თ ა რ გ მ ა ნ ი: არა ეგულებოდა მეყსა შინა აღსლვაჲ, არამედ შემდგომად ორმეოცისა დღისა, და რად ჰრქუა აწ? არამედ ენება, რაჲ-თამცა მას დაარწმუნა, ვითარმედ ზეცად აღვალს. ხოლო სიტყუაჲ ესე, ვითარმედ: „მამისა ჩემისა და მამისა თქუენისა, ღმრთისა ჩემისა და ღმრთისა თქუენისა“, ესე ბუნებისა მის კაცობრივისა მისისაჲ არს, და აღსლვაჲ ზეცად ჴორცთა ბუნებისათჳს არს, რამეთუ მისა მიმართ იყვნეს სიტყუანი ესე, რომელ ვერარას მაღალსა საქმესა გულისხმა-ჰყოფდა, ხოლო სხუაებრ არს მისი მამაჲ და სხუაებრ - ჩუენი. რამეთუ უკუეთუ ღმერთი მართალთა კაცთაჲ სხუაებრ ღმერთი არს და სხუათა კაცთაჲ - სხუაებრ, მაშა ვითარ არა უფროჲსად ძისაჲ და ჩუენი? რამეთუ მისი ბუნებით არს მამაჲ, ხოლო ჩუენი - დამბადებელობისა მადლითა, და კუალად ჩუენი ბუნებით არს ღმერთი, ხოლო მისი - განგებულებითა მით ჴორცთა ბუნებისაჲთა. და ჴორცთა ბუნებითაცა არა ვითარცა ჩუენი არს მამაჲ, ეგრეთვე მისი, ვითარცა-იგი არა სწორად არს მართალთაჲ და სხუათა კაცთაჲ, რამეთუ დაღაცათუ ბუნებითა ჴორცთაჲთა ძმად ჩუენდა იქმნა, არამედ ფრიადი განყოფილებაჲ იყო, რამეთუ მას ეგულებოდა ჯდომაჲ საყდართა მათ მამულთა, ხოლო მათ - წინაშე მისა დგომაჲ.
სახარებაჲ იოვანესი 20:17
16. ჰრქუა მას იესუ: მარიამ! მიიხილა მან გარეთ და ჰრქუა ებრაელებრ: რაბბუნი! რომელსა ჰრქჳან მოძღუარ, და მირბიოდა შემთხუევად მისა.17. რქუა მას იესუ: ნუ შემომეხები მე, რამეთუ არღა აღსრულ ვარ მამისა ჩემისა; წარვედ ძმათა ჩემთა და არქუ მათ: აღვალ მამისა ჩემისა და მამისა თქუენისა, ღმრთისა ჩემისა და ღმრთისა თქუენისა.18. მოვიდა მარიამ მაგდალენელი თხრობად მოწაფეთა მისთა, რამეთუ იხილა უფალი და ესრეთ ჰრქუა მას.
სახარებაჲ იოვანესი თავი 20