სახარებაჲ იოვანესი 6:5

...არამედ თანაწარუვალცა არს, რომელსა ენებოს ცხორებაჲ.

ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „რომელი ჭამდეს ჴორცსა ჩემსა და სუმიდეს სისხლსა ჩემსა, აქუნდეს ცხორებაჲ საუკუნოჲ, და მე აღვადგინო იგი უკუანაჲსკნელსა მას დღესა“ (6,54).

თ ა რ გ მ ა ნ ი: რამეთუ ვინაჲთგან თქუა რაჲ, თუ: „რომელი ჭამდეს ამის პურისაგან, არა მოკუდეს უკუნისამდე“, (იოან. 6,51); (შდრ. იოან. 6,58) და იგინი წინააღუდგებოდეს და იტყოდეს, ვითარმედ: „აბრაჰამ მოკუდა და წინაჲსწარმეტყუელნი, და ვითარ შენ იტყჳ, თუ: არა მოკუდეს?“ (შდრ. იოან. 8,52) ამისთჳს თქუა აქა აღდგომაჲ, რაჲთა აღუჴსენოს საძიებელი იგი მათი და გულისხმა-უყოს, ვითარმედ დაღათუ მოკუდეს, მცირედ ჟამ, არამედ არა უკუნისამდე.

ხოლო ზედაჲსზედა აქცევს სიტყუასა ამას ზიარებისასა წმიდათა მათთჳს საიდუმლოთა, რაჲთა გულისხმა-უყოს და გამოაჩინოს სიდიდჱ იგი საქმისაჲ მის, და ვითარმედ თჳნიერ ყოვლისა მიზეზისა ქმნაჲ მისი ჯერარს. ხოლო რაჲ არს სიტყუაჲ იგი, თუ: „ჴორცი ჩემი ჭეშმარიტი საჭმელი არს, და სისხლი ჩემი ჭეშმარიტი სასუმელი არს“ (6,55)? რამეთუ ანუ ამისთჳს თქუა, ვითარმედ ჭეშმარიტი საჭმელი და სასუმელი არს, რამეთუ ზრდის იგი სულსა, ანუ ამისთჳს თქუა, რაჲთა გულისხმა-უყოს და დაარწმუნოს, სიტყუაჲ თჳსი თუ არა იგ...

...ამოვჴედ ზეცით“, და იგინი დაბრკოლდეს, უკუეთუმცა ესე ეთხრა, რაჲმცა ყვეს? ხოლო „პურად ცხორებისა“ (იოან. 6,35,48) უწესს თავსა თჳსსა, რამეთუ იგი არს, რომლისა მიერ ცხორებაჲ ჩუენი ჰგიეს, აწინდელიცა და მერმჱცა. და იტყჳს, ვითარმედ: „რომელმან ჭამოს პური ესე, ცხოვნდეს უკუნისამდე“. (იოან. 6,51,58) ხოლო „პურად“ აქა გინა თუ სწავლათა მათ იტყჳს ცხოველსმყოფელთა და სარწმუნოებასა მისსა, ანუ ჴორცსა თჳსსა, რამეთუ ორივე ესე განა-ძლიერებს და იპყრობს და გამოჰზრდის სულსა.

იხილეთ უკუე, თუ ვინაჲ იქმს მანანაჲსა მიმართ განყოფილებასა მისსა: აღსასრულისაგან ჯერ-არს ორისავე საზრდელისა ხილვაჲ. რამეთუ რაჲთამცა უჩუენა, ვითარმედ არა უცხოსა რასმე საქმესა იქმოდა იგი, ამისთჳს თქუა, ვითარმედ:

ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „მამათა თქუენთა ჭამეს მანანაჲ უდაბნოსა და მოსწყდეს“ (6,49).

თ ა რ გ მ ა ნ ი: და მერმე შეჰმზადებს სიტყუასა თჳსსა, რაჲთა უჩუენოს, ვითარმედ ფრიად უმეტესსა ღირსქმნულ არიან იგინი, ვიდრე მამანი მათნი, ვითარ მოსე და მსგავსნი მისნი, საკჳრველნი იგი კაცნი; ამისთჳს თქუა:

ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „მამათა თქუენთა ჭამეს მანანაჲ უდაბნოსა და მოკუდეს. ხოლო რომელი ჭამდეს ამის პურისაგან, არა მოკუდეს, არამედ ცხოვნდეს უკუნისამდე“ (6,49,51).

თ ა რ გ მ ა ნ ი:...

...,35).

თ ა რ გ მ ა ნ ი: აჰა ესერა საიდუმლოთა მაღალთა ეგულების, რაჲ-თამცა გულისხმის-ყოფად მოიყვანნა, და პირველ ღმრთეებისა მისისათჳს იტყჳს, ვითარმედ: „მე ვარ პური ცხორებისაჲ“. რამეთუ ესე არა უხრწნელისა მის ჴორცისა მისისათჳს თქუმულ არს, რამეთუ მისთჳს ქუემორე იტყჳს, ვითარმედ: „პური, რომელი მე მოგცე, ჴორცი ჩემი არს“. (იოან. 6,51) გარნა აწ ჯერეთ ღმრთეებისათჳს იტყჳს. რამეთუ იგი სიტყჳსა მისთჳს ღმრთისა პურ არს, ვითარცა პური ესე შესაწირავისაჲ სულისა მისთჳს მის ზედა მომავალისა პურ ზეცისა იქმნების. ხოლო აქა არა იჴმარებს მოწამეთა, ვითარ-იგი პირველსა მას სწავლასა ქმნა, რამეთუ აქუნდა მოწამედ საქმჱ იგი პურთაჲ მათ, და რამეთუ ჯერეთ იჩემებდეს სარწმუნოებასა, ხოლო მუნ დრტჳნვიდეს და სიტყუას-უგებდეს. ამისთჳს აქა განჩინებასა იქმს. და იგინი ვინაჲთგან მოელოდეს ნუკევისა ჴორციელისა პოვნად, ამისთჳს არა შფოთ იყვნეს, ვიდრემდის შემდგომად ამისა წარიკუეთეს სასოებაჲ. და ეგრეთცა არავე დაიდუმა მან, არამედ მრავალთა მხილებისა სიტყუა-თა ეტყოდა, რამეთუ რომელნი-იგი ჭამდეს რაჲ პურთა მათ და წინაჲსწარმეტყუელით ჰხადოდეს მას, აქა დაბრკოლდებიან და ძედ ხუროჲსა უწოდენ. არამედ რაჟამს პურნი იგი მიიხუნეს, არა ესრეთ იქმოდეს მა-შინ, გარნა იტყოდეს, ვითარმედ: „ესე არს წინაჲსწარმეტყუელი“,...

...ათ. ამისთჳსცა შექცეულ იყო მათა, და აღიხილნა თუალნი და იხილა მოსრული ერი. და იტყჳან სხუანი მახარებელნი, ვითარმედ: მოწაფენი მოუჴდეს და ეტყოდეს უფალსა ერისათჳს, (შდრ. მათ. 14,15); (ლუკ. 9,12) ხოლო ესე იტყჳს, ვითარმედ: ფილიპეს ჰკითხა უფალმან; (შდრ. იოან. 6,5) და ორივე ესე ჭეშმარიტ არს, გარნა არა ერთსა ჟამსა ქმნილ არს ორივე, ესე და რომელსა იგინი იტყჳან, არამედ იგი იქმნა პირველად, რომელსა სხუანი მახარებელნი იტყჳან, და ესე იქმნა უკუანაჲსკნელ. ხოლო რაჲსათჳს ჰკითხა ფილიპეს? გარნა რამეთუ თავადმან იცოდა, თუ რომელთა მოწაფეთა უჴმს უმეტესი სწავლაჲ. რამეთუ ესე არს, რომელსა ეგულების შემდგომად ამისა თქუმად, ვითარმედ: „გჳჩუენე ჩუენ მამაჲ შენი“. (იოან. 14,8) და ამისთჳს პირველითგანვე განამტკიცებდა მას და ასწავებდა. და აწცა ჰკითხა პირველად, და მან აღიარა უქონელობაჲ მათი, რომელ აქუნდა, და ვითარმედ: „ორასისა დრაჰკნისა პური ერისა ამისთჳს ვერ კმა არს“ (6,7). და ვითარცა აღიარა პირითა თჳსითა საქმისა მის სიდიდჱ, მაშინ ქმნა იესუ სასწაული იგი.

ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „ხოლო ამას იტყოდა და გამოსცდიდა მას, რამეთუ თავადმან იცოდა, რაჲ ეგულებოდა ყოფად“ (6,6).

თ ა რ გ მ ა ნ ი: რაჲ...

...ისი, არა გაქუს ცხორებაჲ თავისა თქუენისაჲ. ხოლო რომელი ჭამდეს ჴორცსა ჩემსა და სუმიდეს სისხლსა ჩემსა, აქუნდეს ცხორებაჲ საუკუნოჲ. რამეთუ ჴორცი ჩემი ჭეშმარიტი საჭმელი არს, და სისხლი ჩემი ჭეშმარიტი სასუმელი არს. და რომელი ჭამდეს ჴორცსა ჩემსა და სუმიდეს სისხლსა ჩემსა, იგი ჩემ თანა დადგრომილ არს, და მე მის თანა“; (იოან. 6,53-56) და სხუაჲ ესევითარი მრავალი ეთქუა.

ამისთჳს აწ არღარა მრავალსა ეტყჳს ამის ჯერისათჳს, რამეთუ პირველვე ეთქუა და განემზადნეს გონებანი მათნი. ხოლო აწ აღასრულებს თქუმულსა მას და მისცემს ჴორცსა მისსა და სისხლსა პატიოსანსა და ეტყჳს: ესე არს ჴორცი ჩემი და სისხლი, რომლისათჳს გეტყოდე, ვითარმედ ჯერ-არს თქუენდა მიღებად. და მიზეზსა აუწყებს, თუ რაჲსათჳს დაითხევის სისხლი მისი: „მისატევებელად ცოდვათაო“. და სისხლად ახლისა აღთქუმისად სახელ-სდებს, ესე იგი არს, ახლისა შჯულისა. რამეთუ ესე აღუთქუა და უქადაგა პირველითგან, და ესე არს განმამტკიცებელი ახლისა ამის შჯულისაჲ.

და ვითარცა ძუელსა მას შჯულსა აქუნდეს შესაწირავნი - ცხოვარნი და ზუარაკნი, ეგრეთვე ახალსა ამას აქუს - სისხლი იგი სამეუფოჲ.

მოაჴსენებს უკუე ძუელსა მასცა შჯულსა, ვითარმედ იგიცა სისხლი-თა განემტკიცებოდა. და კუალად იტყჳს მიზეზსა სიკუდილისა თჳსისასა - „მრავალთათჳს დათხეულიო მისატევებელად ცო...