თ ა რ გ მ ა ნ ი: ეჰა რაოდენთა კეთილთა ღირს არს სახელი ესე, რომელ კურთხეულ უწოდა მათ, და კურთხეულ მამისა მიერ. და ვინაჲ ღირს იქმნეს ამას პატივსა? რაჲ იყო მიზეზი ესოდენისა ამის დიდებისაჲ? „მშიოდა, და მეცით მე ჭამადიო“, და შემდგომი ამისი. დიდი პატივი და დიდი ნეტარებაჲ მოიყიდეს ადვილითა და სუბუქითა ფასითა; ნეტარ არიან იგინი და სამგზის სანატრელ. და ისმინეთ ნეტარებაჲ: „მოვედით, კურთხეულნო მამისა ჩემისანო, და დაიმკჳდრეთ განმზადებული თქუენთჳს სასუფეველი პირველ სოფლის დაბადებისა“. არა თქუა, თუ: მიიღეთ, არამედ „დაიმკჳდრეთო“, ვითარცა თჳსი, ვითარცა მამული, ვითარცა პირველითგან თანანადები მოცემად თქუენდა; რამეთუ ვიდრეღა არა დაბადებულ იყვენით, არცა შობილ, მაშინვე განმზადებულ იყო ესე თქუენთჳს, რამეთუ გიცოდენ თქუენ, რამე-თუ ესევითარნი ყოფად ხართ. ეჰა საკჳრველი, რომლისა საქმისა ნაცვალად რასაღა მიიღებენ! პურისა წილ და სართულისა და წყლისა, სამოსლისა წილ უნდოჲსა, მისლვისა წილ და ხილვისა. რამეთუ არარას მეტსა და ნამეტნავსა ეძიებს, არამედ ყოველსავე ზედა საჴმარსა ხოლო. და მრავალგზის არცა თუ საჴმარსა, რამეთუ სნეულსა უჴმს განკურნებაჲ, და პყრობილსა -...
სახარებაჲ მათესი 25:34
34-40. მაშინ ჰრქუას მეუფემან მარჯუენითთა მათ მისთა: მოვედით, კურთხეულნო მამისა ჩემისანო, და დაიმკჳდრეთ განმზადებული თქუენთჳს სასუფეველი დასაბამითგან სოფლისაჲთ. რამეთუ მშიოდა, და მეცით მე ჭამადი; მწყუროდა, და მასუთ მე; უცხო ვიყავ, და შემიწყნარეთ მე; შიშუელ ვიყავ, და შემმოსეთ მე; სნეულ ვიყავ, და მომხედეთ მე; საპყრობილესა ვიყავ, და მოხუედით ჩემდა. მაშინ მიუგონ მას მართალთა მათ და ჰრქუან: უფალო, ოდეს გიხილეთ შენ მშიერი და გამოგზარდეთ? ანუ წყურიელი და გასუთ შენ? ოდეს გიხილეთ შენ უცხოდ და შეგიწყნარეთ? ანუ შიშუელი და შეგმოსეთ შენ? ოდეს გიხილეთ შენ უძლური ანუ საპყრობილესა და მოვედით შენდა? და მიუგოს მეუფემან მან და ჰრქუას მათ: ამენ გეტყჳ თქუენ: რაოდენი უყავთ ერთსა ამას მცირეთაგანსა ძმათა ჩემთასა, იგი მე მიყავთ. - ვიდრე გაასამართლებდეს, უფალი არც პატივს მიაგებს ვინმეს და არც სჯის, რადგანაც კაცთმოყვარეა და ამით ჩვენც გვასწავლის, რომ ვიდრე არ გამოვიძიებთ, არ განვსაჯოთ. ამგვარად, სამსჯავროს შემდეგ, დასჯილებს თავის გამართლების საშუალება აღარ ექნებათ. კურთხეულს იგი წმინდანებს უწოდებს, რადგანაც მამისაგან არიან შეწყნარებულნი. უფალი მათ...
და მოიგოს მეუფემან მან და რქვას მათ: „ამინ გეტყვი თქვენ, რავდენი უყავით ერთსა ამას მცირეთაგანსა ძმათა ჩემთასა, იგი მე მიყავით“ (მათე 31).
იქნება, ძმანო მართლმადიდებელნო ქრისტიანენო, ოდესმე ვინმემ თქვენგანმა იკითხა თავის გულში, რომელი არის უდიდესი ყოველთა ქრისტიანეთა სათნოებათა შორის? რომლითა საქმითა, ანუ სათნოებითა ქრისტიანე უმეტესად ასიამოვნებს ღმერთსა, და დაიმკვიდრებს სასუფეველსა ღვთისასა? დღეს წარკითხული სახარება გვაძლევს ჩვენ ამისა პასუხსა. უდიდესი და უმეტესად ყოვლისა სასიამოვნო ღვთისათვის სათნოება ყოფილა მოწყალება, ანუ მრავალფერი შემწეობა მრავალ-ფერად გაჭირვებულთა და ნაკლულევანთა მოსყვასთა. დღეს წარკითხულისა სახარებისაგან გვესმა ჩვენ, რომელ ოდეს უფალი ჩვენი იესო ქრისტე მოვალს მეორედ ქვეყანასა ზედა დიდებითა და ძალითა მამისა მისისათა, ანგელოზთა მისთა თანა, და დაჯდება საყდარსა ზედა დიდებისასა, და შეიკრიბებიან მის წინაშე ყოველნი ტომნი და ნათესავნი კაცთანი, მაშინ იგი განარჩევს მართალთა და ცოდვილთა, ვითარცა რა მწყემსმან განარჩიოს ცხოვარი თიკანთაგან, და დაადგინებს პირველთა მარჯვენით თვისსა და უკანასკნელთა მარცხენით თვისსა. მაშინ...
არა უმიზეზოდ დააწესა, ძმანო ქრისტიანენო, წმიდამან ეკლესიამან წარკითხვა დღეს სახარებისა მის, რომელიცა გამოხატავს მეორედ მოსვლასა და საშინელსა სამსჯავროსა უფლისა ჩვენისა იესო ქრისტესსა. მოახლოებულ არიან დღენი ლოცვისა და მარხვისანი, რომელთა შინა ჩვეულება გვაქვს ჩვენ, მართლ-მადიდებელთა ქრისტიანეთა, მონანება და მიღება წმიდისა საიდუმლოისა; ამისათვის წმიდა ეკლესია ადრითგან გვამზადებს ჩვენ, რათა ღირსად აღვასრულოთ საღმრთო ვალი ესე ჩვენი და სიწმიდით განვატაროთ დღენი დიდისა მარხვისანი. ერთსა მახლობელსა წარსულსა კვირიკესა წარკითხულ იქნა ეკლესიაში სახარებისაგან იგავი მეზვერისა და ფარისევლისა, რომლითა მაცხოვარმან გვასწავა ჩვენ, თუ ვითარ ჯერ-არს ლოცვა და მონანება. მეორესა კვირიაკესა იგავითა უძღებისა ვისწავეთ ჩვენ, ვითარ დაამდაბლებს ცოდვა კაცსა და ვითარ მამა ჩვენი ზეციერი ელის მონანებასა კაცისა ცოდვილისა და სიხარულით მიიღებს კაცსა მონანულსა. ბოლოს დღეს წარკითხულითა სახარებითა საშინელისა სამსჯავროისათვის წმიდა ეკლესია შეგვაგონებს ჩვენ, ვითარი ხვედრი მოელის კაცსა ცოდვილსა და მართალსა.
ჭეშმარიტად, ძმანო ქრისტიანენო, არცა ერთი ჰაზრი და წარმოდგენა ისრე...
...ასე იქნება ყოველთა უფალთან. თუ ვინმე რაიმე კაცთმოყვარეობასა და თანალმობას გამოუჩენს გზაზე მიმავალ ადამიანს ან გზაჯვარედინზე დავრდომილს, უფალი ამას თავის თავზე მიიღებს და აღუთქვამს ამის გამკეთებლებს ზეცის სასუფეველში შესვლას: „მოვედით, კურთხეულნო მამისა ჩემისანო,... რამეთუ მშიოდა, და მეცით მე ჭამადი" (). მით უმეტეს, ვინც უფლისთვის მოღვაწეთ და წმიდა ხარისხით შემოსილთ ემსახურება, არა მხოლოდ ისეთივე, არამედ ბევრად უფრო დიდ საზღაურს მიიღებს, რადგან კაცთმოყვარე უფალი ყოველთვის დიდი სიუხვით აზღაურებს ჩვენს მიერ ჩადენილს. მაშ, ნუ ვიქნებით ურწმუნოებზე უარესნი, რომლებიც, ჯერ კიდევ კერპების შეცდომაში მყოფნი, ასეთ მზრუნველობას იჩენდნენ მათი მსახურების მიმართ. რამდენად დიდია განსხვავება შეცდომასა და ჭეშმარიტებას შორის, კერპთა მსახურთა და ღვთის მსახურთა შორის, ისეთივე განსხვავება ვაჩვენოთ თვით პატივისცემაშიც, რათა ზეციდან მით უფრო დიდი საზღაური მივიღოთ. „ხოლო დაემკჳდრა ისრაჱლ ქუეყანასა ეგჳპტისასა... და აღორძნდეს და განმრავლდეს ფრიად" (). ასეთი იყო ღვთის აღთქმა იაკობისადმი: „ნათესავად დიდად გყო შენ მუნ". და **„ცხოვნდა იაკობ ეგჳპტეს ათჩჳდმეტ წელ და იყვნეს დღენი იაკობისნი და წელნი ცხორებ...
...ნათლად გვასწავლის სახარებაში იგავი, რომელიც ერთს მარჯვნივ აყენებს, მეორეთ მარცხნივ, და ამბობს, რომ პირველთათვის ცათა სასუფეველი მომზადებულია გაჭირვებულთა შესახებ მზრუნველობისთვის: „მოვედით, — ნათქვამია იქ, — კურთხეულნო მამისა ჩემისანო, და დაიმკჳდრეთ განმზადებული თქუენთჳს სასუფეველი დასაბამითგან სოფლისაჲთ" (). რატომ და რისთვის? „რამეთუ მშიოდა, და მეცით მე ჭამადი" (). ხოლო უკანასკნელთათვის საუკუნო ცეცხლი არის მომზადებული. „წარვედით ჩემგან, წყეულნო, ცეცხლსა მას საუკუნესა, რომელი განმზადებულ არს ეშმაკისათჳს და ანგელოზთა მისთათჳს" (). დიდია ამ სიტყვების მნიშვნელობა! ყოველივეს უფალი და შემოქმედი ამბობს: „რამეთუ მშიოდა, და არა მეცით მე ჭამადი" (). რომელ სულს არ აღაძრავს ეს, თუნდაც ის ქვის სული იყოს? შენი უფალი მშიერი დადის, ხოლო შენ ფუფუნებაში ცხოვრობ! და არა მხოლოდ ეს არის საშინელი, არამედ ისიც, რომ ფუფუნებაში მცხოვრები ბედავ მისი უგულებელყოფას, თანაც მაშინ, როცა ბევრს კი არ ითხოვს, არამედ მხოლოდ ერთ პურს, შიმშილის მოსაკლავად. იგი სიცივისგან გაშეშებული დადის, შენ კი, აბრეშუმის ქსოვილებშ...
...ისი სახიერებით ჩვენ ქვეყანაზე მოსვლამდე წინასწარ განამზადა, ნუთუ არ მოგვცემს მათ სატკბობლად? ხოლო რომ ეს სიკეთეები წინასწარ განგვიმზადა, ისმინე, რას ეტყვის თავად მარჯვნივ მდგომთ საბოლოო სამსჯავროზე: „მოვედით, კურთხეულნო მამისა ჩემისანო, და დაიმკჳდრეთ განმზადებული თქუენთჳს სასუფეველი დასაბამითგან სოფლისაჲთ" (). ხედავ უსაზღვრო სახიერებას, რომლითაც ჩვენი მოდგმის მიმართ ასეთი სიყვარული გამოავლინა, რომ ჯერ კიდევ ქვეყნის შექმნამდე სასუფევლის ტკბობა განგვიმზადა? მაშ, ნუ ვიქნებით, გთხოვთ, უმადურნი, ნუ გავხდით ამდენი ნიჭის უღირსნი, არამედ შეგვიყვარდეს, როგორც შეჰფერის, ჩვენი უფალი და ნურაფერს ვიქმთ ისეთს, რამაც მისი კეთილგანწყობა ჩვენს მიმართ შეწყვიტოს. ნუთუ ჩვენ წინ წავუსწარით ამ საქმეში? მან, ჩვენ რომ დაგვასწრო, დიდი და გამოუთქმელი სიყვარული გამოავლინა ჩვენდამი. მაშ, უცნაური არ არის, რომ ჩვენც, რამდენადაც ძალგვიძს, არ გვიყვარდეს ის, ვინც ჩვენ ასე შეგვიყვარა? მან, უფალმა იესო ქრისტემ, ჩვენდამი სიყვარულით ყველაფერი სიხარულით ითმინა: მამის წიაღიდან გამოსული, კეთილინება მონის ხატი მიეღო, ყველა ადამიანური საჭიროება გამოეცადა, იუდეველთაგან მიყენებული ძვირისხსენება და შეურაცხყოფა მოეთმინა, ბოლოს კი ჯვარი და სირცხვილით სავსე სიკვდილი მიიღო, რომ მ...
...ის თანამონაწილე გახდნენ? რომ ჩვენთვის, თუ ვინებებთ სათნოების აღსრულებას და იესო ქრისტეს მიერ დადგენილი კანონების შესრულებას, სასუფეველი არის განმზადებული, — ამის შესახებ ისმინე, რას ამბობს (ქრისტე): „მოვედით, კურთხეულნო მამისა ჩემისანო, და დაიმკჳდრეთ განმზადებული თქუენთჳს სასუფეველი დასაბამითგან სოფლისაჲთ" (). ხედავ, მისთვის ჩაუქრობელი ცეცხლია განმზადებული, ჩვენთვის კი, თუ უზრუნველნი არ ვიქნებით, — სასუფეველი? ამის მოფიქრალნი, ვიზრუნოთ ცხოვრებაზე, ბოროტებას მოვერიდოთ და ეშმაკის მზაკვრობით არასოდეს შევცდუნდეთ. თუ გნებავთ და დაღლილად არ გრძნობთ თავს, კიდევ განვიხილოთ გველზე დადებული სასჯელი, რათა ამგვარად, სასამართლოს ბოლომდე თანდათან მიმოვიხილავთ, ღვთის კაცთმოყვარეობის სიდიადე ვნახოთ. თუ ადამიანები ხშირად მთელ დღეს ატარებენ საჯარო სასამართლოზე მჯდომი და განსასჯელთა მიმართ განაჩენის გამომტანი მოსამართლის ხილვაში და არ მიდიან, ვიდრე მოსამართლე არ ადგება, მით მეტი მოშურნეობით მართებს ახლა ვუყუროთ ყოვლადსახიერ ღმერთს, — როგორ, ერთი მხრივ, გველს მძიმე სასჯელს უწესებს, რათა ამ გრძნობადი ცხოველის, რომელიც ბოროტმა დემონმა იარაღად გამოიყენა, სასჯელით გაგვეგო ის სასჯელი, რომელიც თავად ეშმაკს ელოდება; და როგორ, მეორე მხრივ, ცოლსაც და ქმარსაც შ...
...ბლისთვის წარმართავს და აკეთებს, მაგრამ, ამასთანავე, ტკბობასაც გვაძლევს და მოსვენებასაც. თუ მან, უსაზღვრო კაცთმოყვარეობით, გამოუთქმელი ის კეთილნი ჩვენი შექმნის წინაც კი მოამზადა, როგორც თავად ამბობს: „მოვედით, კურთხეულნო მამისა ჩემისანო, და დაიმკჳდრეთ განმზადებული თქუენთჳს სასუფეველი დასაბამითგან სოფლისაჲთ" (), მით უმეტეს უხვად მოგვანიჭებს აქაურ ყოველ კეთილს.
3. ღვთის მცნება ადამისადმი (2:16-17)
ამრიგად, შექმნილ ადამიანს ამდენი კეთილი უყო: ჯერ არარსებობიდან არსებობაში გამოიყვანა და ინება, მისი სხეული მიწის მტვრისგან შეემზადებინა, შემდეგ შთაბერვით საუკეთესოც — უსხეულო სული — უბოძა, მერე სამოთხის შექმნა ბრძანა და იქ დაასახლა; ამის შემდეგ უფალი ღმერთი, მოსიყვარულე მამის მსგავსად, რომელიც თავის ახალგაზრდა შვილს, სრული მოსვენებითა და კმაყოფილებით მოცულს, რაღაც მსუბუქ და ზომიერ საზრუნავს მოუგონებს, რათა არ გაფუჭდეს, — ადამს სამოთხის შეწევნა და დაცვა უბრძანა, რათა ამ ორი საქმით, ასეთი დიდი კმაყოფილების, უსაფრთხოებისა და მოსვენების ფონზე, რაღაც ზღუდე ჰქონოდა, რომელიც მისი ზედმეტ სწრაფვას შეაკავებდა. ასეთია კეთილნი, რომლებიც პირველქმნილს უკვე მიცემულნი იყო, ხოლო შემდგომში დამატებულნი სხვანი კვლავ დიდ და საკვირველ სიყვარულსა და მოწყალება...
...დ, რათა გვაცხოვნოს და, ცთომილებიდან გამოგვიხსნას, ნეტარება მოგვანიჭოს (ზეციურ) სასუფეველში. მან ჩვენთვის არა ახლა, შექმნის შემდეგ, არამედ ჯერ კიდევ ქვეყნის შექმნამდე მოამზადა, როგორც თავადვე ამბობს: „მოვედით, კურთხეულნო მამისა ჩემისანო, და დაიმკჳდრეთ განმზადებული თქუენთჳს სასუფეველი დასაბამითგან სოფლისაჲთ" (). ხედავ, რა კაცთმოყვარეა უფალი, როგორ ჯერ კიდევ შექმნამდე და ადამიანის გამოჩენამდე მოამზადა მისთვის უთვალავი სიკეთენი და ამით აჩვენა, რა მზრუნველობა აქვს ჩვენი მოდგმისთვის და, რომ ყველას ცხონება სურს.
ასეთი მეუფის მქონენი — ასეთი კაცთმოყვარისა, ასეთი სახიერისა და ასეთი მოწყალისა — ვიზრუნოთ ცხონებაზე, როგორც საკუთარზე, ისე ჩვენი ძმებისაზე. ჩვენს ცხონებას ისიც შეუწყობს ხელს, როცა არა მხოლოდ საკუთარ თავზე ვიზრუნებთ, არამედ მოყვასს სარგებელს მოვუტანთ და ჭეშმარიტების გზაზე წავუძღვებით. ხოლო, რათა დაინახო, რა დიდი სიკეთეა — საკუთარი ცხონების აღსრულებასთან ერთად სხვისთვისაც სარგებლობის მოტანა, ისმინე, რას ამბობს წინასწარმეტყველი ღვთის სახელით: „გამო-თუ-იყვანო პატიოსანი უღირსისაგან, ვითარცა პირი ჩემი იყო" (). რას ნიშნავს ეს? ვინც მოყვასს ცთომილებიდან ჭეშმარიტებისკენ წაიყვანს ან ბოროტ...
...დაბადებისა" ამას ცხად ჰყოფს, ვითარმედ წინა მრავლით ჟამით პირველ სოფლის დაბადებისა განგებულ იყო განჩინებაჲ კაცთა ცხორებისაჲ, რომლისაჲ სრულიადი მიმთხუევაჲ მაშინ იქმნების, რაჟამს ესმას მარჯუენითთა მათ: "მოვედით, კურთხეულნო მამისა ჩემისანო, და დაიმკჳდრეთ განმზადებული თქუენთჳს სასუფეველი პირველ სოფლის დაბადებისა" ().
მოციქულისაჲ: რაჲთა ვიყვნეთ ჩუენ წმიდა და უბიწო წინაშე მისსა სიყუარულით (1,4).
თარგმანი: ამისთჳს გამორჩეულ ვართ მის მიერ, რაჲთა წმიდა ვიქმნნეთ სარწმუნოებითა და უბიწო სათნოდ მოქალაქობითა, რომელ არს სწორებით მოგებაჲ სარწმუნოებისა მართლისა და საქმეთა კეთილთაჲ. ხოლო წინაშე მისსა წმიდა და უბიწო ყოფაჲ ესრეთ გულისჴმა-ყავ, რამეთუ იყვის ვინმე კაცთა წინაშე საგონებელ წმიდა და უბიწო, არამედ მაშინღა არს მტკიცე სიწმიდე და უბიწოებაჲ, რაჟამს არა კაცთა საჩუენებელ იყოს გარეშე, არამედ წინაშე მხედველისა მის დაფარულთაჲსა ღირსებით წარდგებოდის სრულებით სიწმიდითა ჴორცთა და გონებისაჲთა, რამეთუ იგი არს მიზეზიცა ყოვლისა კეთილისაჲ და განმრჩეველიცა დრკუჲსა და მართლისაჲ, რომელმან-იგი წმიდა და უბიწო მყვნა წინაშე მისსა; არა რაჲსა სხჳსათჳს, არამედ სიყუარულისა მისთჳს, რომლითა მან თავადმან შემიყუარნა ჩუენ.
მოციქულისაჲ: წინაჲსწარ გჳჩინნა ჩუენ შვილებად ი...
...ჰა ესერა შესაძლებელ არს აწცა ამის საქმისა ქმნაჲ, უკუეთუ ვის ენებოს, რაჲთა მოუწოდოთ მას სახედ თქუენდა და მოიღოთ კურთხევაჲ მისგან და გესმეს მას დღესა შინა: „მოვედით, კურთხეულნო მამისა ჩემისანო, და დაიმკჳდრეთ სასუფეველი, განმზადებული თქუენთჳს უწინარეს სოფლის დაბადებისა. რამეთუ მშიოდა, და მეცით მე ჭამადი“, და შემდგომი ამისი. აწ უკუეთუ გუნებავს, რაჲთა ესე ჴმაჲ გუესმეს, შევმოსოთ შიშუელი, შევიწყნაროთ უცხოჲ, გამოვზარდოთ მშიერი, ვასუათ წყურიელსა, მივიდეთ სნეულისა და საპყრობილეს მყოფისა და ვპოვოთ მას დღესა კადნიერებაჲ და შენდობაჲ ცოდვათაჲ და საუკუნეთა კეთილთა მივემთხჳნეთ მადლითა და კაცთმოყუარებითა უფლისა ჩუენისა იესუ ქრისტესითა, რომლისა მიერ და რომლისა თანა მამასა ჰშუენის დიდებაჲ სულით წმიდითურთ აწ და მარადის და უკუნითი უკუნისამდე, ამენ.
...ნმცა უძლო მითხრობად ანუ გონებითაცა მიწუთომად მაშინდელსა მას დიდებასა და ბრწყინვალებასა მისსა? რამეთუ ჭეშმარიტად საშინელ არს ჟამი იგი და შესაძრწუნებელ, ოდეს ყოველნი ანგელოზნი და ყოველნი კაცნი წარდგომილ იყვნენ შიშით და განიკითხვიდეს ნათესავსა კაცთასა; და რომელთამე ეტყოდის: „მოედით, კურთხეულნო მამისა ჩემისანო“, და სხუათა ჰრქუას: „ეჰა მონაო სახიერო და სარწმუნოო! მცირესა ზედა სარწმუნო იქმენ, მრავალსა ზედა დაგადგინო შენ“; და კუალად სხუათა ჰრისხვიდეს და წარავლენდეს ცეცხლად საუკუნოდ, და რომელსამე უწოდდეს მონად ბოროტად, უკეთურად და მედგარად; და სხჳსა ნაწილსა ორგან განკუეთდეს და ორგულთა თანა დასდებდეს; სხუა-თა კუალად უბრძანებდეს შეკრვად ჴელით და ფერჴით და განგდებად ბნელსა მას გარესკნელსა. ვინ არა შეშინდეს და ძრწოდის ჟამისა მისგან?
მაშინ მართალნი გამობრწყინდენ, ვითარცა მზე, და ფრიად უმეტესცა მზისა. არამედ არაჲ არს ამას სოფელსა უბრწყინვალესი მზისა, ამისთჳს მას მოვიღებთ სახედ მაშინდლისა მის მართალთა ბრწყინვალებისა. რამე-თუ მთასა ზედაცა თაბორსა, რომელ თქუა მახარებელმან, ვითარმედ: „განბრწყინდა პირი მისი, ვითარცა მზე“, ამისთჳს ესრეთ თქუა, რამეთუ არ...
...ალი ჩუენი იესუ ქრისტე: „მამაო, რომელნი მომცენ მე, მნებავს, რაჲთა სადაცა მე ვიყო, იგინიცა იყვნენ ჩემ თანა, რაჲთა ხედვიდენ დიდებასა ჩემსა“. ამისთჳს ეტყჳს მეუფე მარჯუენითთა მათ: „მოედით, კურთხეულნო მამისა ჩემისანო, და დაიმკჳდრეთ განმზადებული თქუენთჳს სასუფეველი“. ხოლო ამის დიდებულისა და საწადელისა სავანისა ბჭე იწროჲ არს.
არს კუალად მეორე იგი სავანე, სადა არს ბნელი იგი წყუდიადი და ცეცხლი უშრეტი, მატლი დაუძინებელი და ტარტაროზი ქუესკნელისაჲ და განშორებაჲ პირისაგან ღმრთისა. ხოლო კარი სავანისა მის ბოროტისაჲ ვრცელ არს და ფართო.
აწ უკუე რაჲ სიძნელე არს შესლვაჲ ბჭისა მისგან იწროჲსა და პოვნაჲ ზემოთქუმულისა მის დიდებულისა სავანისაჲ და დამკჳდრებაჲ მას შინა საუკუნეთა მათ დაუსრულებელთა? ანუ რაჲ სიადვილე არს შესლვაჲ ბჭესა ფართოსა და დამკჳდრებაჲ მეორესა მას სავანესა, არა ჩუენთჳს განმზადებულსა, არამედ ეშმაკისათჳს და მსახურთა მისთათჳს?
არა ჯერ-არს უკუე, ძმანო, წუთერთისა ამის იწროებისათჳს გარემიქცევაჲ იწროჲსა მისგან ბჭისა და საჭიროჲსა გზისა, მიმყვანებელისა ცხორებად საუკუნოდ; რამეთუ ორკერძო არს სიადვილე კეთილისა მის გზისაჲ სათნოებათაჲსა: ერთად, რომელ ოფლნი და შრომანი მისნი წუთერთ არიან და წარმავალ, და...
...აკისა მის სულიერისა იქმნების.
ნეტარ არიან უკუე, რომელთა შიოდის და სწყუროდის ქალწულებისათჳს, რამეთუ იგინი განძღენ შუენიერებითა მით სიწმიდისაჲთა; ნეტარ არიან, რომელთა შიოდის და სწყუროდის მოწყალებისათჳს, რამეთუ იგინი განძღენ სასყიდლითა მით სახიერებისაჲთა, ოდეს ესმას: „მოედით, კურ-თხეულნო მამისა ჩემისანო“; ნეტარ იყვნენ, რომელთა შიოდის და სწყუროდის სიყუარულისათჳს, რამეთუ იგინი განძღენ სიტკბოებითა მით განუძღომელითა. ეგრეთვე ყოვლისა სათნოებისა და ყოვლისა სიმართლისათჳს მშიერნი და სურვიელნი ნეტარ არიან, რამეთუ განძღენ ნაყოფთა მათგან სიმართლისათა არა ვითარცა ჴორციელთა ჭამადთაგან, რომელ-თაგან აღმოივსის რაჲ მუცელი, მოსძაგდიან იგინი, და დაცარიელდის რაჲ, კუალად შიინ, რამეთუ ცარიელ არნ. ხოლო სულიერი იგი სიმაძღრე არცა ოდეს დაცარიელდების და განილევის, არამედ მტკიცე არს და განუქარვებელ, არცა წადიერებისა მის სიტკბოებისა მისისა ჰყოფს სიძაგულსა, არამედ მარადის საწადელ არს ღმრთისმოყუარეთა მიერ და გულისსათქუმელ და სასურველ.
ესრეთ უკუე შემოკრებულსა მას ყოველთა კეთილთაგან სათნოებასა სიმართლედ სახელ-სდვა, და კუალად ერთსა მასცა სათნოებასა, წინააღმდგომსა ანგაჰრებისასა, სიმართლედ ეწოდების, რომლისათჳსცა, ეგულებოდა რაჲ მოწყალებისათჳს თქუმად, პირველად შემო...
...არისაჲ რაჲ ნიავინ“, რაჲთა გჳრგჳნთა მათ ზიარ იქმნეთ, რომელნი განმზადებულ არიან მოთმინეთათჳს, რაჲთა ჴმამანცა უფლისამან განკუეთოს ალი ცეცხლისა მის საუკუნოჲსაჲ და გრქუას თქუენ: „მოვედით, კურთხეულნო მამისა ჩემისანო, დაიმკჳდრეთ განმზადებული თქუენთჳს სასუფეველი“, და შემდგომი ამისი.
ამან ჴმამან განკუეთოს ალი იგი გეჰენიისაჲ და გიჴსნნეს მისგან. უკუეთუ შთახჳდეთ აქა მოწყალებითა საჴუმილსა მას ჭირისასა გლახაკთა თანა და მიმოდაჰყაროთ იგი, მუნ იხილნეთ კაცნი მავალნი ცეცხლსა ზედა და არა შემწუარნი, არამედ მადლობისა შემწირველნი ქრისტესა, ვითარცა სამნი იგი ყრმანი. რამეთუ ჭეშმარიტად მსგავს მათდა იქმნებიან, რომელნი მადლობით თავს-იდებენ სიგლახაკესა. რამეთუ ამასცა საჴუმილ ეწოდების ჭირისა და განსაცდელისა, და ვითარცა-იგი შეითხინეს რაჲ ყრმანი ცეცხლსა და იწყეს გალობით კურთხევად უფლისა, არა თუ შეუხებელად ხოლო ეგნეს ალისა მისგან, არამედ საკრველნიცა მათნი განიჴსნნეს, ეგრეთვე, რომელი ჭირსა შინა და სიგლახაკესა შთავარდეს, უკუეთუ შეიწყნაროს მადლობით და მოთმინებით, საკრველნი ცოდვათა მისთანი განიჴსნებიან, და ალი იგი განსაცდელთაჲ დაშრტების, და უკუეთუ არა დაშრტეს, უსაკ-ჳრველეს იქმნების, რამეთუ წყაროდ გარდაიქცევის წყლის...