სახარებაჲ მარკოზისი 5:6
5. და მარადის ღამე და დღე საფლავებსა და მთათა გარე იქცევინ, ღაღადებნ და დაიკოდნ თავსა თჳსსა ლოდითა.6. და ვითარცა იხილა მან იესუ შორით, მორბიოდა და თაყუანის-სცა,7. ღაღადებდა ჴმითა დიდითა და იტყოდა: რაჲ ძეს ჩემი და შენი, იესუ, ძეო ღმრთისა მაღლისაო? გაფუცებ შენ ღმერთსა, ნუ მტანჯავ მე.
სახარებაჲ მარკოზისი თავი 5