ იყო გონებაჲ მათი, და უკეთურებისათჳს გულთა მათთაჲსა მიუშ...