თ ა რ გ მ ა ნ ი: პეტრეს და ანდრეას ჰრქუა: „შემომიდეგით მე, და გყვნე თქუენ მესათხევლე კაცთა“; ხოლო ამათ არარაჲ ესევითარი აღუთქუა, არამედ უწოდა ხოლო, და მეყსეულად დაუტევეს ნავი იგი და მამაჲ თჳსი და მისდევდეს მას. უმეტესიღა აჩუენეს მჴურვალებაჲ, რომელ არცა მესათხევლე-ყოფაჲ კაცთა ესმა, არცა სხუაჲ რაჲ ესევითარი, და არავე ჰრიდეს, არცა მცონარ იქმნეს მამისა თჳსისა დატეობად, არამედ მეყსეულად მძლედ ბუნებისა გამოჩნდეს.
ხოლო იხილე, ვითარ წარმოიტყჳს მახარებელი ჴორციელსა სიგლახაკესა მათსა და სულიერსა სიმდიდრესა: განაგებდესო ბადეთა, დაძუელებულთა და დახეულთა, რამეთუ არცა თუ ახალნი აქუნდეს; ხოლო მდიდარ იყვნეს სათნოებითა. ამისთჳსცა საქმითა ჴელთა მათთაჲთა მოირეწდეს საზრდელსა და შეკრულ იყვნეს სიყუარულითა ურთიერთას კეთილნი იგი ძმანი და იქცეოდეს განუშორებელად მამისაგან თჳსისა, ჰმსახურებდეს და ჰფუფუნებდეს მას. ამისთჳსცა ღირსი მოქალაქობისა მის საღმრთოჲსა აქუნდა გონებაჲცა, წმიდაჲ და განათლებული, არა შეშფოთებული და დაბნელებული ვნებათა მიერ, არამედ განწმედილი ყოვლისაგან ბიწისა შრომი-თა მით ჴორცთაჲთა და სიყუარულითა და მორჩილებითა მამისაჲთა.
ვინაჲთგან უკუე...