...ა განტევებაჲ მათი, ბრძანე კუალად განმრავლებაჲ პურთაჲ ამათ, და განაძღენ იგინი. გარნა მათ არცა ესრეთ გულისჴმა-ყვეს მიზეზი კითხვისაჲ მის, რაჲთამცა აჩუენეს სარწმუნოებაჲ ჯეროანი და მჴურვალე. ამისთჳსცა უკუანაჲსკნელ აყუედრა მათ უფალმან და ჰრქუა: „რაჲსა ჰზრახავთ გულთა თქუენთა, მცირედმორწმუნენო, რამეთუ პური არა გაქუს?“ ხოლო მარკოზ უმეტესსაცა ყუედრებასა წარმოიტყჳს, რამეთუ მრავალი ქმნა პირველსა მას პურთა განყოფასა დაუვიწყებელობისათჳს მათისა: ჴელითა მათითა განუყო ერსა პური იგი და მათვე ტჳრთვად უბრძანნა გოდორნი იგი ნეშტისანი, გარნა მას ყოველსა ზედა ჯერეთ არა აქუნდა სრულებაჲ. ამისთჳსცა იტყჳს მახარებელი:
ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „ჰრქუეს მას მოწაფეთა მათ: ვინაჲ არს ჩუენდა უდაბნოსა ზედა პური ესოდენი, ვითარმცა განძღა ერი ესე? ჰრქუა მათ იესუ: რავდენი პური გაქუს აქა? ხოლო მათ ჰრქუეს მას: შჳდი პური და მცირედ თევზი. და უბრძანა ერსა მას დასხდომაჲ ქუეყანასა ზედა. და მოიღო შჳდი იგი პური და თევზნი, ჰმადლობდა, განტეხა და მისცემდა მოწაფეთა, და მოწაფენი მისცემდეს ერსა მას. ჭამეს ყოველთა და განძღეს; და აღიღეს ნეშტი იგი ნამუსრევი შჳდი სფურიდი სავსე. ხოლო რომელთა ჭამეს, იყვნეს ოთხ ათას მამანი ხოლო, თჳნიერ ყრმებისა და დედებისა“ (15,33-38).
თ ა რ გ მ ა ნ ი: იგინი უძლუ...