სახარებაჲ მათესი 10:41

...არა მისი გულისთვის უნდა აკეთო ის, რაც შენგან მოეთხოვება, არამედ იმის გულისთვის, ვისაც ემსახურება, რათა მისგან უხვი საზღაური მიიღო. ამიტომაც თქვა უფალმა: ვინც ერთს ამ მცირეთაგანს რამე უყო, ჩემთვის უყო, და „რომელმან შეიწყნაროს წინასწარმეტყუელი სახელად წინასწარმეტყუელისა, სასყიდელი წინასწარმეტყუელისაჲ მიიღოს" (მათ 10:41). ნუთუ უფალი საზღაურს თავისი მსახურების ღირსებისა თუ სისუსტის პროპორციულად გაძლევს? არა, იგი შენი განწყობის შესაბამისად გაჯილდოვებს ან გმსჯის. და როგორც მათი მეშვეობით მიგებული პატივი დიდ კადნიერებას გვანიჭებს (რადგან იგი თავის თავზე მიიღებს იმას, რაც მისი მსახურებისთვის კეთდება), ასევე მათი უგულებელყოფაც ზეციდან დიდ სასჯელს მოგვივლენს. უფალი თავის თავზე მიიღებს როგორც პატივს, ისე შეურაცხყოფას. ამის ცოდნით, არასოდეს უგულებელვყოთ ღვთის მღვდელთა მიმართ მზრუნველობა. ამას ვამბობ, არა მხოლოდ მათთვის მზრუნველი, არამედ უფრო მეტად თქვენთვის, საყვარელნო, მზრუნველი, რადგან მსურს, ყველაფრის მეშვეობით სიკეთე შეიძინოთ. ნუთუ იმდენს აძლევ, რამდენსაც უფლისგან იღებ? რა მსახურებას აკეთებ? თუმცა ამ უმნიშვნელო და ამჟამინდელი ცხოვრებით შეზღუდული მსახურებისთვისაც შეგიძლია უხრწნელი ჯილდო და გამოუთქმელი სიკეთეები მიიღო.

5. მოთმინება განსაცდელში და...

...ირგვინით შემოსილი მეფე გამოუვალ მდგომარეობაში იყო — შიმშილის ტყვეობაში, ღარიბი ქვრივი, რომელმაც თავად ყველაფერი მოაკლდა, მუდმივ სიუხვეში ცხოვრობდა, რადგან წინასწარმეტყველი მიიღო. ამიტომ ქრისტემაც ბრძანა: „რომელმან შეიწყნაროს წინასწარმეტყუელი სახელად წინასწარმეტყუელისა, სასყიდელი წინასწარმეტყუელისაჲ მიიღოს" (მათ 10:41). შენ გუშინ ნახე, რა სიკეთეების ღირსი გახდა მამამთავარი, დიდი გულმოდგინებით უხვი სტუმართმოყვარეობა რომ გამოიჩინა. შეხედე ახლა ამ სიდონელ ქვრივსაც, რომელმაც მოულოდნელად გამოუთქმელი სიმდიდრე შეიძინა, როცა წინასწარმეტყველის სიტყვამ, რომელსაც ცა ჰქონდა თავის ხელისუფლებაში, მისთვის ამოუწურავი გახადა მუჭა ფქვილი და რქა ზეთი.

7. მოწყალების ძალა და ზეციური საუნჯე

მაშ, მივბაძოთ მას ყველამ — მამაკაცებმაც და ქალებმაც! მე მინდოდა, წინასწარმეტყველის მოშურნეობისა და სათნოების მიბაძვისკენ აღგძრათ; მაგრამ ეს, ალბათ, თქვენს ძალებს აღემატება, — თუმცა ისიც ადამიანი იყო, ჩვენივე ხორცით შემოსილი, ჩვენივე ბუნებისა; მაგრამ ზეგარდმო მადლს იმისთვის ეღირსა, რომ მასზე დამოკიდებული ყველაფერი სიჭარბით გააკეთა და სათნოება ყველაზე მეტად შეიყვარა. მაშ, ჯერ ამ ქვრივს მაინც მივბაძოთ; შემდეგ კი, თანდათანობით, წინასწარმეტყველის მიბაძვამდეც მივალთ. მივბაძოთ მ...