სახარებაჲ იოვანესი 20:18

თ ა რ გ მ ა ნ ი: მიუთხრა მათ სახჱ და სიტყუანი მისნი და ვითარ იხილა, ხოლო ვინაჲთგან ესმა მოწაფეთა, ანუ ურწმუნოებაჲ ეგულებოდა მისი, ანუ შეწუხებაჲ, რამეთუ არა ღირს-ყვნა იგინი ხილვასა თჳსსა, რომელთადა აღეთქუა ხილვაჲ შემდგომად აღდგომისა. ამისთჳს, რაჲთა არა წუხდენ, ვითარცა შემწუხრდა, ეჩუენა მათ დიდითა საკჳრველებითა კართა ჴშულთა, (შდრ. იოან. 20,19) და მწუხრი ამისთჳს, რამეთუ უფროჲსად მწუხრსა იყო საკჳრველ, და რამეთუ მწუხარებაჲცა მწუხარეთაჲ ღამით უფროჲსად განმრავლდების, ხოლო დღისი კარნი ღია იყვნეს, და ამისთჳს მწუხრსა წარმოუდგა კართა ჴშულთა შინა მსხდომარეთა. და არა კარსა დაჰრეკა, არცა ამბოხებაჲ ქმნა, არამედ მეყსა შინა წარმოუდგა და უჩუენნა ჴელნი და გუერდი და სიტყჳთაცა დააწყნარა შეშფოთებული გონებაჲ მათი, ჰრქუა რაჲ, ვითარმედ: „მშჳდობაჲ თქუენ თანა!“ (შდრ. იოან. 20,19-21); (ლუკ. 24,36-40) ესე იგი არს, ვი-თარმედ: ნუ შეშფოთნებით, და მოაჴსენა სიტყუაჲ იგი, რომელი ჰრქუა მათ პირველ ჯუარს-ცუმისა, ვითარმედ: „მშჳდობასა ჩემსა დაგიტევებ“, <span...

...ამეთუ უკუეთუმცა არა მე მომეღო ბუნებაჲ ესე, და უცოდველად დაცვითა მისითა ქმნილ იყო ღირს ღმრთისა და მამისა სათნო-ყოფად, არამცა წოდებულ იყო იგი თქუენდა მამა და ღმერთ, რომელნი-ეგე უცხოქმნილ იყვენით მისგან სიმრავლითა ბრალთაჲთა.

„მოვიდა მარიამ მაგდანელი თხრობად მოწაფეთა მისთა, რამეთუ იხილა უფალი და ესრეთ ჰრქუა მას“. (იოან. 20,18) აქამდე აღწერა იოვანე.

ხოლო ესე თხრობაჲ მიუთხრა რაჲ მოციქულთა მაგდანელმან, პოვნა კუალად, ვითარცა ლუკა აღსწერს, მარიამ იაკობისი და იოჰანა და სხუანი მათ თანა, განმზადებულნი საკუმეველითა და სურნელებითა მისლვად საფლავად უფლისა, ცისკარსა მსთუად, ესე იგი არს, განთიადისა ჟამსა, და შეერთო იგიცა მათ თანა სურვილითა მით მჴურვალითა და წარჰყვა საფლავად დუმილით და არარას იტყოდა, რაჲ-იგი იხილა, არამედ მოელოდა საქმით გამოჩინებასა ჭეშმარიტებისასა, რაჲთა მათცა იხილონ თუალითა და ჰრწმენეს.

და მო-რაჲ-ვიდეს, „პოვეს ლოდი იგი გარდაგორვებული კარისა მისგან საფლავისა. და შევიდეს შინა და არა პოვეს გუამი იგი უფლისა იესუჲსი. და იყო, განზრახვასა მათსა ამისთჳს და განკჳრვებასა, და აჰა ესერა ორ კაც ზედამოადგეს მათ სამოსლითა ელვარითა და ჰრქუეს მათ: რასა ეძიებთ ცხოელსა მას მკუდართა თანა? არა არს აქა, არამედ აღდგა“, (ლუკ. 24,2-6)...