სახარებაჲ მათესი 7:3

თ ა რ გ მ ა ნ ი: რამეთუ მრავალნი აწ იქმან საქმესა ამას და, იხილიან რაჲ მონაზონი მცირედ რაჲმე მეტითა სამოსლითა მოსილი, მცნებასა მას უფლისასა მეყსეულად წინაუყოფენ და თავისა თჳსისასა არა ხედვენ, ვითარ დღითი-დღე იტაცებენ და მიიხუეჭენ გლახაკთაგან და ჭირვეულ-თა. კუალად უკუეთუ იხილონ მცირისა რაჲსმე სანუაგისა ჭამად, განიკითხვენ, ჰბასრობენ, ზედადაესხმიან და არა განიცდიან თავისა თჳსისა დღითი-დღე შუებასა და მთრვალობასა, არცა გულისჴმა-ჰყოფენ, ვითარმედ ცოდვათა თჳსთა თანა ამისცა ჯერისათჳს უმეტეს შეიკრებენ თავთა თჳსთა ზედა ცეცხლსა მას გეჰენიისასა და ყოვლისავე სიტყჳს-გებისაგან გამოაჴუებენ სულთა თჳსთა; რამეთუ თჳთ იგინი განაწესებენ საქმესა ამას, ვითარმედ ჯერ-არს მცირეთაცა ცთომათა მათთა გამოწულილვით განკითხვაჲ, ნუმცა უკუე მძიმედ უჩნს, ოდეს მათცა ბრალი მიეჴადებოდის ყოველთა საქმეთა მათთათჳს. არამედ კეთილად ყურად-იღებდიედ ბრძანებასა უფლისასა:

1. ნუ განიკითხავთ, რაჲთა არა განიკითხნეთ. - უფალი მხილებას კი არ გიკრძალავს, არამედ სასჯელის დადებას, რადგანაც მხილება სარგებლობისთვისაა, ხოლო სასჯელის დადება - დაყვედრებისა და დამცირებისათვის, მით უმეტეს მაშინ, როცა თვითონ უფრო დიდთა ცოდვათა მქონე სხვებს საყვედურობს და განიკითხავს მას, ვისაც ბევრად უფრო მცირე ცოდვები აქვს და რომელთა განსჯაც მხოლოდ ღმერთს შეუძლია.

2-5. რამეთუ რომლითა განკითხვითა განიკითხვიდეთ, განიკითხნეთ, და რომლითა საწყაულითა მიუწყოთ, მოგეწყოს თქუენ. ანუ რაჲსა ხედავ წეულსა თუალსა შინა ძმისა შენისასა და დჳრესა თუალსა შინა შენსა არა განიცდი? ანუ ვითარ ჰრქუა ძმასა შენსა: მაცადე, და აღმოგიღო წუელი თუალისაგან შენისა, და აჰა ეგერა დჳრე თუალსა შინა შენსა! ორგულო, აღმოიღე პირველად დჳრე თუალისაგან შენისა და მაშინ იხილო აღმოღებად წუელი თუალისაგან ძმისა შენისა. - ვისაც სურვილი აქვს სხვებს უსაყვედუროს, თვითონ უნდა იყოს უბიწო; რადგან უკეთუ იგი, ვისაც თვითონ თვალში დირე ანუ დიდი ძელი, იგივე ცოდვა აქვს და სხვას, ბეწვის (წუელი) მქონეს, საყვედურობს, მას სირცხვილის გრძნობას კიდევ უფრო უკარგავს. უფალი გვაჩვენებს, აგრეთვე,...